آیا عصر «پرامپتنویسی» به پایان رسیده است؟ برنامهنویسان به سوی «حلقهنویسی» منتقل شدهاند
به نقل از ایتنا و TechSpot، مهندسان شرکتهای بزرگ نیز نظیر OpenAI و آنتروپیک بهطور فزایندهای به این روش گرایش پیدا کردهاند. این شرکتها بهجای تکیه بر یک «پرامپت» ثابت، سیستمهایی را طراحی میکنند که وظیفه تولید، اصلاح و ارسال دستورات بعدی را بهطور خودکار انجام میدهند. این رویکرد به عامل هوش مصنوعی این امکان را میدهد که با کمترین دخالت انسانی، یک پروژه را از مراحل ابتدایی تا انتهایی مدیریت کند.
پیتر اشتاینبرگر در این خصوص اظهار میکند که دیگر نیازی نیست توسعهدهندگان وقت خود را صرف نوشتن پرامپت برای عاملهای هوش مصنوعی نمایند؛ بلکه باید «لوپهایی» را طراحی کنند که این عاملها را در جهت مطلوب هدایت کنند. همچنین بوریس چری، سازنده Claude Code، اشاره میکند که اکنون خود کلاود میتواند پرامپتهای مورد نیاز را تولید کند و او فقط محدوده هدف نهایی را تعیین میکند.
با این حال، این روش بدون چالش نیست. اجرای همزمان چندین عامل هوش مصنوعی و حلقههای پردازشی میتواند هزینه مصرف توکنهای AI و همچنین هزینههای پردازش را به طرز چشمگیری افزایش دهد. به همین خاطر، شرکتها در تلاشند تا لوپهای بهینهای را طراحی کنند که نه تنها کارایی را حفظ کند، بلکه هزینههای مربوط به استفاده از مدلهای زبانی نیز تحت کنترل باشد.
کارشناسان بر این باورند که با رشد عاملهای هوشمند، مهندسی حلقهنویسی به تدریج به یکی از مهارتهای ضروری برای توسعهدهندگان تبدیل خواهد شد و توانایی تعامل انسان با هوش مصنوعی را برای همیشه دگرگون خواهد کرد.
