شناسایی نوع خاصی از سلول‌های ایمنی که می‌توانند مرگبارترین نوع سرطان ریه را از بین ببرند

سرطان ریه سلول کوچک (SCLC) به‌عنوان یکی از خطرناک‌ترین انواع سرطان شناخته می‌شود و در واقعیت، کمتر از هفت درصد افرادی که به این نوع سرطان مبتلا هستند، پس از گذشت پنج سال از زمان تشخیص، موفق به زنده ماندن می‌شوند. یکی از چالش‌های عمده در مداوای این بیماری، توانایی سلول‌های سرطانی در مخفی ماندن از سیستم ایمنی بدن است که به همین دلیل، کاربرد برخی از روش‌های ایمنی‌درمانی با محدودیت‌هایی مواجه می‌شود.

بر اساس گزارش ساینس‌آلرت، یک تیم بین‌المللی از محققان به رهبری دانشمندان مؤسسه تحقیقات پزشکی والتر و الیزا هال (WEHI) در استرالیا، کشف کرده‌اند که نوعی سلول ایمنی به نام سلول T گاما دلتا قادر به شناسایی و از بین بردن سلول‌های سرطانی ریه سلول کوچک است. همچنین، آزمایش‌ها نشان داده‌اند که ترکیب این سلول‌ها با دو داروی موجود، توانایی آن‌ها را در مبارزه با سرطان به‌طور قابل توجهی افزایش می‌دهد.

منشأ ابتدایی این تحقیق از بررسی اطلاعات دو کارآزمایی بالینی مهم به نام‌های IMpower133 و CASPIAN حاصل شده است. نتایج نشان‌دهنده این بود که بیماران دارای تومورهایی با تعداد بیشتری از سلول‌های T گاما دلتا، معمولاً پاسخ‌های بهتری به درمان‌های ایمنی نشان می‌دادند.

کیت ساترلند، زیست‌شناس مولکولی و از اعضای این تحقیق، بیان می‌کند که این یافته‌ها به‌عنوان یکی از مشاهدات کلیدی مطرح می‌شوند که موید حضور سلول‌های T گاما دلتا در تومورهای سرطان ریه سلول کوچک هستند و به احتمال زیاد می‌توانند در مبارزه با این بیماری نقش ایفا کنند.

داروی اول، تارلاتاماب (Tarlatamab) است که به عنوان درمانی برای سرطان ریه سلول کوچک مورد استفاده قرار می‌گیرد. این دارو با هدف نزدیکتر کردن سلول‌های ایمنی به سلول‌های سرطانی، تماس میان این دو را افزایش می‌دهد و به طور نهایی به نابودی تعداد بیشتری از سلول‌های تومور حمایت می‌کند.

داروی دوم، که زولدرونات (Zoledronate) نام دارد، پیشتر برای درمان پوکی استخوان و مشکلات استخوانی مرتبط با سرطان تأیید شده است. محققان متوجه شده‌اند که این دارو می‌تواند به افزایش تعداد سلول‌های T گاما دلتا کمک کند و در نتیجه قدرت آن‌ها را در تشخیص سلول‌های سرطانی تقویت نماید.

یکی از ویژگی‌های بارز زولدرونات، یاری رساندن به سلول‌های ایمنی در شناسایی تومورهای پنهان از نظر دستگاه ایمنی است. این قابلیت ممکن است در آینده به ارتقاء پاسخ بیماران به شیوه‌های ایمنی‌درمانی کمک نماید.

محققان همچنین پیشنهاد می‌کنند که می‌توان سلول‌های T گاما دلتا را از بدن بیماران استخراج و تعداد آن‌ها را در آزمایشگاه افزایش داد و در نهایت برای تقویت قدرت ایمنی بدن دوباره به بیمار واریز کرد.

جین انگ، از محققان مؤسسه WEHI، توضیح می‌دهد که در افرادی که تعداد سلول‌های T گاما دلتا در آن‌ها کمتر است، داروهایی مانند زولدرونات می‌توانند به تقویت پاسخ ایمنی در برابر سرطان یاری رسانند.

نتایج به‌دست‌آمده از این مطالعه نشان‌دهنده آن است که تعداد سلول‌های T گاما دلتا موجود در تومور و همچنین وجود مولکولی به نام BTN2A1 ممکن است به پیش‌بینی واکنش بیماران به روش‌های ایمنی‌درمانی کمک کند. این مولکول در شناسایی سلول‌های هدف از سوی دستگاه ایمنی نقش کلیدی دارد و ممکن است در آینده به‌عنوان نشانگر مناسب برای انتخاب شیوه درمانی مطلوب مورد بررسی قرار گیرد.

با اینکه نتایج به‌دست‌آمده امیدبخش به‌نظر می‌رسد، این روش هنوز بر روی بیماران مبتلا به سرطان ریه آزمایش نشده است. داده‌های کنونی بر اساس تحلیل اطلاعات کارآزمایی‌های قبلی و آزمایش‌های سلولی جمع‌آوری شده و محققان باید در مراحل آتی، عملکرد این رویکرد را ابتدا در مدل‌های حیوانی و پس از آن در کارآزمایی‌های بالینی ارزیابی کنند.

ساترلند تأکید می‌کند که دانشمندان برای مدت‌ها از قابلیت‌های سرطان ریه سلول کوچک در پنهان ماندن از سیستم ایمنی مطلع بودند، اما حالا موفق به شناسایی سلولی شده‌اند که به‌نظر می‌رسد می‌تواند از این مانع دفاعی عبور کند.

این پژوهش در نشریه Cancer Cell منتشر شده است.