سرنخ های جدیدی از پیدایش حیات با کمک «اُسیریسرِکس»
ماموریت «اُسیریسرِکس»(OSIRISRex) ناسا بینش های جدیدی را در مورد چگونگی پیدایش حیات به اشتراک گذاشت.
، شرایط برای ظهور حیات در منظومه شمسی، ۴.۵ میلیارد سال پیش به وجود آمده است.
به نقل از انگجت، ناسا و شرکای آن اولین اطلاعات را در مورد نمونه های جمع آوری شده توسط ماموریت «اسیریسرکس» منتشر کرده اند.
ناسا در یک بیانیه مطبوعاتی گفت: یافته ها شواهدی را برای خودِ حیات نشان نمی دهند، اما نشان می دهند که شرایط لازم برای پیدایش حیات در سراسر منظومه شمسی اولیه، گسترده بوده و احتمال تشکیل حیات در سیارات و قمرهای دیگر را افزایش می دهد.
ماموریت «اسیریسرکس» از فناوری بسیار جذابی برای به دست آوردن سنگ و غبار از سیارکی به نام بنو(Bennu) استفاده کرد.
سیارک ها می توانند به عنوان کپسول های زمان عمل کنند و «بنو» نیز منعکس کننده اتفاقاتی است که تقریباً ۴.۵ میلیارد سال پیش در منظومه شمسی رخ داده است.
ماموریت «اسیریسرکس» پس از طی مسافتی ۳.۹ میلیارد مایلی و نمونه برداری از «بنو»، بخشی از این کپسول زمان را در تاریخ ۲۴ سپتامبر ۲۰۲۳ به سلامت به زمین بازگرداند.
به تازگی یک مقاله درباره سیارک «بنو» در مجله Nature Astronomy منتشر شده است که نشان می دهد این نمونه ها حاوی ۱۴ اسید آمینه و پنج «باز نوکلئوتیدی»(Nucleobase) هستند که در اشکال مختلف حیات روی زمین نیز یافت می شوند.
اسیدهای آمینه یا آمینواسیدها، ترکیباتی آلی متشکل از گروه های عاملی، آمینو و کربوکسیلیک اسید هستند. بیش از ۵۰۰ آمینواسید در طبیعت وجود دارد. این ترکیبات را می توان بر اساس مکان گروه های عاملی هسته، به عنوان اسیدهای آمینه آلفا (α)، بتا (β)، گاما (γ) یا دلتا (δ) طبقه بندی کرد. مهم ترین آنها آمینواسیدهای آلفا هستند. در زیست شیمی اسیدآمینه هایی که در آنها گروه های آمینو و کربوکسیلیک اسید هر دو به کربنی یگانه چسبیده اند، «آمینواسید آلفا» می گویند.
«باز نوکلئوتیدی» نیز عبارتند از بازهای دارای نیتروژن که در نوکلئوزیدها، نوکلئوتیدها، RNA و DNA یافت می شوند.
نمونه های دریافت شده از سیارک «بنو» همچنین سطوح بالایی از آمونیاک و فرمالدئید را در خود دارند. وقتی این دو ماده در شرایط مناسب ترکیب شوند، می توانند مولکول های پیچیده ای مانند اسیدهای آمینه را تشکیل دهند.
دومین مقاله در مجله Nature منتشر شده است و محیطی را که مولکول ها در آن تشکیل شده اند، به تفصیل شرح داده است. محققان در ارزیابی آنها شواهدی از یک «آب نمک» یافتند که مجموعه ای از مواد معدنی را نشان می داد که می توانستند در اثر تبخیر آب نمک باقی بمانند.
جیسون ورکین(Jason Dworkin)، دانشمند پروژه «اسیریسرکس» در مرکز ناسا گادرد می گوید: داده های «اسیریسرکس» ضربه های قلم موی بزرگی را به تصویری از یک منظومه شمسی که مملو از پتانسیل حیات است، اضافه می کند. این موضوع واقعاً وسوسه انگیز است.
