نسل جدید فناوری؛ هوش مصنوعی و عینک‌های هوشمند، رقیب جدید تلفن‌های همراه در آینده

غول‌های دنیای فناوری با سرعتی چشمگیر در حال پیشروی به سمت آینده‌ای هستند که در آن زندگی دیجیتال دیگر به نمایشگرها وابسته نخواهد بود. این تحول، احتمالاً به‌طرز بنیادینی شیوه تعامل انسان با تکنولوژی را تغییر خواهد داد و می‌تواند محرکی برای ظهور نسل جدیدی از دستگاه‌های هوشمند باشد.

بر اساس گزارش ایتنا، شرکت‌های بزرگ فناوری به‌جای تمرکز بر گوشی‌های هوشمند و رابط‌های کاربری متکی بر نمایشگر، به سرمایه‌گذاری کلانی در حوزه فناوری‌هایی پرداخته‌اند که از هوش مصنوعی، دستورات صوتی، واقعیت افزوده و دستگاه‌های پوشیدنی بهره می‌برند. هدف از این اقدام، فراهم کردن تجربه‌ای طبیعی‌تر و یکپارچه‌تر برای کاربران و کاهش وابستگی به نمایشگرهای سنتی است.

 

رقابت بر سر ساخت فناوری‌های بدون نمایشگر

بازیگران اصلی این صنعت اکنون درگیر رقابت شدیدی برای بازتعریف شیوه تعامل کاربران با ابزارهای دیجیتال هستند. این رقابت بر توسعه محصولاتی متمرکز است که به اصطلاح «بدون نمایشگر» نامیده می‌شوند؛ دستگاه‌هایی که به‌جای استفاده از نمایشگر و اپلیکیشن‌های رایج، از هوش مصنوعی، فرمان‌های صوتی و فناوری واقعیت افزوده برای انجام فعالیت‌های مختلف استفاده می‌کنند.

کارشناسان بر این باورند که این تغییر می‌تواند الگوی استفاده روزانه از تکنولوژی را به‌طور کلی دگرگون کند و ارتباط میان کاربران و دستگاه‌های هوشمند را وارد مرحله‌ای نوین نماید.

 

رابط کاربری نامرئی؛ نسل جدید تعاملات تکنولوژیکی

در دو دهه گذشته، نمایشگرها به مرکز زندگی دیجیتال تبدیل شده‌اند؛ از گوشی‌های هوشمند تا رایانه‌ها و تبلت‌ها. با این حال، روند جدید به دنبال کاهش وابستگی کاربران به نمایشگرها و جبران آن‌ها با تجربه‌ای روان‌تر و طبیعی‌تر است.

در این مسیر، فناوری‌هایی مانند هدفون‌های هوشمند، عینک‌های واقعیت افزوده، دستگاه‌های پوشیدنی و دستیارهای مبتنی بر هوش مصنوعی نقش کلیدی ایفا خواهند کرد.

 

گزارش‌های جدید نیز نشان می‌دهد که شرکت‌های فناوری در تلاش‌اند دستگاه‌هایی را توسعه دهند که قادر به درک محیط پیرامون کاربر بوده و بدون نیاز به باز کردن برنامه‌ها یا تعامل مستقیم با رابط‌های بصری، به‌صورت خودکار مسئولیت‌های گوناگونی را انجام دهند.

 

انگیزه‌های اقتصادی پشت این تغییرات

کارشناسان بر این باورند که حرکت به سمت فناوری‌های بدون نمایشگر تنها به مفهوم بهبود تجربه کاربری نمی‌انجامد، بلکه انگیزه‌های اقتصادی و استراتژیک نیز در این روند تاثیرگذارند.

با نزدیک شدن بازار جهانی گوشی‌های هوشمند به نقطه اشباع، شرکت‌های فناوری در پی خلق نسل جدیدی از محصولات هستند تا اکوسیستم‌های تازه‌ای را بنا کرده و بازارهای نوینی را به تصرف خود درآورند.

با این حال، کاهش وابستگی به نمایشگرها به معنای کاهش تعامل کاربران با فناوری نخواهد بود؛ بلکه ممکن است این ارتباط حتی عمیق‌تر از گذشته گردد.

دستگاه‌های نسل جدید به منظور ارائه خدمات هوشمند، به حجم بیشتری از اطلاعات کاربران از جمله صدا، موقعیت مکانی و الگوهای رفتاری روزانه نیاز خواهند داشت؛ موضوعی که نگرانی‌های جدی در مورد حریم خصوصی را به دنبال دارد.

 

نگرانی‌های فزاینده درباره حریم خصوصی

متخصصان امنیت سایبری هشدار می‌دهند که دستگاه‌های بدون نمایشگر ممکن است در مقایسه با گوشی‌های هوشمند، دسترسی بیشتری به اطلاعات شخصی کاربران داشته باشند؛ زیرا این دستگاه‌ها معمولاً به‌صورت دائمی در پس‌زمینه فعال هستند و به‌طور مداوم داده‌های مختلفی را جمع‌آوری می‌کنند.

برخلاف نمایشگرهایی که کاربران قادرند به‌راحتی آن‌ها را خاموش کنند، بسیاری از دستیارهای هوشمند و دستگاه‌های پوشیدنی همواره در وضعیت آماده‌به‌کار یا گوش دادن فعالیت می‌کنند.

این وضعیت پرسش‌های مهمی را درباره چگونگی ذخیره‌سازی داده‌ها، میزان کنترل کاربران بر اطلاعات شخصی، امکان حذف آن‌ها و همچنین کاربرد این داده‌ها در آموزش مدل‌های هوش مصنوعی مطرح می‌سازد.

 

 
 

فناوری بدون نمایشگر؛ کاهش حواس‌پرتی یا شکل جدیدی از وابستگی؟

حامیان این ایده بر این باورند که حذف نمایشگرها می‌تواند مزایای زیادی به همراه داشته باشد؛ از جمله کاهش حواس‌پرتی‌های دیجیتال، دسترسی سریع‌تر به اطلاعات، افزایش بهره‌وری، و فراهم کردن امکانات بیشتر برای افراد دارای نیازهای خاص.

از طرف دیگر، منتقدان معتقدند که را ه حذف نمایشگرها به‌خودی‌خود موجب کاهش وابستگی به فناوری نمی‌شود، بلکه ممکن است نوعی جدید از وابستگی را به همراه بیاورد؛ وابستگی‌ای که به‌صورت نامحسوس و دائمی در تمامی ابعاد زندگی روزمره نفوذ خواهد کرد.

 

آینده‌ای نامشخص

با وجود پیشرفت‌های سریع در حوزه فناوری‌های بدون نمایشگر، هنوز میان متخصصان توافقی در مورد قابلیت‌های این محصولات برای جایگزینی کامل گوشی‌های هوشمند وجود ندارد.

اگرچه امیدواری نسبت به قابلیت‌های فنی این فناوری‌ها رو به افزایش است، اما نگرانی‌های اخلاقی، امنیتی و مربوط به حریم خصوصی همچنان حاکم است. با این حال، بسیاری از کارشناسان معتقدند که آینده روابط انسان و فناوری به سمتی پیش می‌رود که در آن نمایشگرها به‌تدریج از مرکز تجربه دیجیتال خارج شوند، اما فناوری بیش از هر زمان دیگری در زندگی روزمره انسان‌ها حضور خواهد داشت.