بلومبرگ: صنعت هوش مصنوعی مثل یک خانهی ناپایدار است
به گزارش ایتنا، تحلیلگران در سالهای اخیر چندین بار نسبت به این هشدار دادهاند که اقتصاد ایالات متحده بیش از اندازه به هوش مصنوعی تکیه کرده و در معرض بدهیهای سنگین و زنجیرهای از هزینهها قرار گرفته؛ هزینههایی که عمدتاً از پروژههای بزرگ مراکز داده و همچنین سرمایهگذاریهای سرمایهای (CapEx) با ارقام حیرتآور تغذیه میشوند. همین شرایط، نگرانی درباره شکلگیری یک حباب بزرگ را پررنگتر کرده است.
حالا که بسیاری از آزمایشگاهها و تیمهای پیشرو در هوش مصنوعی به دنبال کند کردن روند رشد این حوزه هستند، سرمایهگذاران نیز نسبت به شکل گرفتن یک «خانه پوشالی» در صنعت واکنش نشان دادهاند.
طبق مفاد این گزارش، اگر این بنای سست و شکننده فرو بریزد، اثرات آن میتواند بسیار فراتر از حد انتظار و به شکلی شدید ویرانگر باشد.
هرچند این هشدارها تازه نیستند و پیشتر نیز بارها مطرح شدهاند، اما تاکنون فرصت آزمون واقعی پیدا نکردهاند. با این حال، هرچه زمان بیشتری از تداوم این وضعیت بگذرد، بارِ ریسکهای انباشتهشده سنگینتر میشود و خطرات دیرتر آشکار میگردند.
در همین راستا، بلومبرگ به نقل از مدیر یک شرکت سرمایهگذاری یادآور شده است که «شاید بسیاری از افراد هنوز بهطور کامل درک نکرده باشند بازار و اقتصاد تا چه اندازه با این ماجرا گره خورده است.»
براساس تازهترین برآوردها، هزینههای مرتبط با هوش مصنوعی در حال حاضر نزدیک به نصفِ رشد تولید ناخالص داخلی آمریکا را به خود اختصاص میدهد؛ بهطوری که اگر این جریان از مسیر خود منحرف شود، کشور میتواند به یک بحران مالی در ابعاد فروپاشی حباب داتکام نزدیک شود.
در این میان، چهرههای اثرگذار عرصه فناوری—از جمله داریو آمودی، مدیرعامل آنتروپیک؛ سم آلتمن، همتای او در اوپنایآی؛ و حتی ایلان ماسک—بارها بر ضرورت کند کردن توسعه هوش مصنوعی در برابر چیزی که آن را تهدیدی «وجودی» توصیف میکنند، تاکید کردهاند.
اما بنابر گزارش بلومبرگ، این پرسش جدی مطرح است که آیا اصلاً چنین کاهش سرعتی عملی و شدنی هست یا خیر؛ بهخصوص آنکه چین، به عنوان یکی دیگر از ستونهای بزرگ اقتصاد هوش مصنوعی در جهان، این هشدارها را نوعی «ترسافکنی» قلمداد میکند.
همچنین یک استراتژیست ارشد بازار در گفتوگو با این نشریه توضیح داده کند شدن توسعه هوش مصنوعی، در عمل میتواند به معنی کاهش هزینههای سرمایهای باشد؛ مسألهای که قادر است برداشتها از میزان سودآوری کل این اکوسیستم را دوباره تنظیم کند. از نظر او، با توجه به وزن سنگین و تمرکز بالای بازار روی هوش مصنوعی، این تغییر میتواند به یک معضل جدی بدل شود.
افزایش نرخ بهره هم میتواند دامنه ریسکها را گستردهتر کند؛ زیرا تامین مالی برای پوشش دادن هزینههای بسیار سنگینی که شرکتها برای برنامههای خود پیشبینی کردهاند، با گران شدن اعتبار، دشوارتر و پرهزینهتر میشود.
از سوی دیگر، هنوز معلوم نیست این سطح از سرمایهگذاری در بلندمدت به بازدهی واقعی منتهی خواهد شد یا نه؛ در سال ۲۰۲۶، بازگشت سرمایه همچنان در حد یک انتظار دور و همراه با عدمقطعیت باقی مانده است. در همین حال، مدلهای متنباز هوش مصنوعی هر روز فاصله خود را با مدلهای پیشرو کمتر میکنند و همین موضوع، مسیر رسیدن به یک مدل کسبوکار کاملاً سودآور را مبهمتر و پیچیدهتر میسازد.
به گفته کارشناسان، اگر این ساختار واقعاً فرو بریزد، ممکن است تعدادی از شرکتها بتوانند از این موج جان سالم بهدر ببرند، اما بدون تردید بسیاری دیگر از گردونه خارج خواهند شد.
مایکل مالانی، مدیر تحقیقات بازار جهانی در بوستون پارتنرز، در این باره به بلومبرگ گفته است که برندهایی قطعاً خواهند ماند، اما شمارشان آنقدر زیاد نخواهد بود؛ تنها تعداد محدودی از شرکتها میتوانند سرمایه لازم را برای توجیه هزینههای سنگین خود فراهم کنند.
