نگرانی روزنامه هممیهن نسبت به اخبار مربوط به جمعآوری دیشهای ماهواره
“`html
اگرچه این خبر از طرف خبرگزاری فارس رد شد، اما در برخی دیگر از رسانهها به قوت خود باقی ماند و تعدادی از مقامات دولتی نیز نسبت به آن ابراز تردید کردند و از شهروندان درخواست کردند که گزارشهای رسمی خود را در این زمینه ثبت نمایند.
روزنامه هممیهن در شماره 25 دی ماه خود با ابراز نگرانی از این خبر، نسبت به جدیت آن هشدار داد و همچنین به یادآوری تجربیات ناموفق مشابه در دهههای گذشته پرداخت.
هممیهن چنین نوشت:
اگرچه سخنگوی دولت، شایعه جمعآوری دیشهای ماهواره را تکذیب کرده و تاکید نمود که این عمل غیرقانونی است و مردم میتوانند مراتب را به شماره تلفنهای پلیس و نهادهای اطلاعاتی اطلاع دهند، اما ممکن است در پی قطع گسترده اینترنت و از کار افتادن ارتباطات، افرادی به این فکر افتاده باشند که گُل را به این سبزه آراسته کنند.
با توجه به اینکه تمایل به تبدیل «استثنا به قاعده» همواره در ایران وجود داشته، نگرانی وجود دارد که نهتنها نشانهای از احیای ارتباطات دیده نشود – حداقل در کوتاهمدت – بلکه به دنبال جمعآوری دیشهای ماهوارهای نیز برآیند که این کار با توجیهی مبنی بر اینکه منشأ اتفاقات اخیر، یک تلویزیون فارسیزبان ماهوارهای بوده، صورت گیرد و چند مسئله دیگر که در ایجاد آن دامن میزنند.
در حالی که همانطور که تحرکات و تحریکات ارتجاعی در رویدادهای اخیر قابل سرزنش است، بازگشت به وضعیت گذشته در دی 1404 نامتعارف است و در برخورد با ماهواره نیز، بازگشت به آنچه که در میانه دهه 90 خورشیدی بوده، امری ارتجاعی به شمار میآید.
در سال 1395 خبری مبنی بر انهدام 100 هزار دستگاه ماهواره در غرب تهران منتشر شد، در حالی که تنها 10 روز پیش، رئیسجمهور وقت (حسن روحانی) در همایشی بیان کرده بود: «آیا جمعآوری دیشهای ماهواره ممکن است؟»
به نظر میرسد این اقدام به نوعی پاسخی به رئیسجمهور بوده است که بیان میکند: «بله، ممکن است!»
در آغاز دهه 90 خورشیدی، ما شاهد عملیاتهای تکاورانی بودیم که با «راپل» به بام یا ایوان خانهها میرسیدند تا دیشهای ماهوارهای را جمعآوری کنند.
در سال 92، تصویری از نابودسازی تجهیزات ماهواره با تانک موجب شگفتی شد و همچنین به یاد آورید خبری در پایان مرداد 1395 مبنی بر انهدام 100 هزار دستگاه ماهواره در غرب تهران. این خبر فقط 10 روز بعد از آن مطرح شد که رئیسجمهور وقت (حسن روحانی) در همایشی پرسیده بود: «آیا میتوانیم بگوییم فضای مجازی، دنیای دیجیتال و ارتباطات اینترنتی ممنوع است و باید تمام شبکههای اجتماعی فیلتر شوند؟ آیا جمعآوری دیشهای ماهواره ممکن است؟ اگر این کار را هم بکنیم در استانهای مرزی چه کنیم؟»
به نظر میرسد 10 روز بعد برخی میخواستند به رئیسجمهور وقت پاسخ دهند و اعلام کنند: «بله، ممکن است.»
به هر حال میتوان به 31 سال پیش بازگشت: سال 73 که تبصره ماده 2 قانون جمعآوری تجهیزات ماهوارهای، مهلتی یکماهه تعیین کرده بود و اکنون بیش از 31 سال از آن زمان گذشته و به نظر میرسد که انقضای آن پذیرفته نشده است.
استثنا اما نمیتواند قاعده باشد و اگر قطع اینترنت در روزهای 18 و 19 دی و حتی چند روز بعد را موقتی و موجه به شمار بیاوریم، استمرار آن قابل توجیه نیست چراکه خطر دشمن همواره در کمین است و اگر روزی پابلونرودا، شاعر شیلیایی میگفت: «هوا را از من بگیر، خندهات را نه»، نسل امروز شاید بگوید: «هوا را از من بگیر، اینترنت را نه.»
امید داریم سخنگوی دولت در این مورد از جانب تمامیت حاکمیت و نه فقط دولت، موضعگیری نموده باشد و این موضوع تنها شایعهای باشد که خود توهینی است. همچنین امید بیشتر این است که نظر رئیسجمهوری که مخالف استمرار قطع اینترنت هستند (دو روز اول استثنا محسوب میشود) در این موضوع لحاظ گردد و این استثنای چندروزه به قاعدهای میانمدت یا درازمدت تبدیل نشود، و نه نیاز به قطع اینترنت وجود داشته باشد و نه در انداختن شایعه یا فکر کردن به جمعآوری دیشهای ماهواره مطرح شود؛ چرا که این تدبیر در دهه 90 به خاطرات پیوسته و تکرار آن به هیچ وجه جز به مُسخره کردن مردم و تنبیهی جمعی نمیانجامد.
“`
