پزشکیان: ایران در آستانه یکی از بزرگترین تغییرات جمعیتی خود است؛ پیشبینی میشود که در ۲۵ سال آینده، ۳۰ درصد جمعیت سالمند خواهد بود

مسعود پزشکیان در پیامی که به همایش روز جهانی سالمند ارسال کرد، که امروز (پنجشنبه، ۹ مهر) در وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی برگزار گردید، به ابعاد مختلف موضوع سالمندی اشاره و بیان کرد: عوامل بهداشتی، حملونقل، شهرسازی، تأمین اجتماعی، اشتغال، فناوری، آموزش، فرهنگ و مراقبت از سالمندان اجزای یک مسئله کلی هستند و هیچ ارگانی به تنهایی قادر به مدیریت این تغییرات نیست.
برپایه گزارش مهر، پیام مسعود پزشکیان به این همایش جهانی از سوی علی ربیعی، دستیار اجتماعی رئیسجمهوری قرائت گردید.
متن پیام پزشکیان به این صورت است:
«بسم الله الرحمن الرحیم
افزایش طول عمر بشر یکی از دستاوردهای بسیار گرانبها و پیشرفتهای دانش پزشکی و شرایط زندگی محسوب میشود. اینکه انسانها امکان زندگی طولانیتری دارند، در ذات خود نه یک معضل بلکه یک موفقیت است، اما این موفقیت زمانی به فرصتی برای جامعه تبدیل خواهد شد که زیرساختهای اقتصادی، نظام سلامت، نظام رفاه و شهرها به خوبی برای زندگی طولانیتر و با کیفیت بهتر مهیا باشند.
ایران در حال حاضر در آستانه یکی از مهمترین تحولات جمعیتی تاریخ خود قرار دارد. سرعت رشد جمعیت سالمندان هشداردهنده است و به ما میفهماند که زمان زیادی برای آمادهسازی زیرساختها در دست نداریم. پیشبینیها نشان میدهد تا سال ۱۴۳۰، بیش از ۳۰ درصد از جمعیت کشور به گروه سالمندان خواهند پیوست؛ بنابراین تصمیماتی که امروز درباره سالمندی اتخاذ میشود نه تنها بر وضعیت سالمندان فعلی تأثیرگذار است، بلکه به کیفیت زندگی میلیونها ایرانی که در دهههای آینده به سن سالمندی میرسند، مربوط میشود.
به عنوان یک پزشک، به خوبی واقفم که پیشگیری از بروز مشکلات همواره مقرون به صرفهتر، انسانیتر و مؤثرتر از درمانهای دیرهنگام است و این منطق باید در استراتژیسازی برای سالمندی کشور نیز برقرار باشد. نمیتوان منتظر ماند تا نیازهای درمانی، مشکلات تنهایی، فقر، افت سطح استقلال و فشارهای ناشی بر خانوادهها و نظامهای بیمهای به یک چالش بزرگ تبدیل شوند و سپس به دنبال یافتن راهحل بگردیم.
موقعیت آمادهسازی برای جامعه سالمند هنگامی است که هنوز به مرحله سالمندی نرسیدهایم، اما مفهوم سالمندی تنها به هزینهها و مراقبتها محدود نمیشود. جامعهای که عمر طولانیتری را صرفاً به افزایش هزینههای درمان و بازنشستگی بدل کند، از بخشی از ظرفیتهای خود غفلت میکند. نسلهای سالمند دارای میلیونها سال تجربه، دانش و مهارت هستند و میتوانند به جامعه خدمترسانی نمایند.
توانمندی در حکمرانی به این است که در کنار پشتیبانی از سالمندانی که نیاز به مراقبت دارند، شرایط مناسب برای استقلال، مشارکت، اشتغال متناسب، یادگیری، فعالیتهای اجتماعی و انتقال تجربیات را فراهم نماییم.
از این منظر، اقتصاد نقرهای میتواند در دل تحول جمعیتی کشور بسترهای نوآوری، سرمایهگذاری، اشتغال و ایجاد بازارهای جدید را فراهم آورد. در این راستا، ضروری است که سیاستگذاری سالمندی از یکسری اقدامات ناپیوسته و ارگانی، به یک برنامه ملی منسجم و پیشبینیکننده بینبخشی تبدیل شود.
عوامل سلامت، حملونقل، شهرسازی، تامین اجتماعی، اشتغال، فناوری، آموزش، فرهنگ و مراقبت از سالمندان اجزای یک مسئله واحد محسوب میشوند و هیچ ارگانی به تنهایی توانایی مدیریت این تغییرات را ندارد.
از دبیرخانه شورای ملی سالمندان کشور انتظار دارم که با رویکردی فعال و مطالبهگر، هماهنگی این پروسه را پیگیری کنند، نظام یکپارچه دادهها و داشبورد ملی سالمندی را برای اتخاذ تصمیمات مبتنی بر شواهد تکمیل نمایند، سند ملی سالمندان را بازنگری کرده و مسئولیتهای مشخصی برای نهادها و همچنین شاخصهای قابل اندازهگیری و فواصل زمانی برای اجرای آن تعیین کنند، لایحه حمایتی از حقوق سالمندان را با جدیت پیگیری کنند، نظام مراقبت از سالمندان و آموزش و نظاممند کردن مراقبین رسمی و غیررسمی را گسترش دهند، برنامههای عملیاتی برای توسعه اقتصاد نقرهای و مشارکت بخش خصوصی، خیریهها و سازمانهای غیر دولتی ارائه کنند و موضوعات مرتبط با اشتغال، مشارکت اجتماعی، شهرهای دوستدار سالمند، مراقبت در منزل و آمادگی برای دوران بازنشستگی را در برنامههای دستگاههای کلیدی قرار دهند.
وظیفه دبیرخانه باید فراتر از اجرای مستقیم برنامهها باشد و بایستی شامل تنظیمگری، هماهنگی، مطالبهگری و نظارت بر عملکرد نهادها باشد. نقشی که بتواند سیاستهای گسسته را به یک برنامه ملی یکپارچه تبدیل کند.
سیاست ما باید واضح و شفاف باشد؛ سالمند ایرانی باید بتواند زندگی خود را در شرایط سلامت، امنیت، استقلال، کرامت و مشارکت ادامه دهد. خانوادههایی که مسوولیت مراقبت را به دوش دارند، نباید در این مسیر تنها بمانند و نسلهای جوان باید احساس اطمینان داشته باشند که کشور برای سالهای سالمندی آینده آنان از هماکنون برنامهریزی کرده است.
آینده سالمندی در ایران باید از امروز پایهگذاری شود و زمان ما برای شکلدهی به این آینده محدود اما همچنان تحت کنترل ماست.»
31215



