پیشنهاد محققان: قبل از تصادف سیارک «ویرانگر شهر» با ماه، آن را با بمب اتم منهدم کنیم
در سال ۲۰۲۲، ناسا اقدام به پرتاب یک فضاپیما کرد که با سرعتی نزدیک به ۲۲٬۵۰۰ کیلومتر در ساعت به یک سیارک کوچک برخورد کرد و توانست مسیر آن را تغییر دهد. این مأموریت، که با نام دارت (DART) شناخته میشود، بهعنوان یک آزمایش برای تأیید امکانپذیری دفاع از زمین در برابر برخورد سنگهای فضایی طراحی شده بود.
اکنون، گروهی از دانشمندان، از جمله محققان ناسا، بر روی سیارک پرمخاطره 2024 YR4 تمرکز کردهاند. مرکز اجرام نزدیک به زمین ناسا، احتمال برخورد این جرم با زمین را تنها ۰٫۰۰۰۸۱ درصد ارزیابی کرده، اما ریسک برخورد آن با ماه بهمراتب بیشتر و در حدود ۴ درصد برای دسامبر ۲۰۳۲ برآورد شده است.
این سیارک اوایل سال جاری میلادی در کانون توجهات قرار گرفت؛ چرا که در ابتدا بهعنوان یکی از خطرناکترین اجرام فضایی با احتمال بالای برخورد با زمین معرفی شد. اما با گذشت زمان و جمعآوری اطلاعات دقیقتر، خطر برخورد به میزان قابل توجهی کاهش یافت و به مقدار بسیار ناچیز تبدیل شد.
با این حال، احتمال برخورد سیارک با ماه میتواند نتایج جدی به همراه داشته باشد. چنین واقعهای میتواند به پرتاب مقدار زیادی آوار و خردهسنگ به فضا منجر شود و این ذرات خطری واقعی برای فضانوردان و تجهیزات فضایی بهوجود میآورند.
اخیراً پژوهشگران در مقالهای که هنوز توسط کارشناسان مورد داوری قرار نگرفته، مطرح کردهاند که بهترین روش برای جلوگیری از چنین وقوعی، نابودی کامل سیارک از طریق یک «ماموریت اختلال جنبشی» است؛ استراتژیای که بهطور قابل توجهی تهاجمیتر از آزمایش دارت در سال ۲۰۲۲ است که صرفاً به تغییر مسیر سیارک دیمورفوس پرداخته بود.
این بار، پیشنهاد مطرحشده شامل استقرار «دستگاههای انفجاری هستهای» است؛ گزینهای خطرناک اما به احتمال زیاد مؤثر که میتواند روشی جدید برای منحرف کردن یا نابودسازی اجرام نزدیک به زمین باشد. به گفتهی محققان، این شیوه حتی در صورتی که احتمال برخورد با ماه نیز نادیده گرفته شود، همچنان ارزش بررسی دارد.
طرح پیشنهادی شامل ارسال دو بمب هستهای ۱۰۰ کیلوتنی است
یکی از بزرگترین چالشها، کمبود زمان لازم برای اجرای یک «ماموریت شناسایی» است که جرم دقیق سیارک را مشخص کند؛ دادهای کلیدی برای طراحی مأموریتهای انحرافی. مشاهدات تلسکوپ فضایی جیمز وب نشان میدهد که این سیارک حدود ۹۰ متر طول دارد، اما جرم آن هنوز بهطور دقیق مشخص نشده است.
برآوردها نشان میدهد که جرم سیارک ممکن است بین ۳۳ هزار تن تا ۹۰۰ هزار تن متغیر باشد؛ این بازه وسیع طراحی مأموریتی مشابه با دارت را عملاً غیرممکن میسازد.
تحقیقات نشان میدهند که بهترین زمان برای پرتاب مأموریت شناسایی، اواخر سال ۲۰۲۸ خواهد بود، اما این فرصت تنها سه سال را برای رهگیری سیارک بهوجود میآورد. در مقابل، گزینه «اختلال جنبشی پیشرفته» یا همان تجزیه سیارک، بازهای ۵ تا ۷ ساله را برای ناسا فراهم میآورد. برای اجرای انفجار هستهای، پنجره احتمالی پرتاب بین اواخر ۲۰۲۹ تا اواخر ۲۰۳۱ مورد انتظار است.
طرح پیشنهادی شامل ارسال دو بمب هستهای با توان ۱۰۰ کیلوتن است که قابلیت ناوبری مستقل در فضا را دارند. هر یک از این بمبها پنج تا هشت برابر قویتر از بمبهایی هستند که در سال ۱۹۴۵ بر روی هیروشیما و ناگاساکی پرتاب شدند. همچنین یک بمب اضافی بهعنوان پشتیبان در نظر گرفته خواهد شد.
علیرغم تمام سناریوهای مطرحشده، این سوال مطرح میشود که آیا احتمال ناچیز برخورد سیارک 2024 YR4 با ماه یا زمین قادر است دولت ترامپ را به اقدام فوری سوق دهد یا خیر. ناسا هماکنون با فشارهای مالی شدیدی مواجه است و بر اساس لایحه بودجه جنجالی ۲۰۲۶ کاخ سفید، احتمال لغو دهها مأموریت فضایی وجود دارد. به عبارت دیگر، بعید بهنظر میرسد که ناسا منابع لازم را برای نابودسازی سنگی فضایی که در حال حاضر بیش از ۶۱۰ میلیون کیلومتر با ما فاصله دارد و تهدید آن برای زمین تقریباً ناچیز است، صرف کند.
این مقاله در پایگاه داده آرکایو منتشر شده است.
