در گرامیداشت علم و فضیلت؛ مراسم بزرگداشت احمد مهدوی دامغانی برگزار گردید

در ادامه، صدوقی سها به تفصیل، شخصیت استاد مهدوی دامغانی را در دو جنبه «کمالات عملی» و «کمالات علمی» مورد بررسی قرار داد. او با اشاره به تربیت استاد در خانواده‌ای متعهد به علم و تقوا، از ارتباط وی با اولیای الهی و شخصیت‌های بزرگ همچون میرزا مهدی اصفهانی و شیخ مجتبی قزوینی یاد کرد. وی ورع و بی‌توجهی استاد به امور مادی و تعبد واقعی او را از ویژگی‌های برجسته شخصیت و سلوک آن بزرگمرد شمرد و داستان کرامت‌آمیز شفای فرزند استاد در کودکی را با توسل به حضرت ولی‌عصر (عج) به نقل از دکتر مهدوی تعریف کرد.

صدوقی سها با اشاره به مسیر علمی مهدوی دامغانی به تحصیلات وی در مشهد مقدس نزد استادانی چون شهید مطهری، ادیب نیشابوری و میرزا مهدی آشتیانی پرداخت. همچنین تسلط چشمگیر دکتر مهدوی بر ادبیات فارسی، عربی و زبان فرانسه، و حافظه استثنایی او در ثبت وقایع و اطّلاعات حقوقی (در دوره فعالیتش در دفترخانه) را از مؤلفه‌های درخشان علمی او به شمار آورد.

در ادامه، صدوقی سها بررسی دوران اقامت استاد در آمریکا را تحلیل کرد و گفت که فشارهای سیاسی و اجتماعی در کشور، اگرچه وضعیتی تلخ به بار آورد، اما به حضور وی در دانشگاه‌های معتبر جهانی و تدریس معارف اسلامی در دانشگاه هاروارد منجر شد؛ موفقیتی که به عنوان یک دستاورد ارزشمند برای فرهنگ ایران به شمار می‌آید.

سایه روشن خیال، پدر در کلام فرزند

در قسمت دیگری از مراسم، پیام صوتی خانم دکتر فریده مهدوی دامغانی به حاضرین ارائه شد. وی با ابراز سپاس از مدیریت مؤسسه میراث مکتوب، با نگاهی عاطفی به پیوند پدر و فرزند، از تأثیر راهنمایی‌های استاد در مسیر رشد و تعالی شخصی خود سخن گفت. دکتر فریده همچنین به موفقیت انتشار کتاب «سایه‌روشن خیال» و کسب جوایز بین‌المللی برای این اثر اشاره کرده و آن را نشانه‌ای نیکو برای گرامیداشت یاد و خاطره پدرشان دانست.

پس از پخش پیام صوتی ایشان، محمدحسین ساکت خاطره‌ای از آزمون سردفتری در سال ۱۳۶۳ را روایت کرد و گفت: «در آن جلسه آزمون، سؤالی فقهی در مورد نماز مسافر مطرح شد که نظرات سخت‌گیرانه و غیر دقیق برخی ممتحنین مورد بحث قرار گرفت. در آن لحظات، دکتر مهدوی دامغانی با تسلط علمی و اخلاقی خود مداخله کردند و با استناد به منابع معتبر، موضوع را به شکل موثری روشن کردند.»

او در ادامه به تمجید از شخصیت علمی و اخلاقی مهدوی دامغانی پرداخته و او را فردی توصیف کرد که از تظاهر به دور بود، با صراحت سخن می‌گفت و در شنیدن نظرات مخالفین، بسیار متین و جدی عمل می‌کرد؛ رفتاری که به گفته ساکت، در همکاری‌های علمی و نوشتن مقدمه برای آثارشان نیز به وضوح مشاهده می‌شد.

بازخوانی خدمات علمی استاد دکتر محمد معین

بخش دیگری از نشست به بررسی مقام علمی محمد معین اختصاص یافت. علی اشرف صادقی در این بخش، خاطراتی از همکاری‌های علمی‌اش با دکتر معین در دانشگاه تهران را بازگو کرده و به کوشش‌های بی‌وقفه و دقت نظر ایشان در تألیف لغت‌نامه دهخدا و دیگر آثار ارزشمند اشاره کرد. وی بر اهمیت آثار علمی استاد معین، از جمله «فرهنگ فارسی»، تصحیح «برهان قاطع»، «چهار مقاله» و شرح دیوان حافظ تأکید نموده و تلاش‌های خستگی‌ناپذیر استاد در حوزه‌های زبان‌شناسی و فرهنگ‌نویسی را ستایش کرد.

سپس مهدخت معین با ابراز تقدیر از برگزاری این مراسم و تجلیل از مقام استاد مهدوی دامغانی، بر ضرورت استمرار اینگونه بزرگداشت‌ها تأکید نمود. ایشان با یادآوری از اهمیت مراسم‌های یادبود، بر افزایش ارزش حفظ نام بزرگان عرصه علم و فرهنگ در جامعه تأکید کرد. وی همچنین گزارشی مختصر از برگزاری یادبود استاد معین در زادگاهشان (استان گیلان) ارائه داد و ابراز خرسندی کرد که جامعه دانشگاهی و مسئولان محلی به این آیین‌های فرهنگی واکنش خوبی نشان داده‌اند.

در ادامه این مراسم، سهیل محمودی اشعار خود را در ارتباط با ایران خواند، اشعاری که در دوران جنگ رمضان سروده شده بود. او در بیتی درباره تخریب و آسیب‌های کاخ گلستان سرود:

ایران بنگر عاشق حیرانت را

این خانه نشین کنج تهرانت را

جان میدهم و به هر دو عالم ندهم،

یک خشت هم از کاخ گلستانت را!

در رباعی دیگری به این مضامین پرداخت:

آسیب به بالای بلندت مرساد

اندوه به جان دردمندت مرساد

ایران جوانمرد و سیاووشی من

از آتش خشم و کین گزندت مرساد!

و در سایر اشعار خود به ایران به عنوان مادر اشاره کرد و سرود:

آمیزه‌ای از خشم و مدارا ایران،

آیینه‌ای از سکوت و غوغا ایران

پیوند ملاحت و شجاعت با هم،

ایران، گردآفریدِ زیبا ایران

*

ای نام همیشه جاودان ایران جان!

آرامش و خشم توامان ایران جان!

دامان تو آرش و سیاوش پرورد

بانوی حماسۀ جهان ایران جان!

*

ای مادر سربلند فرزند توییم

ایران منا! همیشه پابند توییم

در متن حماسه جهان بشکوهی

فرزند توییم و چون دماوند توییم

در پایان جلسه، حسام‌الدین سراج بخشی از اشعار خویش را خوانده و آواز اجرا کرد، و سیدصادق شاه ولایتی، از شاگردان همایون خرم، برای حاضرین قطعه‌ای موسیقی نواخت.