«خطرات جدی در افق»؛ هشدار محققان درباره تهدید گرمای شدید برای میلیاردها انسان تا پایان قرن
با این حال، یافته‌های این تحقیق نشان می‌دهد که اقداماتی که از یک دهه قبل و با توافق پاریس به منظور کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای آغاز شد، اثرات مثبتی داشته است.
بنابر نتایج بدست آمده، اگر این تلاش‌ها به انجام نمی‌رسید، هر سال زمین با ۱۱۴ روز دیگر از گرمای طاقت‌فرسا مواجه می‌شد.
دو برابر شدن روزهای داغ
این تحقیق نتیجه همکاری گروه جهانی «نسبت‌دهی هوای جهان» (WWA) و سازمان آمریکایی «اقلیم مرکزی» (CC) است که با استفاده از شبیه‌سازی‌های کامپیوتری، تأثیر توافق پاریس را بر یکی از بارزترین پیامدهای تغییرات اقلیمی، به ویژه موج‌های گرمایی، بررسی کرده‌اند.
این گزارش برآورد می‌کند که بسیاری از کشورهای جهان و بیش از ۲۰۰ کشور دیگر، روزهای داغ مختلفی را تجربه کرده یا در آینده خواهند کرد.
واقعیت این است که اگر کشورها به تعهدات خود پایبند باشند و تا سال ۲۱۰۰ دمای زمین را نسبت به دوران پیشاصنعتی به ۲٫۶ درجه سانتی‌گراد محدود کنند، زمین ۵۷ روز داغ‌تر از امروز را تجربه خواهد کرد.
اما در صورتی که دما به ۴ درجه سانتی‌گراد برسد، طبق پیش‌بینی‌ها، تعداد روزهای داغ دو برابر خواهد شد.
کریستینا دال، معاون علمی سازمان اقلیم مرکزی و یکی از نویسندگان این گزارش، تصریح می‌کند: «رنج و مشکلات ناشی از تغییرات اقلیمی اجتناب‌ناپذیر است. اما وقتی تفاوت‌های گرمایش ۴ درجه‌ای و ۲٫۶ درجه‌ای را مقایسه می‌کنیم، در واقع آثار تلاش‌ها و تعهدات یک دهه اخیر را می‌بینیم که باعث ایجاد امیدواری می‌شود.»
در این مطالعه، روز «داغ» به روزی اطلاق می‌شود که دمای آن از ۹۰ درصد روزهای مشابه بین سال‌های ۱۹۹۱ تا ۲۰۲۰ بالاتر باشد.
از سال ۲۰۱۵ به بعد، به طور میانگین ۱۱ روز داغ جدید به تقویم جهانی افزوده شده است.
خانم دال در ادامه اضافه کرد: «این گرما انسان‌ها را به اورژانس می‌کشاند و می‌تواند جان انسان‌ها را بگیرد.»
فریدریکه اوتو از کالج سلطنتی لندن و یکی دیگر از نویسندگان این گزارش، تأکید کرد که تعداد افرادی که در آینده تحت تأثیر این گرماهای خطرناک واقع خواهند شد «قطعا به ده‌ها هزار یا میلیون‌ها نفر خواهد رسید»، نه کمتر. او همچنین به این نکته اشاره کرد که در حال حاضر نیز هزاران نفر هرساله به خاطر موج‌های گرما جان خود را از دست می‌دهند.
موج‌های گرما شدت بیشتری خواهند یافت
تحقیق جدید نشان می‌دهد که موج گرمای یک‌هفته‌ای در جنوب اروپا که در تابستان ۲۰۲۳ روی داد، اکنون ۷۰ درصد بیشتر از آنچه که در صورت عدم وجود توافق پاریس رخ می‌داد، محتمل شده و به طور میانگین ۰٫۶ درجه سانتی‌گراد داغ‌تر از آن موقع است.
اگر تلاش‌های اقلیمی کنونی کاهش نیابد، تا پایان قرن چنین موج گرمایی می‌تواند به دمایی تا ۳ درجه سانتی‌گراد بالاتر برسد.
همچنین برای موج گرما در جنوب‌غربی آمریکا و مکزیک پیش‌بینی شده است که در صورت ادامه وضعیت کنونی انتشار کربن، تا پایان قرن به دمای ۱٫۷ درجه سانتی‌گراد گرم‌تر خواهد شد.
گرما به طور نامتعادل توزیع می‌شود
از همه مهم‌تر، داده‌ها نشان می‌دهند که اثرات تغییرات اقلیمی به شکل ناعادلانه‌ای توزیع خواهند شد، حتی در سناریوهای ملایم‌تر.
دانشمندان محاسبه کرده‌اند که در سناریوی ۲٫۶ درجه، کدام کشورها تا اواخر قرن با بالاترین افزایش در روزهای داغ مواجه خواهند شد. بیشترین کشورها در این دسته تقریباً همگی کوچک و ساحلی هستند، از جمله جزایر سلیمان، ساموآ، پاناما و اندونزی.
به عنوان نمونه، پاناما ممکن است با ۱۴۹ روز داغ اضافی روبرو شود. در مجموع، این ده کشور تنها ۱ درصد از گازهای گلخانه‌ای جهانی را تولید می‌کنند، اما ۱۳ درصد از روزهای داغ اضافی را به خود اختصاص خواهند داد.
در مقابل، سه کشور بزرگ تولیدکننده آلودگی یعنی ایالات متحده، چین و هند که ۴۲ درصد دی‌اکسید کربن موجود در جو را تولید می‌کنند، فقط بین ۲۳ تا ۳۰ روز داغ بیشتر خواهند داشت؛ که به معنای کمتر از ۱ درصد از افزایش جهانی است.
یوهان راکستروم، مدیر مؤسسه اقلیم پوتسدام، اما هشدار داد که نباید از وضعیتی که جهان اکنون در مسیر گرمایش ۴ درجه‌ای نیست، خوشحال بود، زیرا مسیر کنونی نیز «هنوز یک آینده فاجعه‌بار برای میلیاردها نفر بر روی زمین» ترسیم خواهد کرد.
