توافق منحصر به فرد آنتروپیک با نویسندگان در زمینه حقوق کپی‌رایت

شرکت آنتروپیک، که توسعه‌دهنده دستیار هوش مصنوعی کلاود (Claude) است، با امضای یک توافقنامه محرمانه به یکی از بزرگ‌ترین موارد نقض حق نشر در تاریخ صنایع فناوری خاتمه داد. این دعوی دسته‌جمعی، که پیشتر به تأیید قاضی فدرال ویلیام الساپ رسیده بود، ادعا می‌کرد که آنتروپیک میلیون‌ها کتاب را از «کتابخانه سایه» به‌طور غیرقانونی جمع‌آوری و برای آموزش مدل‌های هوش مصنوعی خود مورد استفاده قرار داده است.

در طول این پرونده، قاضی الساپ در تصمیمی حیاتی دو موضوع را به‌طور مجزا بررسی کرد: او به استفاده از آثار دارای حق نشر به‌عنوان بخشی از فرآیند آموزش مدل‌های هوش مصنوعی، امتیاز «استفاده منصفانه» اعطا کرد و این فرآیند را دگرگون‌کننده و توصیفی غیرقابل اجرا در نظر گرفت. در مقابل، وی نگهداری این متون در یک «کتابخانه مرکزی» را خارج از این قانون اعلام کرده و آن را به‌عنوان نقض مستقیم حق نشر شناسایی کرد. این تصمیم شرایط را برای دادگاهی در دسامبر فراهم کرد که می‌توانست جریمه‌هایی تا ۱۵۰ هزار دلار برای هر اثر تحمیل کند؛ با در نظر گرفتن تعداد میلیون‌ها عنوان، احتمالاً جریمه‌ها می‌توانست به چند صد میلیارد یا حتی فراتر از یک تریلیون دلار برسد.

اگرچه جزئیات دقیق توافق افشا نشده است، وکیل شاکیان آن را «تاریخی» خوانده و اعلام کرده که جزئیات به‌زودی در دسترس عموم قرار خواهد گرفت. این توافق تنها دو ماه پس از تأیید غیرمعمول یک گروه شاکی بالقوه تا هفت میلیون نفر به‌دست آمده است؛ موضوعی که ریسک حقوقی برای آنتروپیک را به یک سطح بحرانی رسانده و عملاً دفاع شرکت را دچار چالش کرد.

 



حقوق‌دانان این پرونده را به‌عنوان یک نقطه عطف در تفسیر قوانین حق نشر برای آموزش هوش مصنوعی تلقی می‌کنند. از یک طرف، نظر قاضی الساپ از استفاده آموزشی آثار دارای حق نشر حمایت می‌کند و از طرف دیگر خط قرمزی واضح در برابر روش‌های غیرمجاز گردآوری و ذخیره‌سازی تعیین کرده است. این تمایز ممکن است الگوی آتی شرکت‌های فناوری در انتخاب منابع داده‌ها را متحول کند.

این پرونده همچنین نشان می‌دهد که اتکای صرف به محتوای جمع‌آوری‌شده از وب، بدون مجوز تجاری، می‌تواند خطرات حقوقی عظیمی را به‌دنبال داشته باشد. به همین دلیل، شرکت‌ها ممکن است به سمت عقد قراردادهای صدور مجوز رسمی گرایش پیدا کنند.

این توافق علاوه بر جلوگیری از حکم خسارت بالقوه، پیامی هشداردهنده برای صنعت هوش مصنوعی دارد: در حالی که ممکن است دادگاه‌ها «آموزش» را بپذیرند، اما «روش‌های جمع‌آوری داده» را هرگز نخواهند پذیرفت. برای نویسندگان و دارندگان حق نشر، این یک پیروزی اولیه به شمار می‌رود و همچنین برای شرکت‌های فناوری هم در این راستا همزمان یک هشدار و نقشه‌راه محسوب می‌شود.

مشاهده بیشتر

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا