رصدخانه معروف سویفت به خطر افتاده است؛ ناسا با یک پروژه رباتیک قدم به میدان گذاشت
به نقل از ایتنا و بر اساس گزارش Engadget، تیمهای عملیاتی مسئول مأموریت توانستهاند ارتباط اولیه را با فضاپیمای رباتیک LINK، که توسط شرکت آمریکایی Catalyst Space ساخته شده، برقرار کنند. این فضاپیما قرار است به رصدخانه سویفت متصل شود و با انتقال آن به مداری بالاتر، به افزایش عمر این رصدخانه باارزش کمک کند.
پرتاب غیرمعمولی نسبت به مأموریتهای همیشگی فضایی
برخلاف پرتابهای معمول، فضاپیمای LINK با استفاده از موشک Northrop Grumman Pegasus XL به فضا ارسال گردید. این موشک به زیر بدنه هواپیمای Stargazer متصل بود. هواپیما از پایگاه واقع در آتول کواجالین (Kwajalein Atoll) در مجمعالجزایر مارشال به پرواز درآمد و در ارتفاع تقریبی ۴۰ هزار پا، موشک Pegasus XL را رها کرد. بلافاصله پس از سقوط آزاد چند ثانیهای، موتورهای موشک روشن شده و فضاپیما LINK را در مسیری به سمت مدار زمین قرار دادند.
برقراری موفقیتآمیز ارتباط اولیه با LINK
ناسا اعلام کرده است که هدف اصلی این مأموریت، برقراری ارتباط با فضاپیمای LINK بوده که با موفقیت به دست آمده است. این فضاپیما اکنون فعال است و در هفتههای آینده تحت مجموعهای از آزمایشهای فنی و ارزیابی وضعیت سلامت قرار خواهد گرفت تا عملکرد سامانه پیشران، حسگرها و تجهیزات ناوبری آن زیر ذرهبین قرار گیرد.
پس از به پایان رسیدن این مرحله، LINK به سمت رصدخانه سویفت حرکت میکند تا عملیات اتصال آغاز گردد.
چگونگی انجام عملیات نجات سویفت
در مرحله اساسی مأموریت، فضاپیمای LINK از سه بازوی رباتیک خود استفاده کرده و رصدخانه سویفت را در مدار مهار و به آن متصل میسازد. سپس با کمک سیستم پیشران خود، ارتفاع مدار این رصدخانه را به حدود ۳۷۰ مایل (حدود ۵۹۵ کیلومتر) افزایش خواهد داد.
ناسا تخمین میزند که این عملیات حدود ۱۰ تا ۱۲ هفته به طول خواهد انجامید. در صورت موفقیتآمیز بودن، عمر مأموریت سویفت ممکن است تا یک دهه و یا حتی بیشتر افزایش یابد.
براساس اعلام ناسا، در صورت عدم انجام این مأموریت، رصدخانه سویفت به دلیل کاهش سریع ارتفاع مدار که ناشی از افزایش فعالیتهای خورشیدی است، تا پایان سال جاری از مدار خارج خواهد شد.
سویفت؛ بیش از بیست سال بهعنوان شکارچی انفجارهای پرتو گاما
رصدخانه فضایی نیل گرلز سویفت به مدت بیش از دو دهه یکی از مهمترین ابزارهای مطالعه انفجارهای پرتو گاما (Gamma-Ray Bursts) به شمار میآید؛ پدیدههایی فوقالعاده پرانرژی که بهعنوان شدیدترین رویدادهای شناختهشده در جهان مورد توجه قرار دارند.
«برد سنکو»، پژوهشگر ارشد پروژه سویفت، این انفجارها را بهعنوان «درخششهای بسیار کوتاه اما فوقالعاده پرانرژی» توصیف میکند که تنها در عرض چند ثانیه، انرژی بیشتری نسبت به کل انرژی تولید شده توسط خورشید در طی عمرش آزاد میکنند. دانشمندان بر این باورند که این رویدادها ناشی از انفجار یا برخورد ستارگان با جرم بالا هستند.
به گفته سنکو، دادههای بهدست آمده از سویفت نشان میدهند که سنگینترین عناصر جدول تناوبی، از جمله طلا و پلاتین، در چنین حوادث کیهانی شکل میگیرند.
امروزه سویفت علاوه بر انجام رصدهای علمی، نقش یک «هشداردهنده اولیه» را نیز ایفا میکند و هنگام بروز رویدادهای ناگهانی در اعماق فضا، نخستین اطلاعات حیاتی را برای سایر رصدخانهها و دانشمندان در سراسر جهان فراهم میآورد.
