چگونه باتری سکهای میتواند در عرض دو ساعت باعث سوختگی گلو شود؟

باتریهای گرد و کوچک، که در دستگاههایی نظیر ساعت، ریموتها، اسباببازیها و سایر لوازم الکترونیکی متداولاند، در صورت بلعیدهشدن، قادرند در کمتر از دو ساعت آسیبهای جدی به بدن وارد کنند.
کمیسیون ایمنی محصولات مصرفی ایالات متحده (CPSC) هشدار میدهد که گیر افتادن یک باتری سکهای در مری، بهویژه در کودکان، میتواند به سوختگی شدید بافت، سوراخشدن مری و حتی مرگ منجر شود.
اما سؤالی که مطرح است این است که چگونه یک باتری کوچک بدون نشر مواد شیمیایی قادر است این چنین آسیبهایی را ایجاد کند؟ پاسخ این معما در واکنشهای الکتروشیمیایی نهفته است. وقتی یک باتری در مری به دام میافتد، بزاق و رطوبت موجود در بافت بدن به عنوان یک رسانا عمل کرده و مدار الکتریکی را تکمیل میکنند. در نتیجه، جریان الکتریکی باعث تجزیهی آب در بافت اطراف باتری میگردد و در نزدیکی قطب منفی آن، یک مادهی قلیایی معروف به هیدروکسید تولید میشود.
باتریهای سکهای از نظر خورندگی بسیار خطرناک هستند و به سرعت بافت زنده را تخریب میکنند
این ترکیب دارای خاصیت خورندگی شدیدی بوده و میتواند بافت زنده را به سرعت تخریب نماید. از این رو، آسیب ناشی از این باتریها فقط در ناحیهی تماس محدود نمیماند و احتمال سرایت به عمقهای بیشتری از مری وجود دارد. در موارد حاد، سوختگی میتواند به سوراخ شدن مری یا ایجاد اتصالات غیرطبیعی میان مری و نای یا حتی رگهای خونی بزرگ منجر شود.
خطرناکتر این است که ممکن است کودک در مراحل ابتدایی هیچ علامت روشنی از ناراحتی نشان ندهد. باتریهای لیتیومی سکهای با قطر تقریبی ۲۰ میلیمتر یکی از نگرانیهای جدی به شمار میروند، زیرا احتمال گیر افتادن آنها در مری کودکان بیشتر است. حتی باتریهایی که دیگر عملکردی ندارند نیز میتوانند خطر ایجاد کنند.
برای پیشگیری، CPSC توصیه میکند که باتریهای اضافی و وسایلی که محفظهی باتری آنها قفل یا پیچ ایمنی ندارد، باید دور از دسترس کودکان قرار گیرند. همچنین، محفظهی باتری در اسباببازیها و ریموتهای کنترل میبایست بهخوبی محکم باشد و باتریهای استفاده شده باید فوراً جمعآوری گردند.
اگر گمان میکنید که گزندی به یک کودک ناشی از بلع باتری سکهای ایجاد شده، باید بلافاصله به اورژانس مراجعه کنید؛ حتی اگر کودک هیچ نشانهای از ناراحتی نداشته باشد. مرکز ملی کنترل مسمومیت آمریکا تأکید میکند که نباید برای بررسی محل باتری و خارج کردن آن، منتظر بروز علائم باشید.
در شرایط خاص، دادن عسل به کودک بالای یک سال ممکن است روند آسیب را کاهش دهد، اما این کار هرگز نمیتواند جایگزین مراجعهی فوری به اورژانس و خارج کردن باتری شود.



