تراشه‌های سیلیکونی که قادر به دگرگونی اینترنت کوانتومی هستند
به نقل از ایتنا و گزارش اینترستینگ انجینیرینگ، محمد خلیفه، پژوهشگر ارشد این طرح در مؤسسه ماده کوانتومی بلوسون UBC، این فناوری را به عنوان یک مترجم بسیار دقیق توصیف می‌کند که تقریباً تمام کلمات را به درستی ترجمه کرده و پیام را بدون کوچک‌ترین تغییری حفظ می‌کند و هیچگونه نویزی به وجود نمی‌آورد.
یکی از چالش‌های عمده در راه‌اندازی یک اینترنت کوانتومی، تفاوت‌های موجود در نحوه ارتباط بین رایانه‌های کوانتومی است.
شایان ذکر است که این رایانه‌ها اطلاعات را با کمک سیگنال‌های مایکروویو پردازش می‌کنند، اما این سیگنال‌ها برای انتقال در فواصل طولانی چندان مناسب نیستند. برعکس، شبکه‌های کنونی اینترنت از نور در فیبرهای نوری بهره می‌برند که برای مسافت‌های زیاد کاملاً ایدئال هستند.
پیشنهاد تیم UBC بر اساس یک راهکار هوشمندانه در حوزه سیلیکون است. آن‌ها با ایجاد نقص‌های مغناطیسی به صورت کنترل‌شده در ساختار سیلیکون، الکترون‌هایی را به دام می‌اندازند که می‌توانند به عنوان پلی بین دو نوع سیگنال عمل کنند.
زمانی که سیگنال‌های مایکروویو و نوری به طور دقیق تنظیم شوند، این الکترون‌ها قادرند حالت‌های خود را بدون جذب انرژی تغییر دهند و به این ترتیب، فرآیند تبدیل سیگنال با حداقل اتلاف انرژی صورت می‌گیرد.
یکی از ویژگی‌های بارز این فناوری، حفظ درهم‌تنیدگی کوانتومی است – آن خاصیت شگفت‌انگیز از مکانیک کوانتومی که اجزای یک سیستم را به هم مرتبط می‌کند – که در طول فرآیند تبدیل حفظ می‌شود.
خلیفه در پایان تأکید می‌کند: «بدون این ویژگی، تنها شاهد وجود رایانه‌های کوانتومی مجزا و گران‌قیمت خواهید بود. اما با این تکنولوژی، یک شبکه کوانتومی واقعی شکل خواهد گرفت».
