ملاقات با نقاد گوشهگیر – خبرآنلاین
حسن پارسایی به نوعی شخصیتی استثنایی و برجسته به شمار میآید. او به عنوان پرکارترین و پرتلاشترین منتقد در عرصه ادبیات کودک و نوجوان ایران شناخته میشود و در طول فعالیتهای خود بیش از یکصد و پنجاه نقد در نشریاتی همچون روشنان، کتاب ماه کودک و نوجوان، پژوهشنامه ادبیات کودک، فصلنامه نقد کتاب کودک و نوجوان و گاهنامه نقد کتاب کودک به چاپ رسانده است. در طول چهار دهه گذشته، او موفق به انتشار صدها نقد بر روی آثار نمایشی و نمایشنامههای مختلف شده است. به نظر میرسد که او اولین فردی در تاریخ رسانههای کشور باشد که به طور انحصاری با نوشتن نقد، زندگی خود را تامین کرده است. علاوه بر این، چندین اثر تألیفی و ترجمهشده از پارسایی نیز در دسترس است. در دوران تعطیلی تقریبا تمامی نشریات و محافل ادبی در زمینه نقد ادبیات کودک، دیدار با پارسایی و ابراز حمایت از او، به معنای ارج نهادن به نقد و قدردانی از تمامی منتقدان ادبی و هنری این سرزمین بوده است.
نقد در ادبیات کودک تنها یک عامل ضروری برای پیشرفت و توسعه یک نوع ادبی و دستهای از کتابها نیست بلکه ارتقای فرهنگ و نگرش انتقادی، ترویج روحیه پرسشگری، تبلیغ نقدپذیری، آموزش مطالبهگری و تربیت جامعهای اهل تفکر و گفتگو شاید راهحل مسائلی بسیار فراتر به شمار آید.
در هجدهمین نشست نقد و مباحث نظری ادبیات کودک و نوجوان، نصرالله قادری، رئیس پیشین کانون ملی منتقدان تئاتر، با اشاره به تفاوت دیدگاههایش با پارسایی، او را به عنوان شهید عرصه نقد معرفی کرد و بر صداقت، خلوص و نگاه تخصصی و حرفهای پارسایی تأکید کرد.
در همان نشست، عباس جهانگیریان، نویسنده و رئیس اسبق انجمن نویسندگان کودک و نوجوان، دکتر افسون امینی، دبیر آن انجمن، منوچهر اکبرلو، کارشناس و فعال حوزه نمایش کودک، یاشار هدایی، منتقد ادبی، و نگارنده این یادداشت، هر یک در خصوص خصوصیات اخلاقی و حرفهای وی به اظهار نظر پرداختند.
در پایان، حسن پارسایی ضمن اشاره به خاطرات تلخ و شیرین کودکی خود در سنندج، از نحوه ورودش به دنیای نقد ادبی و هنری از طریق مطالعات فلسفی سخن گفت و به بازگو کردن تجربیاتش از چالشها، بیعدالتیها و بیتوجهیها پرداخت. به گفته پارسایی، در کشوری که ستایش و چاپلوسی به عنوان ارزش و دلیل موفقیت هستند، نگارش نقد به امری دشوار تبدیل میشود و هزینهها و چالشهای سختی را به منتقد تحمیل میکند.
برگزاری برنامه نکوداشت حسن پارسایی یکی از خوشایندترین رویدادهای امسال برای من بوده است. او به زیبایی و روشنی، نماد نقد ادبیات کودک و نوجوان و منتقدان ادبی در ایران است؛ با تمامی تنهایی، خستگی، فراموشی، تلقی بهعنوان دشمن، فقدان حمایت و حس انزوا. بدون اجر و معرفت.
عمر و عزت بر تمامی بزرگان عرصه نقد و نظر افزوده باد.
