بررسی‌های متخصصان: کار در شیفت شب به تغییرات ژنتیکی بدن منجر می‌شود
این تحقیق به بررسی وضعیت ۹۳ زن شاغل در حوزه مراقبت بهداشتی پرداخته و نتایج آن نشان می‌دهد که افرادی که به صورت شبانه کار می‌کنند، در مقایسه با همکاران خود که فقط در شیفت روز فعالیت دارند، علاوه بر ژن (YY1)، کاهش مشهودی در سطح بیان سه ژن حیاتی (CLOCK)، (TEF) و (PER1) را نشان داده‌اند.
این کاهش در میان زنانی با سابقه خدمت شبانه بین ۱۳ تا ۳۵ سال و یا بیش از ۱۰۰۰ شیفت شب، به وضوح بیشتر بوده است.
خطر بالقوه سرطان‌زایی
این اختلال بیولوژیکی عمدتاً به دلیل قرار گرفتن در معرض نور مصنوعی در شب و تغییرات مداوم در الگوی خواب ایجاد می‌شود؛ عواملی که باعث اختلال در ترشح ملاتونین و بهم ریختن هماهنگی معمول بین ساعت بیولوژیکی داخلی و فعالیت‌های روزانه می‌گردد.
این ناهماهنگی ممکن است پیامدهای منفی برای سلامتی به همراه داشته باشد، از جمله افزایش اختلالات خواب و مشکلات متابولیکی و ایمنی؛ به حدی که آژانس بین‌المللی تحقیقات سرطان، فعالیت در شیفت شب را به عنوان یک عامل احتمالی سرطان‌زا برای انسان‌ها طبقه‌بندی کرده است.
محققان به این نکته اشاره کرده‌اند که ژن (TEF) توانایی بیشتری در تشخیص بین کارکنان شیفت شب و روز دارد؛ موضوعی که به تأثیر انباشته سال‌ها استرس بیولوژیکی بر شبکه‌های ژنی تنظیمی اشاره دارد.
با وجود اینکه نتایج این تحقیق وجود یک نشانه ژنتیکی واضح را برای کار کردن در شیفت شب برمی‌شمارد، محققان بر لزوم انجام مطالعات طولی به منظور تأیید دائمی یا برگشت‌پذیری این تغییرات ژنتیکی پس از بازگشت به الگوی کاری عادی تأکید کرده‌اند.
