اولین نرم افزار کامپیوتری با قابلیت هوش مصنوعی چه نام داشت و بر روی کدام تجهیزات سخت افزاری عمل می کرد؟

یکی از اولین مثال های برجسته در حوزه هوش مصنوعی، برنامه ای با هدف بازی چکرز است که بین سال های ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۲ توسط کریستوفر استراچی طراحی شد.

طبق گزارشی از ایتنا و به نقل از تک اسپات، استراچی، که یک دانشمند کامپیوتر و آموزگار پیشرو از بریتانیا بود، در ابتدا این برنامه را برای رایانه Pilot ACE که متعلق به آلن تورینگ بود، طراحی کرد. اما به دلیل محدودیت های حافظه این سیستم، برنامه به Ferranti Mark I منتقل گردید که در دانشگاه منچستر قرار داشت.

Ferranti Mark I اولین رایانه تجاری چندمنظوره در نوع خود بود که در اوایل سال ۱۹۵۱ به بازار عرضه شد. این دستگاه با استفاده از لوله های خلأ ساخته شده و به معماری ۱۰ بیتی مجهز بود. حافظه آن ترکیبی از فضای ذخیره سازی سریع و کم حجم WilliamsKilburn و درام مغناطیسی بزرگ تر بود. این سیستم با سرعت حدود ۱ کیلوهرتز کار می کرد و برای زمان خود دارای ظرفیت قابل توجهی به شمار می رفت.

در تابستان سال ۱۹۵۲، برنامه استراچی به مرحله ای رسید که قادر بود به طور کامل و مستقل بازی کند. جالب آن که این برنامه پس از پیروزی می توانست سرود God Save the King را پخش کند. این دستاورد نشان داد که ماشین ها قادرند وظایفی را که نیازمند تصمیم گیری و استراتژی اند، انجام دهند؛ مشخصه هایی که از بنیادهای هوش مصنوعی محسوب می شوند. برای این منظور، این برنامه از مفاهیم نمایش وضعیت بازی، جست وجوی درخت تصمیم و به کارگیری روش های ابتکاری (heuristics) استفاده می کرد.

باید ذکر کرد که این برنامه کاملاً توسط انسان نوشته شده و مفهوم برنامه نویسی خودکار از سوی هوش مصنوعی تا دهه ۱۹۶۰ به وجود نیامده بود. بنابراین، لازم است که کار استراچی به عنوان اولین کاربرد واقعی هوش مصنوعی شناخته شود، نه به عنوان یک برنامه ای که توسط یک AI ایجاد شده است.

موفقیت این پروژه تأثیر قابل توجهی بر معاصران استراچی، از جمله آلن تورینگ و دیتریش پرینتس گذاشت و به تقویت باور به قابلیت نرم افزارها در ایجاد رفتارهای «هوشمندانه» منجر شد؛ که بنیاد توسعه الگوریتم هایی را ایجاد کرد که بعدها توانستند انسان ها را در بازی های شطرنج و Go شکست دهند.