هزینههای درمانی و تعرفههای پزشکی؛ دلیل نارضایتی همگانی مردم و پزشکان چیست؟

الهه جعفرزاده: هر سال، موضوع افزایش تعرفههای پزشکی به یکی از جنجالیترین مباحث حوزه سلامت تبدیل میشود. این موضوع از یک سو با نارضایتی بیماران از هزینههای بالای درمان همراه است و از سوی دیگر، پزشکان و مراکز درمانی به این نکته اشاره دارند که تعرفههای فعلی حتی هزینههای واقعی خدمات ارائه شده را پوشش نمیدهد. اما آیا واقعاً مشکل اصلی به خود تعرفهها مرتبط است؟
دکتر امیرمحسن ضیایی، معاون پیشین آموزشی وزارت بهداشت، در گفتوگویی با خبرآنلاین بیان کرده است که این اختلاف، ریشهای عمیقتر و وسیعتر دارد. به گفته وی، تعرفه پزشکی در حقیقت معیاری برای قیمت تمامشده یک خدمت درمانی است و اگر این قیمت بهصورت غیرطبیعی پایین نگهداشته شود، اثرات منفی آن به صورت تدریجی در فرسودگی بیمارستانها و مراکز درمانی نمایان خواهد شد.
وی به این نکته اشاره میکند که برخلاف باور عمومی، سهم دستمزد پزشکان تنها بخشی کوچک از تعرفه را شامل میشود و بخش عمدهای از هزینهها به تجهیزات پزشکی، دارو، خدمات بیمارستانی، نیروی کار و مدیریت مراکز درمانی اختصاص مییابد. بنابراین نادرستی تعرفهها، بیشتر از آنکه به درآمد پزشکان مربوط باشد، تهدیدکننده استمرار فعالیتهای مراکز درمانی است.
متن کامل این گفتوگو را با عنوان «پزشکی دیگر درآمد، رضایت شغلی و منزلت اجتماعی را بهطور همزمان ندارد/ ممکن است دوباره برای خدمات ساده درمانی به خارج از کشور وابسته شویم» در خبرآنلاین مشاهده کنید.
از سوی دیگر، ضیایی بر این باور است که مشکل اصلی در اینجاست که بخش زیادی از هزینههای درمان بهطور مستقیم از جیب مردم پرداخت میشود.
او تأکید میکند، تا زمانی که بیمهها تقویت نشوند و دولت نقش بیشتری در تأمین مالی خدمات بهداشتی نداشته باشد، هرگونه افزایش تعرفه بهطور مستقیم بار اقتصادی بر دوش خانوارها خواهد بود.
وی پیشنهاد میکند که باید منابع نظام سلامت افزایش یابد، بیمهها مستحکمتر شوند و «خرید خدمت بهصورت استراتژیک» اجرا گردد؛ رویکردی که به گفته او میتواند هم فشار مالی بر مردم را کاهش دهد و هم امکان ارائه خدمات باکیفیت را برای مراکز درمانی حفظ نماید. از دید این استاد دانشگاه، تجربه طرح تحول سلامت نیز نشان داده است که هرگاه دولت نقش بیشتری در تأمین هزینههای درمان ایفا کرده، هم پرداخت از جیب مردم کاهش یافته و هم میزان رضایت عمومی افزایش یافته است.
۴۷۲۳۲



