زیبا، حافظِ واقعیت و روشنایی در هنر

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین ، مراسم یادبودی برای زنده‌یاد استاد ناصر آراسته، نقاش و معلم هنرهای تجسمی، با حضور خانواده، دوستان، شاگردان و اساتید دانشگاهی در فضایی پر از احساس در خانه هنرمندان ایران برگزار شد. در این گردهمایی، حاضران به ابعاد انسانی، هنری و فلسفی زندگی و آثار او پرداختند و به‌طور خاص به جایگاه بی‌نظیرش در تعلیم و تربیت هنر اشاره کردند.

آراسته، پاسدار حقیقت و روشنایی در هنر

نسرین عتیقه‌چی، هنرمند نقاش، در سخنانش بیان کرد: در میان ما، هنرمندی از جنس استاد ناصر آراسته بی‌نظیر است. او همیشه می‌گفت: «من پایان نیستم، بلکه بازگشت به سرچشمه هستی‌ام»، این بازگشتی است به جایی که انسان همواره برای آفرینش معنای وجود فرامی‌خوانده می‌شود.

وی با بیان اینکه استاد آراسته در دنیایی سرشار از رنگ زندگی می‌کرد، اضافه کرد: برای او، رنگ تنها یک انتخاب هنری نبود، بلکه ابزاری برای تفکر بود. با هر ضربه قلمویش، او تصویری از جهانی نمی‌آفرید، بلکه جهانی را به کلام درمی‌آورد. نقاشی‌هایش حرکتی از سکوت به وجود و از ناحق به حقیقت را نشان می‌دهند.

عتیقه‌چی تصریح کرد: در آثار او، رنگ‌ها به عنوان زبان احساسات عمل می‌کردند؛ قرمز نشانه شوق حضور، آبی عمق تفکر و زرد نمایانگر روشنایی زندگی بود. استاد آراسته با رنگ‌های زنده و پرانرژی‌اش به ما آموخت که چگونه می‌توان با رنگ اندیشید و در سکوت به گفت‌وگو پرداخت. او هنرمندی بود که در گشودگی دنیای هستی ساکن بود.

این نقاش در خاتمه گفت: شاگردانش از او تنها مهارت‌های تکنیکی نیاموختند، بلکه روش برقراری ارتباط با خویشتن را نیز آموختند. استاد نقاشی را از زندگی جدا نمی‌دانست و در رنگ‌های شادابش، ایمان به زندگی و امکان خوشزیستی را به تصویر می‌کشید. اثر واقعی استاد آراسته در دیدگاه شاگردانش به جهان همچنان باقی مانده است. روح بزرگوارش در همان نوری استراحت کرده که از رنگ‌هایش می‌تابید.

آراسته؛ نوری که در زندگی ما می‌درخشید

حسین مرادنژاد، از شاگردان و همکاران ناصر آراسته، نیز گفت: مطمئناً در اوایل دوران تحصیل، کمتر کسی تصور می‌کرد که روزی در کنار اساتید خود تدریس کند. استاد آراسته از آن دسته اساتید بودند که افتخار شاگردی آن‌ها را داشتم و علاوه بر آن، توفیق همکاری و تدریس در کنارشان را نیز تجربه کردم.

او اضافه کرد: برای من، ارزش یک معلم در هدف، عشق و دغدغه‌اش در کارش نهفته است، نه در اجبار و تکرار. استاد آراسته قطعاً از آن دسته بزرگوارانی بودند که تدریس برای آنان تنها یک شغل نبود، بلکه راهی برای روشن کردن مسیر دیگران به حساب می‌آمد.

مرادنژاد ادامه داد: گاهی برای احترام و احوال‌پرسی در کلاس‌هایشان حاضر می‌شدم و از نزدیک می‌دیدم با چه دلس