انتقاد حسین شریعتمداری از قالیباف و از کار افتادگی مجلس
حسین شریعتمداری در مقاله‌ای بیان کرد: تعطیلی هفت ماهه مجلس به طریقی زیرکانه و به‌صورت غیرمستقیم بر نظام تحمیل شده است.
حسین شریعتمداری در یادداشتی نوشت:
موضوع بحث بر سر تعطیلی یا حداقل نیمه تعطیلی مجلس در طی هفت ماه گذشته است. ممکن است این نتیجه‌گیری، با دیدگاهی بدبینانه تلقی شود و یا دور از واقعیت تصور گردد! اما از آن‌جا که موضوع یادشده از جایگاه ویژه‌ای برخوردار است و تأثیر مستقیمی بر سرنوشت کشور دارد، نمی‌توان به سادگی از کنار آن گذشت و بی‌توجهی کرد. هرچند تعلیق مجلس به‌طور کلی غیرقابل توجیه و مضر است، به‌ویژه در شرایط جنگی، به نظر منطقی نمی‌رسید و نگرانی وجود دارد که در سایه این تعطیلی یا نیمه تعطیلی هفت ماهه، برخی از مسئولان محترم کشور ممکن است دچار فریب‌خوردگی و غفلت شده باشند. به همین دلیل، نگاهی دوباره به وقایع گذشته و بررسی خطاهای ممکن می‌تواند تجربه‌هایی آموزنده و عبرت‌آموز باشد.
۱- اکنون که قرار است مجلس با رعایت برخی الزامات امنیتی و به‌طرز متفاوتی از روال عادی، فعالیت خود را از سر بگیرد و برخی وظایف معطل‌مانده را پیگیری کند، لازم است که به چند نکته اساسی اشاره‌ای هرچند مختصر نماییم.
۲- مجلس شورای اسلامی به‌قول حکیمانه امام راحل و امام شهیدمان، «در رأس امور» و «عصاره فضیلت‌های ملت» است. اما این نهاد تأثیرگذار و سرنوشت‌ساز در این شرایط حساس، به‌نوعی از فرآیند اداره کشور کنار گذاشته شده و یا حداقل بسیاری از وظایف و مسئولیت‌های آن را معوق گذاشته‌اند! در این راستا، بیانات آقای شهید اهمیت بالای مجلس را به وضوح نشان می‌دهد. ایشان بیان می‌دارند: «مجلس سنگینی است که دولتها در دنیا از آن بهره می‌برند، هم در مذاکرات، هم در تعاملات، هم در مشارکت‌های عملی.
در مذاکرات، شما موضوعی را پشت میز مذاکره مطرح می‌کنید و طرف مقابل می‌گوید: «برادر! مجلس ما اجازه نمی‌دهد، قانونی داریم، قادر نیستیم»؛ از مجلس به‌عنوان پشتوانه‌ای در مذاکرات استفاده می‌شود. در چالش‌های متعدد سیاسی که دولتها ممکن است با آن روبرو شوند، مجلس می‌تواند به دولت وزن لازم را بدهد و دست آن را پر کند؛ بنابراین حضور شما در حیطه مسائل سیاسی، بین‌المللی و همچنین دیپلماتیک از اهمیت بالایی برخوردار است. اکنون این سؤالی پیش می‌آید که مجلس در کدام بخش از «مذاکرات» سرنوشت‌ساز اخیر حضور فعال داشته است؟! مذاکراتی که سرنوشت کشور به آن گره خورده بود.
۳- شهید انقلاب یکی از مسئولیت‌های اساسی مجلس را «راه‌اندازی عیار و تعیین مسیر برای دولت» دانسته و می‌فرمایند: «مجلس مسیر را تعیین می‌کند و دولتها موظف‌اند که بر اساس قانون در این مسیر حرکت کنند، بر روی این ریل پیش بروند. خوب، این ریل را چه کسی قرار است تعیین کند؟ قرار است این ریل‌کشی به کدام سمت صورت گیرد؟ این موضوع اهمیت نمایندگی مجلس و وظایف نمایندگان را مشخص می‌کند». آیا نمی‌توان از خود پرسید که مجلس در طی هفت ماه گذشته و در شرایط جنگی و در مواجهه با وضع ویژه اقتصادی، فرهنگی، تهیه نظام حقوقی حاکم بر تنگه هرمز، تنظیم تفاهم‌نامه‌ها، روند مذاکرات، تصمیم‌گیری در مورد دو وزارت‌خانه حساس اطلاعات و دفاع که بدون وزیر مانده‌اند و ده‌ها مسئله کلیدی دیگر، چه مسیری را تعیین کرده و به تعبیری حکیمانه آقای شهید، دولت را ملزم به حرکت در آن مسیر ساخته است؟!
۴- این احتمال بعید نیست که تعطیلی هفت ماهه مجلس به روشی ماهرانه و به‌طور غیرمستقیم بر نظام تحمیل شده باشد. چرا که؟ بخوانید!الف- شخصیت انقلابی برادر عزیزمان آقای قالیباف و دستاوردهای موفقی که در مسئولیت‌های قبلی داشته‌اند، بر هیچ‌کس پوشیده نیست، اما انتخاب ایشان به عنوان مسئول هیئت مذاکره‌کننده به منزله تعطیلی مجلس تلقی می‌شود! این نکته به‌قدری واضح است که قابل تردید نیست و نتایج آن نیز به روشنی قابل مشاهده است. افرادی که این تصمیم را اتخاذ کرده‌اند اگر از عواقب آن که تعطیلی مجلس است آگاه بوده‌اند، باید به سؤالی که از تعطیل کردن مجلس چه هدفی داشتند، پاسخ دهند! و اگر از نتیجه بی‌خبر بوده‌اند، واقعاً موضوع تاسف‌آور است.
ب- مجلس به جز فعالیت‌های قانونگذاری، مسئولیت کلیدی نظارت را نیز بر عهده دارد. بنابراین، حضور رئیس مجلس در مقام رئیس هیئت مذاکره‌کننده نه تنها با وظیفه نظارتی ایشان در مقام ریاست مجلس همخوانی ندارد، بلکه در تضاد با آن است. به عبارت دیگر، آقای قالیباف باید از یک سو بر فرآیندها و فعالیت‌های هیئت مذاکره‌کننده نظارت کنند و از سوی دیگر، در مقام رهبری هیئت مذاکره‌کننده قرار بگیرد! و این یکی از چالش‌های دیگری است که در شرایط حساس کنونی، با آن مواجه هستیم و همچنان باقی‌مانده است!
