آیا دموکرات‌ها به اندازه کافی در انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره خوشبین هستند؟
انتظارات از حزب دموکرات به حدی بالا رفته است که در صورتی که آنها در روز انتخابات سوم نوامبر (۱۲ آبان) نتوانند به دستاوردهای قابل توجهی برسند و کنترل هر دو مجلس کنگره را به دست آورند، ناامیدی گسترده‌ای در میان اعضای این حزب و جشن و شادی جمهوری‌خواهان ممکن است به وقوع بپیوندد.
به گزارش خبرنگار ایرنا در روز سه‌شنبه، «دیوید اکسلرود»، تحلیلگر ارشد سیاسی در سی‌ان‌ان، اینگونه اظهار نظر کرده است: «به نظر می‌رسد دموکرات‌ها در تعدادی از ایالت‌ها به اندازه‌ای قوی هستند که روز خوبی را تجربه کنند؛ اما اگر نتوانند سنا را به دست آورند، شگفت‌زده نخواهم شد.»
اکسلرود همچنین بیان داشت که اگر دموکرات‌ها موفق به کسب ۵۳ کرسی سنا شوند، این امر نیز خارج از انتظار نخواهد بود. او افزود: «مسئله اصلی این است که این موج انتخاباتی تا چه حد قوی خواهد بود.»
شبکه سی‌ان‌ان در یک تحلیل مفصل اشاره کرد که انتظار می‌رود دست‌کم به شکلی مشخص، یک موج انتخاباتی شکل بگیرد.
وقتی شکست به پیروزی تعبیر می‌شود
در سال ۲۰۲۲، پس از لغو رای تاریخی «رو علیه وید» (Roe v. Wade) توسط دیوان عالی آمریکا، دموکرات‌ها و جو بایدن، رئیس‌جمهور وقت، نتیجه انتخابات را جشن گرفتند؛ انتخاباتی که در آن آنها ۹ کرسی از مجلس نمایندگان را از دست داده و کنترل این مجلس را به جمهوری‌خواهان واگذار کردند.
بایدن یک روز پس از انتخابات بیان کرد: «در حالی که رسانه‌ها و تحلیلگران از موجی بزرگ به نفع جمهوری‌خواهان خبر می‌دادند، چنین چیزی رخ نداد.» او نتایج را «روزی خوب برای دموکراسی» نامید؛ هرچند که تسلط جمهوری‌خواهان بر مجلس نمایندگان منجر به انسداد برنامه‌های قانونی او شد.
در سال ۲۰۱۸، پس از آنکه جمهوری‌خواهان ۴۱ کرسی مجلس نمایندگان را از دست دادند و کنترل این مجلس را به دموکرات‌ها تحویل دادند، دونالد ترامپ به حفظ اکثریت خودش در سنا اشاره کرد و بیان داشت که حزبش «ف significantly بهتر از آنچه سوابق تاریخی پیش‌بینی می‌کرد، عمل کرده است.»
صرف نظر از نتیجه انتخابات امسال، احتمال دارد ترامپ ادعای تقلب انتخاباتی داشته باشد، چه شواهدی برای اثبات آن وجود داشته باشد و چه نداشته باشد. او همچنین ممکن است سعی کند به نحوی نتایج انتخابات را به عنوان پیروزی خود معرفی کند.
نظرسنجی‌ها به نفع دموکرات‌هاست
دموکرات‌ها در آستانه انتخابات آینده خوشبین هستند. طبق نظرسنجی اخیر شبکه ای‌بی‌سی نیوز و روزنامه واشنگتن پست، وقتی از رای‌دهندگان درباره حمایت‌شان از حزب در انتخابات ماه نوامبر سؤال شد، دموکرات‌ها تقریباً ۱۰ درصد از جمهوری‌خواهان جلوتر بودند.
در رقابت‌های سنای ایالت‌های جمهوری‌خواهی، نامزدهای دموکرات در آلاسکا، آیووا، کانزاس و تگزاس حائز رقابتی نزدیک با همتایان جمهوری‌خواه خود هستند.
در ایالت‌های موسوم به «بنفش»، مانند میشیگان و جورجیا، رقابت‌ها فشرده است و دموکرات‌ها امیدوارند به کمک وضعیت سیاسی کنونی، کرسی‌های موجود خود را حفظ کنند.
ارزیابی‌های بعد از انتخابات درباره صحت نظرسنجی‌ها نیز به این مسئله بستگی دارد که آیا مؤسسات قادر به اندازه‌گیری دقیق اشتیاق دموکرات‌ها بوده‌اند یا خیر.
سابقه تاریخی چه چیزی را پیش‌بینی می‌کند؟
حزب مستقر در کاخ سفید تقریباً همیشه در انتخابات میان‌دوره‌ای تعدادی از کرسی‌های مجلس نمایندگان را از دست می‌دهد.
در ۱۰۰ سال گذشته، تنها دو بار حزب رئیس‌جمهوری حتی یک کرسی از مجلس نمایندگان را از دست نداده است؛ در حالی که در بسیاری از دوره‌ها، میزان این کاهش کاملاً قابل توجه بوده است.
این دو استثنا در سال ۲۰۰۲، در دوران ریاست‌جمهوری جورج دبلیو بوش و در آستانه حمله آمریکا به عراق پس از حملات ۱۱ سپتامبر، و در سال ۱۹۹۸، زمانی که رونق اقتصادی ناشی از رشد شرکت‌های اینترنتی به سود حزب حاکم تمام شد، اتفاق افتاد.
حزب رئیس‌جمهور معمولاً چند کرسی مجلس نمایندگان را از دست می‌دهد؟
سطح این کاهش متفاوت است و حتی تغییرات جزئی نیز می‌تواند پیامدهای سیاسی عظیمی به دنبال داشته باشد. در سال ۲۰۲۲، دموکرات‌ها با از دست دادن ۹ کرسی، اکثریت خود را در مجلس نمایندگان از دست دادند؛ شکستی که با این حال به مراتب کمتر از شکست سنگینی بود که بسیاری از ناظران پیش‌بینی کرده بودند.
اما گاهی شاهد تغییرات به مراتب بزرگ‌تری هستیم. در سال ۱۹۹۴، دموکرات‌ها در نخستین انتخابات میان‌دوره‌ای دوران ریاست‌جمهوری بیل کلینتون، به دلایلی که به نام «انقلاب جمهوری‌خواهان» شناخته می‌شود، ۵۴ کرسی را واگذار کردند.
در سال ۲۰۱۰، تحت تأثیر موج سیاسی موسوم به «انقلاب تی‌پارتی»، دموکرات‌ها ۶۳ کرسی را از دست دادند؛ نتیجه‌ای که باراک اوباما، رئیس‌جمهور وقت، آن را شکستی بزرگ نامید. در هر دو انتخابات، دموکرات‌ها کنترل مجلس نمایندگان را از دست دادند.
در انتخابات میان‌دوره‌ای نخستین دوره ریاست‌جمهوری ترامپ در سال ۲۰۱۸ نیز جمهوری‌خواهان ۴۱ کرسی از دست دادند و کنترل مجلس را به دموکرات‌ها واگذار کردند.
نقشه رقابت‌های سنا به سود جمهوری‌خواهان است
انتخاب سناتورها برای دوره‌های شش‌ساله انجام می‌شود و تقریباً هر انتخابات، یک‌سوم کرسی‌های سنا را به رأی می‌گذارد.
در سال ۲۰۲۶، از مجموع ۳۵ کرسی که در معرض رقابت هستند، تنها ۱۰ کرسی در فهرست رقابت‌های کلیدی قرار دارند. دموکرات‌ها برای دستیابی به ۵۱ کرسی باید هفت کرسی از این ۱۰ کرسی را به دست آورند.
از میان این رقابت‌های کلیدی، سه کرسی در ایالت‌های جورجیا، میشیگان و نیوهمپشایر در اختیار دموکرات‌هاست.
از سوی دیگر، هفت کرسی دیگر در ایالت‌های آلاسکا، آیووا، کانزاس، مین، کارولینای شمالی، اوهایو و تگزاس به جمهوری‌خواهان تعلق دارد.
جمهوری‌خواهان در رقابت‌های مجلس نمایندگان با خطر بیشتری مواجه هستند
پس از سال‌ها مهندسی حوزه‌های انتخاباتی به نفع احزاب در بسیاری از ایالت‌ها، تعداد کرسی‌هایی که واقعا رقابتی هستند، به میزان قابل توجهی کاهش یافته است.
براساس ارزیابی موسسه غیرحزبی «کوک پولیتیکال ریپورت»، تنها ۲۱ کرسی در دسته رقابت‌های کاملا نامشخص قرار دارند؛ به این معنا که نتایج آنها به طور قطعی مشخص نیست.
از این تعداد، ۱۵ کرسی متعلق به جمهوری‌خواهان و تنها ۶ کرسی متعلق به دموکرات‌هاست.
بر اساس ارزیابی همان موسسه، ۱۰ کرسی متعلق به جمهوری‌خواهان در وضعیتی قرار دارند که احتمال پیروزی دموکرات‌ها در آنها قطعی، بسیار محتمل یا نسبتا محتمل ارزیابی شده است. همچنین یک کرسی دیگر نیز در اختیار نماینده‌ای است که حزب جمهوری‌خواه را ترک کرده و به یک نماینده مستقل تبدیل شده است.
در مقابل، هشت کرسی متعلق به دموکرات‌ها در دسته‌هایی قرار دارند که در آن احتمال پیروزی جمهوری‌خواهان قطعاً، بسیار محتمل یا نسبتا محتمل تخمین زده می‌شود.
این وضعیت نشان می‌دهد که دموکرات‌ها ممکن است برای به‌دست‌آوردن اکثریت مجلس نمایندگان نیاز به پیروزی در یک یا چند کرسی رقابتی داشته باشند. اما اگر جمهوری‌خواهان بتوانند بخش بزرگی از این کرسی‌ها را حفظ کنند، می‌توانند ادعا کنند که موجی انتخاباتی به نفع دموکرات‌ها به اندازه پیش‌بینی‌ها قوی نبوده است.
قواعد مشابهی در سنا حاکم نیست
آمار انتخابات مجلس نمایندگان و سنا به‌طور الزامی در یک راستا حرکت نمی‌کند.
در دو انتخابات میان‌دوره‌ای اخیر، یعنی سال ۲۰۱۸ در نخستین دوره ریاست‌جمهوری ترامپ و سال ۲۰۲۲ در دوران ریاست‌جمهوری بایدن، حزب رئیس‌جمهوری آن‌قدر کرسی در مجلس نمایندگان از دست داد که کنترل آن را به دموکرات‌ها تسلیم کرد؛ اما در همان حین، در سنا توانست کرسی‌هایی را به دست آورد.
در سال ۲۰۱۸، جمهوری‌خواهان چهار کرسی سنا را کسب کردند و دموکرات‌ها همچنین دو کرسی به دست آوردند؛ در نتیجه، حزب ترامپ با وجود کاهش محبوبیت رئیس‌جمهور در آن زمان، مجموع کرسی‌هایش را در سنا افزایش داد.
در سال ۲۰۲۲ نیز، دموکرات‌ها موفق به کسب یک کرسی سنا شدند، علی‌رغم اینکه فضای عمومی به نفع بایدن نبود.
مجلس نمایندگان و سنا به‌ندرت در یک سال به دست احزاب مختلف می‌افتند
در سال‌های اخیر، کنترل مجلس نمایندگان یا سنا بارها تغییر کرده و تقریباً هر انتخابات به فرصتی برای تغییر موازنه در یکی از این دو مجلس تبدیل شده است.
با این حال، در نیم قرن گذشته، تنها دو بار کنترل هر دو مجلس در یک دوره انتخاباتی عوض شده است: در سال ۱۹۹۴، به هنگام «انقلاب جمهوری‌خواهان» و در سال ۲۰۰۶، زمانی که موجی از حمایت برای دموکرات‌ها در واکنش به جنگ عراق ایجاد شد.
کاهش میزان محبوبیت دونالد ترامپ به نامزدهای جمهوری‌خواه آسیب زده و نتایج برخی نظرسنجی‌ها اخیر، دموکرات‌ها را به امیدواری برای پیروزی در مناطقی که پیش‌تر دور از دسترس به نظر می‌رسیدند، سوق داده است.
البته هر یک از این رقابت‌ها شرایط خاص خود را دارند. نامزد دموکرات‌ها برای سنای کارولینای شمالی، «روی کوپر»، فرماندار پیشین و شخصیتی محبوب است.
در ایالت جورجیا، نامزد دموکرات‌ها «جان آساف»، سناتور فعلی این ایالت است.
در تگزاس، «کن پکستون»، دادستان کل ایالت، که با رسوایی‌های متعددی مواجه است و از محبوبیت بالایی برخوردار نیست، برچسب جمهوری‌خواهان را به دوش می‌کشد.
در کانزاس، جایی که نزدیک به ۱۰۰ سال است هیچ دموکراتی به عنوان سناتور انتخاب نشده، یک کشیش میانه‌رو که به نمایندگی از دموکرات‌ها وارد رقابت شده، امید این حزب را نسبت به پیروزی افزایش داده است.
کانزاس و تگزاس؟
نظرسنجی‌ها نشان می‌دهند که در هر دو ایالت، رقابت‌های نزدیکی برای کرسی سنای ایالتی به همراه فرمانداری وجود دارد.
دموکرات‌ها به مدت طولانی سعی در تقویت این برداشت داشته‌اند که کرسی سنای تگزاس ممکن است از کنترل جمهوری‌خواهان خارج شود. با این حال، از سال ۱۹۸۸ تا کنون چنین چیزی اتفاق نیفتاده است؛ یعنی یک سال قبل از تولد خواننده مشهور «تالاریکو» از گروه راک «اروسمیث».
در کانزاس نیز، در سال ۲۰۱۴، یک نامزد مستقل در نظرسنجی‌های پیش از انتخابات از یک جمهوری‌خواه نامحبوب پیشی گرفته بود؛ اما در روز انتخابات شکست خورد.
در نتیجه، بازگشت قوی جمهوری‌خواهان در این ایالت‌ها غیرمحتمل نیست.
حال اگر «موج آبی» واقعی به نفع دموکرات‌ها شکل بگیرد، باید به سایر ایالت‌های جمهوری‌خواه نیز توجه لازم صورت گیرد؛ از جمله کارولینای جنوبی.
در این ایالت، «آنی اندروز»، پزشک و نامزد دموکرات‌ها که هدف توهین‌های ترامپ قرار گرفته، می‌کوشد تا جایگزین سناتور دارلین گراهام گردد؛ کسی که پس از درگذشت برادرش، لیندسی گراهام، به‌منظور پر کردن کرسی خالی آن منصوب شده بود.
دموکرات‌ها برای تصاحب مجلس نمایندگان و سنا به چند کرسی نیاز دارند؟
اکثریت در هر یک از دو مجلس کنگره به شدت شکننده است. دموکرات‌ها برای دستیابی به اکثریت در هر یک از این دو مجلس باید چهار کرسی به مجموع کرسی‌های خود اضافه نمایند.
در حال حاضر اکثریت جمهوری‌خواهان در مجلس نمایندگان نسبت به هر زمان دیگری محدودتر است.
قبل از روز انتخابات (سوم نوامبر)، جمهوری‌خواهان ۲۱۸ کرسی از مجموع ۴۳۵ کرسی مجلس نمایندگان را در اختیار دارند؛ اکثریتی خیلی شکننده. علاوه بر این، «کوین کایلی»، نماینده مستقل کالیفرنیا، در امور اداری و سازمانی با جمهوری‌خواهان همکاری می‌کند.
دموکرات‌ها ۲۱۴ کرسی دارند و همچنین دو کرسی خالی همچنان وجود دارد که هر کدام متعلق به یکی از دو حزب است. اگر دموکرات‌ها نتوانند به حداقل چند کرسی به مجموع کرسی‌های خود بیفزایند، با ناامیدی قابل‌توجهی مواجه خواهند شد.
در سنا، جمهوری‌خواهان در حال حاضر ۵۳ کرسی و دموکرات‌ها ۴۵ کرسی دارند. دو سناتور مستقل نیز عملأ در کنار دموکرات‌ها فعالیت می‌کنند.
برای تصاحب کنترół سنای ۱۰۰ عضوی، دموکرات‌ها باید تعداد کرسی‌های خود را به ۵۱ برسانند؛ چرا که جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهوری آمریکا، در مقام رئیس سنا، در صورت تساوی آرا می‌تواند رأی خود را به نفع یک طرف بدهد.
از دست دادن کنترل کنگره چه معنایی برای ترامپ و جمهوری‌خواهان خواهد داشت؟
ترامپ در طول دوره دوم ریاست‌جمهوری‌اش سعی کرده است که انتظارات مربوط به نتایج انتخابات میان‌دوره‌ای را مدیریت کند. او با ارجاع به تاریخچه‌ی انتخابات آمریکا تا حدی پذیرفته است که معمولاً حزب رئیس‌جمهوری در این انتخابات بخشی از کرسی‌ها را از دست می‌دهد.
او بدون هیچ تردیدی و با آزادی عمل بالا، تلاش کرده است برنامه‌های خود را تا حد امکان پیش ببرد؛ گویی انتظار دارد در نیمه دوم دوران ریاست‌جمهوری‌اش با کنگره‌ای مخالفت‌آمیز روبه‌رو شود.
اگر دموکرات‌ها، کنترل مجلس نمایندگان یا سنا را به دست آورند، نظارت بر دولت ترامپ از طریق تحقیقات و جلسات استماع به‌مراتب بیشتر خواهد شد. این ابزارها می‌توانند عملکرد دولت را عمومی کرده و بر افکار عمومی تأثیر بگذارند.
در صورتی که دموکرات‌ها اکثریت را به‌دست آورند، همچنین قدرت بیشتری در زمینه بودجه ایالات متحده خواهند داشت. ترامپ بارها نشان داده است که تمایلی به هزینه کردن تمامی بودجه مصوب شده ندارد. اگر دموکرات‌ها بتوانند هم مجلس نمایندگان و هم سنا را کنترل کنند، می‌توانند با تصویب لوایح بودجه‌ای محدودیت‌های جدیدی بر نحوه هزینه‌کرد دولت ترامپ تحمیل کنند.
اگر دموکرات‌ها تنها یکی از دو مجلس را به دست آورند، قدرت آنها در اعمال چنین محدودیت‌هایی کاهش خواهد یافت.
با این حال، حتی با تسلط بر سنا، محدودیت‌های قابل توجه‌ای پیش روی دموکرات‌ها وجود خواهد داشت. هیچ سناریوی واقعی وجود ندارد که در آن یکی از دو حزب بتواند اکثریت قاطع به‌دست آورد و از موانع طبیعی به نام «فیلی باستر» عبور کند؛ موانعی که می‌توانند مانع تصویب طرح‌ها در سنا شوند.
در نتیجه، لوایح هزینه‌ای در نهایت به حمایت دوحزبی و موافقت کاخ سفید نیاز داشته تا به تصویب برسند. حتی ترامپ زمانی که جمهوری‌خواهان کنترل دو مجلس کنگره را داشتند، نشان داده است که ممکن است موافقت نکند بودجه دولت را تأمین کند.
جمهوری‌خواهان همچنین سعی داشته‌اند برخی از اولویت‌های ترامپ را از مشکلات بودجه‌ای دور نگه دارند. به عنوان مثال، آنها در اوایل سال جاری با دور زدن مانع فیلی باستر و با استفاده از مکانیزم «تطبیق بودجه»، بودجه وزارت مهاجرت و گمرک آمریکا (ICE) را برای چندین سال تأمین کردند؛ اقدامی که تأمین مالی این نهاد را تا پایان دوره ریاست‌جمهوری ترامپ تضمین می‌کند.
آنها به خوبی می‌دانستند که سوابق تاریخی نشان‌دهنده احتمال ایجاد موجی انتخاباتی در انتخابات میان‌دوره‌ای بوده است.
310310
