ارزیابی سطح تستوسترون در نیروهای مسلح آمریکا و موانع موجود

پیت هگست، وزیر دفاع ایالات متحده، دستور داده که تمامی نیروهای نظامی با سن 30 سال و بالاتر، الزاما هر سال تست سطح تستوسترون خود را انجام دهند؛ این تصمیم ممکن است نتایج غیرمنتظره‌ای را برای مسئولین نظامی به ارمغان آورد. تحقیقی جدید نشان می‌دهد که با توجه به معیاری که برای اندازه‌گیری این هورمون انتخاب می‌شود، به احتمال زیاد حدود یک‌چهارم مردان فعال در نیروی زمینی ارتش ایالات متحده موفق به کسب حد نصاب تعیین شده نخواهند شد.

تستوسترون به طور معمول با ویژگی‌های نظیر قدرت بدنی، پرخاشگری و مردانگی مرتبط دانسته می‌شود؛ اما پیوند این هورمون با عملکرد جسمانی و رفتاری انسان بسیار پیچیده‌تر از تصورات سنتی به شمار می‌آید. به هر حال، به نظر می‌رسد که دولت ایالات متحده استفاده از تستوسترون را به عنوان روشی برای تقویت توان نظامی کشور می‌نگرد.

گروهی از محققین به رهبری کلر ای. بریمن، پژوهشگر از دانشگاه پردو، به منظور بررسی پیامدهای احتمالی تصمیم هگست، داده‌های سلامت سربازان آمریکایی را مورد تحلیل قرار داده‌اند. این داده‌ها از مطالعه سلامت و تغذیه نظامیان (MHNES) که شامل نمونه‌ای تصادفی از کارکنان مستقر در پنج پایگاه نیروی زمینی ایالات متحده بود، به‌دست آمده است.

هنوز وزیر دفاع ایالات متحده مشخص نکرده که چه سطحی از تستوسترون را برای نیروهای نظامی ناکافی می‌داند. به هر حال، پژوهشگران برای بررسی وضعیت سربازان از دو حد استاندارد پزشکی استفاده کرده‌اند: 300 و 264 نانوگرم در دسی‌لیتر خون.

اگر این نتایج نمایانگر وضعیت تمامی مردان شاغل در نیروی زمینی ایالات متحده باشد، بیش از 100 هزار نفر از آن‌ها سطح تستوسترون زیر 300 نانوگرم را خواهند داشت. همچنین تخمین‌ها حاکی از آن است که سطح این هورمون برای 57788 نفر حتی از آستانه 264 نانوگرم در دسی‌لیتر نیز پایین‌تر است.

بریمن بیان می‌کند که شناخت شیوع مشکل تستوسترون پایین میان نیروهای نظامی، به ویژه با توجه به تغییرات در سیاست‌های غربالگری، حائز اهمیت است. او افزوده که نتایج این تحقیق می‌تواند نشان دهد چند نفر از نظامیان پس از آزمایش اولیه به ارزیابی‌های بیشتر و نظارت پزشکی نیاز خواهند داشت.

یکی از چالش‌های اساسی برنامه غربالگری در ارتش ایالات متحده، تفاوت میان نتیجۀ پایین آزمایش تستوسترون و وجود واقعی اختلال کمبود این هورمون است.

سطح تستوسترون در هر زمان ثابت نبوده و عواملی نظیر استرس، بیماری و زمان نمونه‌برداری می‌توانند بر نتایج آزمایش تأثیر بگذارند. به همین خاطر، دستور عمل‌های پزشکی توصیه می‌کنند که پیش از تشخیص کم‌کاری غدد جنسی یا هیپوگنادیسم، آزمایش‌های اضافی انجام شود.

کاهش سطح تستوسترون ممکن است با عارضه‌هایی همچون خستگی، کاهش توده عضلانی و برخی دیگر از مشکلات جسمانی همراه باشد؛ اما بسیاری از مردان با وجود پایین بودن تستوسترون، نشانه‌ای از بیماری ندارند.

از سوی دیگر، شواهد علمی کافی وجود ندارد که نشان دهد مردان نظامی دارای تستوسترون پایین، در غیاب علائم بالینی، به صورت قطعی از ظرفیت جسمانی پایین‌تری نسبت به دیگران برخوردارند یا در شرایط دشوار تصمیم‌گیری‌های ضعیف‌تری خواهند داشت.

با توجه به اینکه طرح هگست در مراحل اولیه نیروهای 30 سال به بالا را هدف قرار می‌دهد، احتمالا درصد قابل توجهی از افرادی که آزمایش خواهند شد، با نتایج زیر حد نصاب مواجه می‌شوند.

هنوز مشخص نیست که هگست چه تدبیری برای نظامیانی که سطح تستوسترونشان کمتر از حد مورد توجه است، در نظر دارد. یکی از احتمالات، مشاوره برای مصرف مکمل‌ها یا درمان‌های مبتنی بر تستوسترون است؛ هرچند میزان داوطلبانه بودن چنین مداخله‌ای همچنان نامشخص باقی مانده است.

در صورتی که تمام افرادی که موفق به کسب حد نصاب در آزمایش نشوند، کنار گذاشته شوند، ارتش ایالات متحده ممکن است تعداد زیادی از نیروهای خود را از دست بدهد؛ امری که به شدت بر قابلیت عملیاتی و ظرفیت نیروی انسانی تأثیرگذار خواهد بود.

اجبار نیروها به دریافت تستوسترون می‌تواند مسائل پزشکی و حقوقی نیز به وجود آورد. درمان با تستوسترون لزوما مناسب همگان نیست و احتمال بروز عوارضی نظیر آمبولی ریه نیز از جمله نگرانی‌های مطرح شده است.

نگرانی‌هایی همچنین در مورد افزایش احتمال ابتلا به سرطان پروستات تهاجمی مطرح شده است؛ هرچند هنوز شواهد علمی کافی برای نشان دادن ارتباط مستقیم بین درمان با تستوسترون و این نوع سرطان وجود ندارد.

گزینه دیگر شامل کنار گذاشتن نتایج آزمایش‌ها و عدم اقدام‌های بعدی است؛ تصمیمی که با توجه به هزینه‌های احتمالی یک برنامه گسترده غربالگری، ممکن است انتقادات زیادی را به مسئولین نظامی متوجه سازد.

طرح آزمایش سطح تستوسترون همزمان با بروز چالش‌هایی در جذب و حفظ نیروها در ارتش ایالات متحده مطرح شده است. ممنوعیت حضور افراد تراجنسیتی و گزارش‌ها درباره شرایط خدمتی دشوار، نگرانی‌ها را تقویت کرده است. در چنین شرایطی، کنار گذاشتن سربازان به دلیل افت سطح تستوسترون می‌تواند فشار مضاعفی بر ارتش تحمیل کند.

تحقیقات انجام شده در مجله JAMA منتشر شده است.