تعادل و ناهنجاری؛ آموزهای از پیامبر اسلام
امروز ایران بیش از همیشه در پی دستیابی به اعتدال است؛ این موضوع نه فقط بهعنوان یک شعار سیاسی، بلکه بهعنوان مسیری برای رهایی از بحرانها معنا مییابد. اعتدال به معنای گرایش به عقلگرایی، میانهروی و انتخاب مسیری است که نه به افراط دچار میشود و نه به تفریط.
دیاکو عزیزی- در مقابل این واقعیت روشن، افرادی قرار دارند که با خودخواهی و قیل و قال، جز ایجاد سردرگمی برای ملت دستاوردی ندارند. آنان که با افراطیگری و تندروی، منابع اجتماعی را تهی کردهاند، به خوبی درک میکنند که بقای آنها در هرج و مرج نهفته است، نه در آرامش.
این روزها که میلاد پیامبر محترم اسلام (ص) را جشن میگیریم، باید به خاطر داشته باشیم که ایشان در تمامی حوزهها، نماد اعتدال بودند؛ در دین، سیاست و اجتماع. او به امت خود فهماند که نباید به افراط چشم بدوزند و نه به تفریط. روش او، مسیری بین تندباد جهل و افراطگرایی متکبرانه بود، مسیری که امت اسلامی را به اوج عزت رسانید.
امروز اگر قرار است امیدی به عبور از بحرانها وجود داشته باشد، این امید تنها در پیروی از آن روش اعتدالی تجلی مییابد. اعتدال نه نشانهای از ضعف است و نه به عنوان سازشکاری شناخته میشود؛ بلکه بیانگر شجاعت در مقابل افراط و هرج و مرج است.
سرنوشت آینده ایران یا با روش اعتدالی روشن خواهد شد، یا در آشوب و ناامنی غرق خواهد گردید. انتخاب واضح و بدون ابهام است.
