محققان اعلام کرده‌اند که بزرگ‌ترین سیاهچاله ممکن در جهان را شناسایی کرده‌اند
توماس کالِت، یکی از نویسندگان این مطالعه از دانشگاه پورتسموث، اظهار داشت: «این سیاهچاله یکی از ۱۰ سیاهچاله کلان‌جرم بزرگ به ثبت رسیده است و به طور محتمل، سنگین‌ترین آنها به شمار می‌آید.»
این سیاهچاله در فاصله‌ای حدود پنج میلیارد سال نوری از ما واقع شده و در درون یکی از بزرگ‌ترین کهکشان‌های شناخته‌شده جهان، که به نام «نعل اسب کیهانی» معروف است، قرار دارد. این کهکشان به قدری عظیم است که با خم کردن فضا-زمان، نور کهکشان‌های پشت‌زمینه را دچار انحراف می‌کند.
دانشمندان برای شناسایی این غول کیهانی و برآورد دقیق جرم آن، مجبور به طراحی یک روش نوین شدند.
دکتر کالِت توضیح داد: «بیشتر اندازگیری‌های پیشین درباره جرم سیاهچاله‌ها به صورت غیرمستقیم انجام می‌شد و دارای عدم‌قطعیت‌های زیادی بودند؛ به همین دلیل واقعاً نمی‌دانستیم کدام یک بزرگ‌ترین سیاهچاله است.»
«اما اکنون با بهره‌گیری از رویکر جدیدمان، اطمینان بیشتری نسبت به جرم این سیاهچاله پیدا کرده‌ایم.»
این سیاهچاله بزرگ از طریق ردیابی نشانه‌های «همگرایی گرانشی» شناسایی گردیده است؛ پدیده‌ای که در آن نیروی گرانشی یک جرم بزرگ، نور یک منبع پس‌زمینه‌ای را منحرف و تغییر مسیر می‌دهد و عملاً مانند یک لنز عمل می‌کند.
محققان همچنین از یک الگو بنیادی برای بررسی حرکت ستاره‌ها در کهکشان استفاده کردند و با تحلیل رفتار و سرعت آنها، به شناسایی و تخمین اندازه این سیاهچاله پرداختند.
با این حال، این شیوه برای ارزیابی جرم سیاهچاله‌هایی که خارج از نزدیک‌ترین نواحی به ما قرار دارند چندان اثرگذار نیست، ولی به کارگیری همگرایی گرانشی به پژوهشگران این امکان را داد تا به «عمق‌های بیشتری از جهان» نفوذ کنند.
کارلوس مِلو، نویسنده دیگری از دانشگاه فدرال «ریو گراند دو سول» در برزیل، اظهار داشت: «روش ما با ترکیب همگرایی گرانشی شدید و دینامیک ستاره‌ای، رویکردی حتی دقیق‌تر و قابل اتکاتر برای اندازه‌گیری این سامانه‌های دوردست ارائه می‌دهد.»
«آنچه به‌خصوص جالب است، این است که این روش به ما این قابلیت را می‌دهد که جرم سیاهچاله‌های کلان‌جرم پنهان را، حتی زمانی که کاملاً غیرفعال هستند، در سرتاسر جهان شناسایی کرده و اندازه‌گیری کنیم.»
احتمالاً این سیاهچاله کلان‌جرم به واسطه ادغام دو کهکشان شکل گرفته است.
کهکشان نعل اسب کیهانی در واقع یک گروه فسیلی به شمار می‌رود، یعنی پس از فروپاشی و ادغام دو کهکشان همسایه به یک جرم واحد بسیار بزرگ، در مرحله نهایی خود قرار دارد.
دکتر کالِت بیان کرد: «این احتمال وجود دارد که تمام سیاهچاله‌های کلان‌جرمی که در کهکشان‌های همدم اولیه وجود داشته‌اند، اکنون با یکدیگر ادغام شده باشند تا این سیاهچاله فوق‌العاده کلان‌جرم را که ما شناسایی کرده‌ایم، به وجود آورند.»
«بنابراین، ما هم‌اکنون در حال مشاهده مراحل نهایی شکل‌گیری کهکشان‌ها و همچنین مراحل پایانی شکل‌گیری سیاهچاله‌ها هستیم.»
محققان امیدوارند که روش جدید خود را در داده‌های جمع‌آوری‌شده توسط تلسکوپ یوکلید سازمان فضایی اروپا به کار گیرند تا بتوانند سیاهچاله‌های کلان‌جرم و میزبان‌های آنها را به صورت گسترده‌تری شناسایی کنند و بهتر درک کنند که سیاهچاله‌ها چگونه مانع از شکل‌گیری ستاره‌ها در کهکشان‌ها می‌گردند.
