«پدر اینترنت» از گوگل وداع کرد؛ وینتون سرف نسبت به آینده هوش مصنوعی هشدار داد
به نقل از ایتنا و خبرگزاری Techcrunch، این خبر در حاشیه کنفرانس Open Frontier که توسط مؤسسه Laude برگزار شد، اعلام گردید. دیو پترسون، استاد شناختهشده دانشگاه برکلی در زمینه معماری پردازنده و یکی از چهرههای بارز در این حوزه بهخاطر مشارکت خود در توسعه معماری RISC، هنگام معرفی سرف از خدمات و دستاوردهای او قدردانی کرد.
پترسون در میان تشویق جمعیت گفت: «وینت بیش از ۲۰ سال در گوگل فعالیت کرده و تنها یک هفته به بازنشستگی او باقی مانده است. به نظر میرسد اکنون زمان مناسبی برای قدردانی از خدمات برجسته او باشد.»
تا زمان انتشار این خبر، گوگل به هیچ یک از درخواستهای رسانهها برای اظهارنظر درباره بازنشستگی سرف پاسخ نداده است.
معمار اینترنت امروزی
وینتون سرف، که ۸۳ سال دارد، بههمراه رابرت کان بهعنوان یکی از معماران اصلی پروتکلهای ارتباطی اینترنت شناخته میشود. این دو در دهه ۱۹۷۰ میلادی شروع به توسعه مجموعه پروتکل TCP/IP کردند؛ استانداردی که امکان ارتباط میان شبکههای مختلف رایانهای را میسر ساخت و به بنیان اینترنت کنونی بدل شد.
نقش سرف در شکلگیری اینترنت مدرن باعث کسب افتخاراتی نظیر مدال آزادی ریاستجمهوری آمریکا، جایزه تورینگ و چندین مدرک افتخاری دانشگاهی برای او گردیده است.
وی از سال ۲۰۰۵ به جمع گوگل پیوسته و از آن زمان تاکنون بهعنوان معاون رئیس و “مبلغ ارشد اینترنت” این شرکت مشغول به فعالیت بوده است؛ عنوانی کمنظیر که نشاندهنده اهمیت او در ترویج فناوریهای اینترنتی و چشمانداز آینده این عرصه است.
آینده اینترنت در عصر هوش مصنوعی
در این رویداد، سرف به همراه جمعی از شخصیتهای برجسته در حوزه علوم رایانه، از جمله فرانسوا شولت، خالق کتابخانه یادگیری عمیق Keras و یکی از بنیانگذاران Ndea، جان اوسترهوت، خالق زبان برنامهنویسی Tcl و یکی از بنیانگذاران Electric Cloud، و ماتی زاهاریا، همبنیانگذار و مدیر ارشد فناوری Databricks، در نشستی تخصصی به بحث درباره آینده پروژههای متنباز و زیرساختهای هوش مصنوعی پرداخت.
محور اصلی این نشست، بررسی نیازهای توسعه سیستمهای متنباز پایدار و همچنین نقش آنها در موج جدید فناوریهای هوش مصنوعی بود؛ حوزهای که با افزایش سرمایهگذاری شرکتهای بزرگ در زمینه زیرساختهای باز، اهمیت بیشتری یافته است.
استانداردسازی؛ شرط موفقیت عاملهای هوش مصنوعی
بخشی از این گفتگو به نگرانیهای مرتبط با تمرکز توسعه مدلهای پیشرفته هوش مصنوعی در دست تعداد کمی از آزمایشگاهها اختصاص داشت؛ مسئلهای که از دیدگاه سرف بهطور اساسی با فلسفه اینترنت باز و غیرمتمرکز در تضاد است.
با این حال، او بر این عقیده است که گسترش “عاملهای هوش مصنوعی” (AI Agents) که میتوانند بهطور مستقل عمل کرده و با یکدیگر ارتباط برقرار کنند، فناوریهای پیشرفته را مجبور خواهد کرد تا به سمت اجرای استانداردهای مشترک بروند.
سرف در این رابطه گفت: «مدل عاملمحور هوش مصنوعی، جایی که عاملهای مختلف از منابع متفاوت با هم همکاری میکنند، به قابلیت ترکیبپذیری وابسته است و این وضعیت بدون همکاری و استانداردسازی ممکن نخواهد بود.»
او تأکید کرد که شرکتی که بتواند زودتر استانداردهای تعامل میان عاملهای هوش مصنوعی را ایجاد کند، قطعاً تأثیر قابل توجهی بر آینده اقتصاد مبتنی بر عاملهای هوش مصنوعی خواهد گذاشت؛ وضعیتی که به گفته او به رقابتهای اولیه بر سر استانداردهای اینترنت شباهت دارد.
زبان طبیعی برای ارتباط عاملها کافی نیست
در حالیکه برخی از حضار بر این باور بودند که عاملهای مبتنی بر مدلهای زبانی بزرگ (LLM) میتوانند از زبان طبیعی برای تعامل با یکدیگر بهرهبرداری کنند، سرف این نظر را نامناسب دانست.
او بیان کرد: «فکر نمیکنم زبان انگلیسی گزینه مناسبی باشد. این زبان گوناگونی دارد، اما ابهام نیز شامل حال آن میشود. در تعاملات میان عاملهای هوش مصنوعی، دقت بسیار مهم است و هر عامل باید مطمئن باشد که طرف مقابل بهطور دقیق همان چیزی را دریافت کرده است که بر سر آن توافق شده است.»
سرف برای روشن ساختن این نکته، به بازی قدیمی “تلفن بیسیم” اشاره کرد و گفت اگر پیام از طریق زبان طبیعی بین چند عامل مختلف منتقل شود، احتمال تغییر معنا و بروز خطا وجود خواهد داشت؛ مسالهای که میتواند تبعات جدی در سیستمهای هوش مصنوعی بهدنبال داشته باشد.
خاطرهای از دوران دانشجویی وینتون سرف
در پایان این نشست، دیو پترسون خاطرهای از دوران تحصیلات خود در دهه ۱۹۷۰ میلادی به اشتراک گذاشت و از سبک پوشش خاص وینتون سرف یاد کرد.
او اظهار داشت: «وینت همیشه بهعنوان بهترین پوششدهنده در میان دانشمندان علوم کامپیوتر به یاد میآید. هنوز خاطرم هست که در دوران تحصیلات تکمیلی، با پیراهن، کراوات و ظاهری کاملاً رسمی در دانشگاه حضور پیدا میکرد.»
سرف نیز با لبخند به این یادآوری واکنش نشان داد و گفت حتی جلیقه هم میپوشید و ترجیح میداد بهجای تبعیت از ظاهر متداول آن زمان، با پوشش خاص خود شناخته شود.
