ربات‌ها به صحنه آمدند، اما نقش شغلی و قدرت تصمیم‌گیری کارگران را با خود آوردند

در حالی که رواج استفاده از ربات‌ها و فناوری‌های اتوماسیون در محیط‌های کاری به منظور کاستن از کارهای تکراری و بهبود کیفیت زندگی حرفه‌ای در حال افزایش است، تحقیقات اخیر نشان می‌دهند که پیامدهای این تحول، پیچیده‌تر و چالش‌برانگیزتر از آن است که در ابتدا تصور می‌شد.

بر اساس گزارشی از ایتنا و به نقل از تک‌اسپات، پژوهشی به رهبری پروفسور میلنا نیکولووا از دانشگاه گرونینگن، داده‌های وسیعی از کشورهای اروپایی را تحلیل کرده و به این نتیجه رسیده است که کارکنان در بخش‌هایی با میزان بالای اتوماسیون، به‌طور معمول حس هدفمندی کمتری در شغل خود احساس می‌کنند.

نیکولووا اشاره می‌کند که ربات‌ها با یکسان‌سازی فرآیندها، بخش‌هایی از آزادی عمل کارگران در انتخاب روش و سرعت انجام کارها را از آنان می‌گیرند؛ این موضوع می‌تواند به‌طور چشمگیر حوصله و رضایت شغلی آنها را کاهش دهد.

این مسئله محدود به اروپا نمی‌باشد. تحقیقی که میان کارگران کارخانه‌ای در چین انجام شده، حاکی از این است که هرچند ربات‌ها فشار جسمی کار را کاهش می‌دهند، اما در عوض، تنش روانی به میزان زیادی افزایش می‌یابد؛ زیرا کارگران نگران از دست دادن اشتغال خود هستند. این تضاد – کاهش بار فیزیکی و افزایش نگرانی روانی – نشان می‌دهد که اتوماسیون لزوماً به بهبود کیفیت کار منجر نمی‌شود.

 

سازمان‌ها و نهادهای کارگری نیز این نگرانی‌ها را تأیید می‌نمایند. طبق گزارشی از یوروفاند، کارگرانی که در کنار ربات‌ها فعالیت می‌کنند، بیشتر دچار انزوا، نظارت شدید و کاهش مهارت‌ها می‌شوند؛ به‌ویژه در مشاغل با درآمد کم و سطوح ابتدایی که فرصت‌های رشد و یادگیری در آنها کمتر می‌شود.

مات بین، پژوهشگری از دانشگاه UC Santa Barbara و MIT، هشدار می‌دهد که ساده‌سازی و تکراری شدن کارها موجب می‌گردد تا افراد احساس پیشرفت در کار خود نکنند. حتی در زمینه‌های حرفه‌ای‌تر نظیر جراحی با ربات یا هدایت پهپاد، برخی افراد گزارش کرده‌اند که فعالیت‌هایشان ایمن‌تر، اما خسته‌کننده‌تر و بی‌روح‌تر شده است.