سلامت و بهزیستی در دوران سالمندی قابل ارتقا و تقویت است

 این تحقیق به بررسی داده‌های «مطالعه بلندمدت سالمندی در کانادا» پرداخته و عوامل مؤثر بر بهبود سلامت جسمی و روانی در بیش از ۸۰۰۰ فرد بالای ۶۰ سال را تحلیل کرده است.

به گفته دکتر میبل هو، نویسنده اصلی این تحقیق، تقریباً یک‌چهارم از شرکت‌کنندگان که در مراحل ابتدایی مطالعه از سلامت مطلوبی برخوردار نبودند، توانسته‌اند در طی سه سال به سطوح بالایی از سلامت جسمی، روانی و اجتماعی دست یابند. او تصریح می‌کند که این یافته‌ها نظریه عمومی مبنی بر «کاهش اجتناب‌ناپذیر سلامت با افزایش سن» را به چالش می‌کشد و نشان می‌دهد که در دوران سالمندی، امکان دستیابی به بهبود و تغییرات مثبت وجود دارد.

دکتر ازمه فولر-تامسون، استاد دانشگاه تورنتو و نویسنده ارشد این تحقیق، بر اهمیت این نتایج برای سالمندانی که در حال حاضر از نظر سلامتی در وضعیت نامطلوبی هستند، تأکید کرده و اشاره می‌کند که با حمایت‌های مناسب و اتخاذ انتخاب‌های اصولی در سبک زندگی، بسیاری از سالمندان می‌توانند به سطوح بالاتری از سلامت و بهزیستی دست یابند.

طبق اطلاعات پیشین، پیش‌بینی می‌شود تا سال ۲۰۴۰ بیش از ۲۰ درصد از آمریکایی‌ها در رده سنی بالای ۶۵ سال قرار داشته باشند و نزدیک به ۶۰ درصد از آن‌ها به خدمات مراقبتی طولانی‌مدت نیاز خواهند داشت. در سال ۲۰۲۳، حدود ۹۳ درصد از سالمندان آمریکایی به یکی از بیماری‌های مزمن مثل دیابت یا بیماری‌های قلبی مبتلا بودند. اما بسیاری از این بیماری‌ها با تغییر در سبک زندگی قابلیت پیشگیری دارند.

این تحقیق نشان می‌دهد افرادی که در آغاز مطالعه از سلامت روانی و عاطفی قوی‌تری برخوردار بودند، تقریباً پنج برابر بیش از دیگران شانس این را داشتند که در پایان مطالعه به سطح مطلوب سلامت عمومی دست یابند.

نتایج پژوهش همچنین بر اهمیت روابط حمایتی، شرایط اجتماعی-اقتصادی و رفتارهای سالم از جمله فعالیت بدنی منظم، ترک سیگار و خواب کافی تأکید می‌کند.

با این وجود، پژوهشگران یادآوری می‌کنند که این نتایج ممکن است به تمامی سالمندان تسری نیابد، چراکه داده‌ها از کانادا، کشوری با سیستم مراقبت سلامت همگانی به‌دست آمده است. دکتر هو می‌گوید هنوز مشخص نیست که آیا این نتایج در کشورهایی مانند آمریکا و یا در کشورهای با درآمد پایین که از خدمات بهداشتی و حمایتی مشابه برخوردار نیستند نیز صحت دارد یا خیر.

متخصصان سلامت بر این باورند که سالمندی سالم تنها به رژیم غذایی و ورزش محدود نمی‌شود، بلکه باید به مسائل روانی، استرس و روابط اجتماعی نیز توجه کافی شود. دکتر اندرو فریمن، از مرکز ملی سلامت یهودیان در دنور، با اشاره به ارتباط عمیق بین سلامت روان و جسم، می‌گوید که نقش روان در سلامت بدن اغلب نادیده گرفته می‌شود. هر بیماری‌ای وجود دارد که بر سلامت روان نیز تأثیر می‌گذارد.

تحقیقات قبلی نشان داده‌اند که بزرگسالان بالای ۵۰ سال که از احساس تنهایی مزمن رنج می‌برند، ۵۶ درصد بیش‌تر در معرض خطر سکته مغزی قرار دارند. همچنین، کاهش استرس و افزایش تعامل اجتماعی می‌تواند عملکرد شناختی افراد را در مراحل اولیه ابتلا به آلزایمر بهبود بخشد. فولر-تامسون اذعان می‌کند: «روابط اجتماعی قوی بخش حیاتی از سلامت کلی به شمار می‌آید. تغییرات در سبک زندگی از جمله ترک سیگار و رفع مشکلات خواب نیز می‌تواند به بهبود محسوس سلامت کمک کند.»

دکتر هو تصریح می‌کند که سلامت در دوران سالمندی ثابت نیست و می‌تواند پس از آسیب یا افت سلامت دوباره بازیابی شود. به عقیده او، این تحقیق به‌جای تمرکز بر کاهش توانایی‌ها، بر تاب‌آوری و بهبود در دوره پیری تأکید دارد و نشان‌دهنده این نکته است که پیری لزوماً به معنای زوال نیست.

دکتر جویس اون-شیائو، متخصص قلب در دانشکده پزشکی ییل، به سالمندان توصیه می‌کند که برای شروع، به تدریج تعداد قدم‌های روزانه خود را افزایش دهند؛ به عنوان مثال، هنگام رفتن به فروشگاه، خودرو را در فاصله‌ای دورتر پارک کنند تا بتوانند بیشتر پیاده‌روی کنند.

دکتر فریمن نیز می‌گوید طرز فکر مثبت تأثیر زیادی دارد و می‌افزاید: «اگر باور داشته باشید که می‌توانید بهبودی پیدا کنید، احساس بهتری خواهید داشت، عملکرد بهتری نشان خواهید داد و به آنچه می‌خواهید دست خواهید یافت، احتمال تحقق آن بسیار بیشتر خواهد بود.»