بحران عجیب بانک‌های ایالات متحده: نفوذ غیرمجاز هوش مصنوعی به حساب‌های بانکی

ابزارهای هوش مصنوعی در مرحله‌ای تازه و ترسناک قرار گرفته‌اند. بانک‌های بزرگ ایالات متحده به شناسایی فعالیت‌های مشکوک ابزارهای نامعتبر در حساب‌های مشتریان پرداخته‌اند که هیچ مجوز رسمی از نهادهای مالی ندارند. برخی از این ابزارها به نظر می‌رسد اقداماتی را انجام داده‌اند که ارتباطی واضح با درخواست‌های کاربران نداشته است. ورود نرم‌افزارهای خودمختار به عرصه‌ای که به طور مستقیم با پس‌انداز، خرید و انتقال وجه در ارتباط است، چالشی را برای بانک‌ها به همراه آورده که بسیار فراتر از ربات‌های معمولی موجود در اینترنت است.

به گفته‌ی گزارش اختصاصی اکسیوس، بانک‌های بزرگ مانند مورگان استنلی، بانک آو آمریکا، جی‌پی‌مورگان، ولز فارگو و چندین مؤسسه مالی دیگر به‌سرعت در تلاش برای کنترل تهدیدات ناشی از این عامل‌ها هستند. منابع نزدیک به این موضوع اعلام کرده‌اند که برخی از این سازمان‌ها از دسترسی‌های غیرمجاز آگاه هستند؛ با این حال، ماهیت این دسترسی‌ها همواره مشابه نیست و همین ابهام، پاسخ‌دهی بانک‌ها را دشوارتر می‌سازد.

بخش قابل توجهی از موارد شناسایی شده، به‌واسطه‌ی دزدی مستقیم نام کاربری یا رمز عبور آغاز نشده‌اند. در بعضی مواقع، مشتری به‌طور داوطلبانه اطلاعات ورود خود را به یک عامل یا دستیار هوش مصنوعی می‌دهد تا به‌عنوان نماینده‌اش کاری را انجام دهد. مشکل از آنجا آغاز می‌شود که بسیاری از دستورالعمل‌های بانک‌ها، ورود مستقیم صاحب حساب را الزامی قرار داده و ارائه‌ی اطلاعات اعتبار به نرم‌افزارهای غیرمجاز را ممنوع می‌کنند.

دو دیدگاه متفاوت از مفهوم اجازه در برابر یکدیگر قرار گرفته‌اند. کاربر ممکن است تصور کند که اختیار مدیریت حساب خود را دارد و می‌تواند انجام یک کار را به دستیار دیجیتال واگذار کند. در حالی که بانک علاوه بر درخواست مشتری، باید ملاحظات امنیت سیستم، مسئولیت‌های قانونی، محدودیت‌های قراردادی، و خطر سوءاستفاده از اطلاعات را نیز مد نظر قرار دهد.

این خطر زمانی تیره‌تر می‌شود که عامل یاد شده تنها به مشاهده موجودی یا تاریخچه تراکنش‌ها از طریق مجوز خود اکتفا نکند. مدیران بانکی نگران‌اند که نرم‌افزاری که اجازه انجام خرید، انتقال وجه یا تغییر تنظیمات حساب را به دست آورده، چه اقداماتی انجام خواهد داد و در صورت انحراف از دستور کاربر، چه کسی باید پاسخگو باشد.

یک عامل هوش مصنوعی برای انجام یک وظیفه می‌تواند چندین مرحله را بدون نیاز به راهنمایی تدریجی از سوی انسان طی کند. این قابلیت مرز میان اجرای دستور و انجام تصمیم‌گیری مستقل را اندکی محو می‌کند. منابع اکسیوس گزارش داده‌اند که برخی بانک‌ها فعالیت عامل‌هایی را ردیابی کرده‌اند که با مراکز تماس ارتباط برقرار کرده یا ظاهراً بدون دستور مستقیم کاربر به اقدام پرداخته‌اند.

مدیران بانکی وضعیت را نگران کننده توصیف کرده‌ و یکی از مقام‌ها عنوان کرده است که مؤسسات مالی نگرانی‌های جدی درباره‌ی ورود عامل‌ها به حساب مشتری‌ها و تصمیماتی که بر دارایی کاربران تاثیر می‌گذارد، دارند. این موضوع تنها مربوط به جلوگیری از نفوذ یک مهاجم شناخته شده نیست؛ بلکه بانک ابتدا باید تشخیص دهد که آیا طرف مقابل یک انسان است، یا به عنوان عامل مجاز کاربر محسوب می‌شود، یا اینکه نرم‌افزاری است که از کنترل خارج شده است.

بسیاری از بانک‌ها هنوز نمی‌توانند با اطمینان اعلام کنند که فعالیت ثبت‌شده در حساب واقعاً به خواست مشتری بوده یا ناشی از یک تصمیم مستقل از سوی عامل است. یکی از مدیران بانکی تصریح کرده است که مؤسسه‌ی متبوعش در تفکیک و شناسایی عوامل مجاز و غیرمجاز با مشکل مواجه است.

بانک‌ها در پاسخ فوری به این چالش‌ها به سوی مسدودسازی یا محدود کردن دسترسی عامل‌های نامعتبر حرکت کرده‌اند. مؤسسه‌ی مورگان استنلی اقدامات لازم برای جلوگیری از ورود چنین ابزارهایی به پلتفرم‌های خود را آغاز نموده و جی‌پی‌مورگان، بانک آو آمریکا و سیتی نیز محدودیت‌هایی در این زمینه اعمال می‌کنند.

سخنگوی بانک چیس به مشتریان توصیه کرده‌اند که هیچ‌گاه نام کاربری و رمز عبور خود را به کسی ندهند. همچنین، سخنگوی مورگان استنلی بیان کرده که این بانک هیچ نمونه‌ای از ورود «عامل‌های سرکش هوش مصنوعی» به پلتفرم خود مشاهده نکرده است.

پیچیدگی در تشخیص انسان از ربات‌های غیرمجاز، بانک‌ها را به مسدودسازی فناوری عامل‌ها واداشته و در عین حال شرایط استفاده از خدمات خود را با سرعت بازنویسی می‌کنند. قواعدی که قبلاً برای ورود انسان و اتصال برنامه‌های مرسوم طراحی شده بودند، اکنون باید رفتار نرم‌افزارهایی را تحت پوشش قرار دهند که قادر به برقراری تماس، تصمیم‌گیری، و انجام چند عملیات پی‌درپی هستند.

نظر شما چیست؟ آیا بانک‌ها باید چه حدودی از دسترسی را برای عامل‌های هوش مصنوعی به حساب‌های مشتریان مجاز بدانند؟