یافتن دورترین «مینی هاله» کیهانی؛ دریچه‌ای نو به رازهای جهان آغازین
با تحلیل سیگنال‌های رادیویی که قدمتی معادل ۱۰ میلیارد سال دارند، محققان به موفقیت در شناسایی دورترین «مینی هاله»ی کشف‌شده دست یافته‌اند.
به گزارش ایتنا و به نقل از لایوساینس، رولاند تیمرمن، اخترشناس رادیویی از دانشگاه دورهام و یکی از پژوهشگران ارشد این مطالعه، در بیانیه‌ای اعلام کرده است: «یافتن چنین سیگنال رادیویی قدرتمندی در این مسافت دور واقعاً شگفت‌آور است».
مینی هاله‌ها به‌عنوان ابرهایی متشکل از ذرات باردار، امواج رادیویی و اشعه ایکس را در فضای میان کهکشانی منتشر می‌کنند. علی‌رغم اینکه پیشتر مینی هاله‌هایی در اطراف خوشه‌های کهکشانی شناسایی شده بودند، تاکنون هیچ یک از آن‌ها در فاصله‌ای به این اندازه دور و مربوط به چنین زمان قدیمی مشاهده نشده بودند.
درباره چگونگی تشکیل این ذرات، دو نظریه اصلی مطرح است. نظریه نخست به وجود سیاهچاله‌های کلان‌جرم در مرکز کهکشان‌های بزرگ اشاره می‌کند که قادر به پرتاب ذرات با انرژی زیاد به فضا هستند. در حالی که نظریه دوم به برخورد ذرات باردار در پلاسمای موجود در خوشه‌های کهکشانی به‌عنوان عاملی برای شکل‌گیری این هاله‌ها می‌نگرد.
ژولی هلاواچک-لاروندو، اخترفیزیکدان دانشگاه مونترال و یکی از پژوهشگران این تحقیق، در ایمیلی به لایوساینس خاطرنشان کرد: «این کشف نشان می‌دهد که خوشه‌های کهکشانی از زمان پیدایش خود در میان چنین ذراتی غوطه‌ور بوده‌اند – امری که تصور نمی‌کردیم».
این یافته تأثیر بسزایی در درک ما از فرآیندهای اخترفیزیکی نظیر شکل‌گیری ستاره‌ها دارد. ذرات موجود در این هاله‌ها می‌توانند بر انرژی و فشار گازهای درون کهکشان تأثیر بگذارند و حتی الگوی شکل‌گیری ستاره‌ها را نیز دگرگون سازند.
هلاواچک-لاروندو در پایان با اشاره به اهمیت این کشف، بیان کرد: «ما هنوز در حال آغاز سفر به اعماق انرژی جهان اولیه هستیم». این نتایج، دریچه‌ای جدید به‌سوی درک بهتر تحول‌های کیهانی در میلیاردهای سال نخست پس از مهبانگ به روی ما می‌گشاید.
