دو ساعت تنش؛ وقایع تجمع اعتراضی در دانشگاه علامه چه بود؟

در تاریخ ششم مهر، تجمعی از شماری از دانشجویان دانشگاه علامه طباطبایی خبرساز شده و در رسانهها و شبکههای اجتماعی بازتاب گستردهای داشت. این تجمع حاوی روایتهای متنوعی نسبت به دلایل شکلگیری و فضایی که در آن حاکم بود، بود. در یکی از این روایتها، اعتراض دانشجویان به مسائل رفاهی و بهخصوص افزایش هزینههای تحصیل پیوند داده شده بود، در حالی که روایت دیگر روی شعارهای سیاسی مطرحشده در جریان تجمع تمرکز داشت. اکنون، یکی از دانشجویان حاضر در محل، جزئیات بیشتری از آنچه که در طول حدود دو ساعت در محوطه دانشگاه گذشت، به اشتراک میگذارد.
طبق روایت این دانشجو که در گفتوگو با جماران به انتشار رسیده، تجمع در حوالی ساعت ۱۲ در مقابل سلف دانشگاه آغاز و تا حدود ساعت ۱۴ ادامه داشت. تقریباً ۴۰ نفر در این تجمع حضور داشتند که به گفته این شاهد عینی، قسمت عمدهای از آنان نمایندگان صنفی دانشجویان دانشگاه علامه بودند. سر دادن شعار و تشویق تجمعکنندگان موجب شد که دانشجویان دانشکدههای نزدیک نیز به محل بیایند؛ با این حال، بر اساس این روایت، بسیاری از حاضران در اطراف تجمع بهعنوان تماشاچی فعل نظارهگر بودند و به جمعیت معترضان نپیوستند.
نقطه آغاز اعتراضات چه بود؟
این دانشجوی حاضر در تجمع بیان کرده که آغازکننده تجمع، مطالبات صنفی بوده است. دانشجویان نسبت به وضعیت خدمات رفاهی، کیفیت تغذیه و برخی خدمات آموزشی دانشگاه اعتراضاتی داشتند. همچنین، هزینههای تحصیل دانشجویان سنواتی و غیرروزانه نیز از دیگر محورهای نارضایتی به شمار میرفت.
روایت روزنامه فرهیختگان از تجمع نیز بر همین موضوع تأکید میکند. این رسانه اشاره کرده است که تجمع در حیاط دانشگاه برگزار و شعارهای مطرحشده عمدتاً مربوط به مسائل اقتصادی و نارضایتی از افزایش هزینه خدمات دانشجویی برای دانشجویان سنواتی بود.
اما در ادامه، فضای تجمع دچار تغییراتی شد. به گفته این دانشجو، در کنار مطالبات صنفی، شعار «دانشجوی زندانی آزاد باید گردد» نیز سر داده شد که با واکنشهایی از سوی تعدادی از افراد منتسب به بسیج دانشجویی و تشکلهای همسو مواجه شد و منجر به تبادل نظرهایی میان دو طرف گردید.
این دانشجو همچنین بیان کرده که با سر دادن شعار «اللهاکبر»، فضای تجمع بهطور قابلتوجهی از مطالبات ابتدایی فاصله گرفت و به صحنهای از رویارویی لفظی میان گروههای مختلف دانشجویان تبدیل شد. با این حال، او معتقد است که تنشها منجر به درگیریهای جدی نشد و پس از مدتی از شدت آن کاسته گردید.
تجمع، صنفی بود یا سیاسی؟
این قسمت از رویدادها موجب شد تا روایتهای مختلفی از ماهیت تجمع ارائه شود. دانشجوی حاضر در تجمع، با وجود اشاره به شعار آزادی دانشجویان بازداشتی و تنشهای ناشی از آن، معتقد است که ماهیت کلی تجمع صنفی بوده و اعتراضات در آغاز با هدف بهبود وضعیت رفاهی و خدمات دانشگاه رخ داده است. واقعیت این است که بر اساس این روایت، نمیتوان از وجود شعارهای سیاسی در بخشی از تجمع غافل شد، اما به همین اندازه آغاز و محور اصلی اعتراضات مرتبط با مسائل اقتصادی، رفاهی و آموزشی دانشجویان بوده است.
نحوه پوشش تجمع در رسانهها نیز تبدیل به بخشی از جنجالهای ماجرا گردید. دانشجوی گفتوگوکننده با جماران ادعا کرده که برخی رسانههای بینالمللی تصاویری از تجمعات سال ۱۴۰۱ دانشگاه علامه را به وقایع ششم مهر مرتبط کردهاند. روزنامه فرهیختگان نیز در واکنش به انتشار این تصاویر اعلام کرد که ویدئویی که ایراناینترنشنال بهعنوان تجمع جدید دانشجویان منتشر کرده، قدیمی بوده و هیچ ارتباطی با تجمعت ششم مهر ندارد.
فقدان حضور مسئولان دانشگاه
نکته دیگری که در روایت این دانشجو مورد تأکید قرار گرفته است، غیبت مسئولان دانشگاه در جمع معترضان میباشد. طبق گفته او، مسئولان دانشگاه در محل تجمع حاضر نبودند و اقدامات حراست عمدتاً در تلاش برای جلوگیری از درگیری میان دانشجویان با گرایشهای مختلف متمرکز بود. این دانشجو عملکرد حراست را در جهت کنترل تنش مثبت ارزیابی کرده و اعلام داشته است که این تجمع در نهایت بدون درگیری و بهصورت مسالمتآمیز به پایان رسید.
همچنین دانشگاه علامه طباطبایی در همان روز اطلاعیهای صادر کرد، اما این اطلاعیه مستقیماً به تجمع دانشجویان اشارت نداشت. روابط عمومی دانشگاه در واکنش به مطالب منتشرشده در فضای مجازی در خصوص شناسایی فردی به عنوان «عضو هیأت علمی» دانشگاه اطلاع داد که فرد نامبرده هیچ ارتباطی با دانشگاه ندارد و نه عضو هیأت علمی و نه استاد مدعو بوده و هیچگونه قرارداد استخدامی یا همکاری آموزشی و پژوهشی با دانشگاه ندارد. دانشگاه همچنین اعلام کرد که موضوع را از طریق مراجع قانونی و حقوقی پیگیری خواهد کرد.
بهطور کلی، روایتهای منتشرشده از ششم مهر بیانگر این است که تجمع دانشجویان دانشگاه علامه ابتدا به اعتراضات نسبت به هزینهها و وضعیت خدمات دانشجویی متمرکز بود؛ تجمعی صنفی که ورود چند شعار با محتوای سیاسی، برای دقایقی فضای آن را دگرگون ساخت و نهایتاً نیز بدون درگیری جدی خاتمه یافت.



