وویجرها در حین عبور از دیوار آتشین منظومه شمسی با دماهای حیرت‌آوری روبرو شدند

نقطه‌ی تلاقی میان باد خورشیدی و باد میان‌ستاره‌ای تحت عنوان هلیوپاز شناخته می‌شود، جایی که فشار این دو نوع باد به تعادل می‌رسد. این تعادل فشار به‌گونه‌ای عمل می‌کند که باد خورشیدی به عقب برگردد و به سمت دنباله‌ی هلیوسفر سرازیر گردد. بر اساس گفته‌های ناسا: «هنگامی که هلیوسفر به سمت فضای بین‌ستاره‌ای حرکت می‌کند، شوک کمانی ایجاد می‌شود که شبیه به آنچه هنگام حرکت یک کشتی در اقیانوس روی می‌دهد، است.»

در تاریخ ۲۵ اوت ۲۰۱۲، فضاپیمای وویجر ۱ به نخستین فضاپیمایی تبدیل شد که توانست از هلیوسفر عبور کرده و هلیوپاز را پشت سر بگذارد. سپس، وویجر ۲ در سال ۲۰۱۸ این مرز را رد نمود. پیش از آنکه دوقلوهای وویجر از هلیوپاز بگذرند، دانشمندان به درستی نمی‌دانستند که این مرز در کجا قرار دارد، اما تجربه‌ی این کاوشگرها در فواصل مختلف از خورشید، پشتیبانی از چندین پیش‌بینی‌ها را در پی داشت. ناسا در این مورد توضیح می‌دهد:

دانشمندان انتظار داشتند که مرز هلیوسفر، یا همان هلیوپاز، همزمان با تغییر فعالیت‌های خورشید جابه‌جا شود، دقیقاً به‌طرزی مشابه عملکرد ریه‌ها که در هنگام تنفس منبسط و منقبض می‌شوند. این امر با این حقیقت که دو کاوشگر در فواصل مختلف از خورشید این هلیوپاز را ملاقات کردند، تطابق داشته است.

با وجود اینکه هلیوپاز یک خط سخت یا دیواری مشخص نیست، هر دو فضاپیمای وویجر در این ناحیه دماهایی بالغ بر ۳۰ هزار تا ۵۰ هزار کلوین را اندازه‌گیری کردند. از این رو، گاهی این ناحیه به عنوان «دیوار آتش» شناخته می‌شود. وویجرها موفق به عبور از این دیوار سوزان شدند؛ چرا که با وجود انرژی بالای ذرات اندازه‌گیری شده، تراکم ذرات در این بخش از فضا به حدی کم بود که احتمال برخورد و انتقال گرما به حدی پایین بود که آسیبی به فضاپیماها نرساند.

پس از گذشت نزدیک به پنجاه سال از زمان پرتاب، فضاپیماهای وویجر همچنان داده‌هایی را از آن سوی «دیوار» برای ما ارسال می‌کنند. این دو فضاپیما به عنوان تنها کاوشگرهایی که تاکنون از هلیوپاز عبور کرده‌اند، اسراری را در آن سوی منظومه‌ی شمسی فاش کرده‌اند. ناسا بعد از روبروشدن با یکی از این اسرار بیان کرد:

اندازه‌گیری‌های انجام شده توسط ابزار میدان مغناطیسی وویجر ۲، یافته‌ی غیرمنتظره‌ای که وویجر ۱ به دست آورده بود، تأیید نمود: میدان مغناطیسی در ناحیه‌ی آن‌سوی هلیوپاز، با میدان مغناطیسی درون هلیوسفر هم‌راستا است.

پژوهشگران در زمان مطالعه داده‌های وویجر ۱ تنها یک نمونه از این میدان‌های مغناطیسی در دست داشتند و نمی‌توانستند با اطمینان بگویند که آیا این هم‌راستایی مشخصه‌ی کلی ناحیه‌ی بیرونی است یا اینکه تنها یک تصادف است. اما به لطف مشاهدات مغناطیس‌سنج وویجر ۲، نتیجه‌ای که وویجر ۱ به‌دست آورده بود، تایید شد و مشخص گردید که این دو میدان مغناطیسی تا حدودی هم‌راستا هستند.