اخطار پژوهشی درباره آلودگی هوا؛ تهدیدی برای توسعه مغز نوجوانان

تحقیقات انجام‌شده توسط دانشمندان دانشگاه بهداشت و علوم اورگان نشان می‌دهد که مواجهه نوجوانان با آلاینده‌های جوی به طرز معناداری با نازک شدن قشر مغز مرتبط است؛ پدیده‌ای که ممکن است عملکردهایی چون توجه، گفتار، تنظیم هیجانی و رفتارهای اجتماعی را به چالش بکشد.

طبق گزارشی که در مجله علمی Environmental Research منتشر شده، محققان اطلاعات نزدیک به ۱۱ هزار نفر را در چارچوب یکی از بزرگترین مطالعات طولی ایالات متحده در زمینه رشد مغز کودکان، با عنوان «رشد شناختی مغز نوجوانان»، مورد بررسی قرار داده‌اند.

این تحقیق به مقایسه میزان قرارگیری کودکان در معرض آلاینده‌هایی مانند ذرات معلق ریز، دی‌اکسید نیتروژن و ازن با تغییرات ضخامت قشر مغز در سنین ۹ تا ۱۰ سالگی و همچنین در دوره‌های پیگیری سال‌های بعد پرداخت.

یافته‌ها نشان می‌دهند که حتی قرار گرفتن در معرض آلودگی‌های سطح نسبتاً پایین (که بر اساس استانداردهای موجود مجاز به شمار می‌آیند) با نازک شدن سریع‌تر قشر مغز، به‌ویژه در مناطق لوب‌های پیشانی و گیجگاهی، در ارتباط است؛ مناطقی که مسئولیت‌های مهمی در زمینه توجه، گفتار، کنترل هیجانی و ارتباطات اجتماعی را بر عهده دارند.

محققان تأکید کرده‌اند که این تأثیرات ممکن است در کوتاه‌مدت نشانه‌های واضحی از خود نداشته باشند، اما به‌طور تدریجی و انباشتی در طول زمان پدیدار می‌شوند و می‌توانند مسیر طبیعی رشد مغز را دچار تغییر کرده و احتمال بروز مسائل شناختی و عاطفی در مراحل آینده زندگی را افزایش دهند.

بر اساس یافته‌های این مطالعه، دوره اوایل نوجوانی و جوانی که با رشد سریع و گسترده اتصالات عصبی همراه است، بیشترین میزان حساسیت را نسبت به اثرات منفی آلودگی هوا به نمایش می‌گذارد.

در پایان، محققان بر اهمیت بازنگری در استانداردهای کنونی کیفیت هوا و افزایش توجه به خطرات زیست‌محیطی در سیاست‌های بهداشتی عمومی مربوط به کودکان و نوجوانان تأکید کرده‌اند؛ اقدامی که ممکن است نقشی اساسی در تضمین یک رشد سالم مغز و حفظ رفاه درازمدت نسل‌های آتی ایفا کند.