رهبران اروپا در نشست دوبلین به دنبال کاهش وابستگی هوش مصنوعی به آمریکا و چین رفتند

رهبران کشورهای عضو اتحادیه اروپا روز جمعه ۱۳ نوامبر ۲۰۲۶ در پایتخت ایرلند گرد هم آمدند تا درباره یکی از تعیین‌کننده‌ترین موضوعات آینده اقتصاد و فناوری این قاره گفت‌وگو کنند: هوش مصنوعی. در این نشست که در مرکز همایش‌های دوبلین برگزار شد، برای نخستین بار سران اتحادیه اروپا یک بحث راهبردی اختصاصی را به فرصت‌ها، خطرات و پیامدهای گسترش هوش مصنوعی اختصاص دادند.

نشست به ریاست آنتونیو کوستا، رئیس شورای اروپا، برگزار شد و دو مهمان تخصصی نیز در آن حضور داشتند. آرتور منش، مدیرعامل شرکت فرانسوی Mistral AI، درباره جایگاه اروپا در رقابت جهانی هوش مصنوعی صحبت کرد و جفری هینتون، پژوهشگر برجسته این حوزه و برنده جایزه نوبل، در گفت‌وگوهای مربوط به ایمنی و پیامدهای اجتماعی فناوری مشارکت داشت.

هدف این گردهمایی یافتن راهی برای پاسخ به دو مسئله بود که در ظاهر متفاوت، اما در عمل به‌شدت به یکدیگر وابسته‌اند. از یک طرف، اتحادیه اروپا نمی‌خواهد برای توسعه زیرساخت‌های دیجیتال و استفاده از مدل‌های پیشرفته، وابستگی فزاینده‌ای به شرکت‌های آمریکایی و آسیایی داشته باشد. از طرف دیگر، رهبران اروپایی نگران پیامدهای احتمالی رشد سریع هوش مصنوعی برای اشتغال، حریم خصوصی، حقوق شهروندان و امنیت هستند.

در پایان نشست، کوستا اعلام کرد اروپا برای تبدیل‌شدن به بازیگری قدرتمندتر در این صنعت باید منابع مالی عمومی و خصوصی بیشتری بسیج کند، ظرفیت‌های پردازشی و تولید فناوری خود را گسترش دهد و دسترسی به انرژی پاک و ارزان را جدی بگیرد.

بااین‌حال، این نشست یک جلسه غیررسمی شورای اروپا بود و در پایان آن توافق الزام‌آور تازه‌ای درباره میزان سرمایه‌گذاری، تصویب قانون جدید یا تأمین مالی قطعی پروژه‌های زیرساختی اعلام نشد. اهمیت رویداد بیشتر در تعیین اولویت‌های سیاسی و اقتصادی اتحادیه اروپا برای تصمیم‌های آینده است.

چرا اتحادیه اروپا برای نخستین بار اجلاس اختصاصی هوش مصنوعی برگزار کرد؟

هوش مصنوعی طی چند سال گذشته از یک موضوع تخصصی در دانشگاه‌ها و مراکز تحقیقاتی به عاملی مهم در اقتصاد، صنعت و سیاست جهانی تبدیل شده است. شرکت‌هایی که در گذشته عمدتاً روی تولید نرم‌افزار، تجهیزات الکترونیکی یا خدمات ابری فعالیت می‌کردند، اکنون میلیاردها دلار برای ساخت مدل‌های هوش مصنوعی و مراکز داده سرمایه‌گذاری می‌کنند.

این تغییر باعث شده دسترسی به تراشه‌های پیشرفته، انرژی برق، متخصصان یادگیری ماشین و داده‌های آموزشی به مزیتی راهبردی تبدیل شود. کشوری که نتواند در این حوزه ظرفیت کافی ایجاد کند، ممکن است برای استفاده از فناوری‌های مهم آینده به زیرساخت دیگر کشورها وابسته بماند.

اروپا در زمینه پژوهش علمی، دانشگاه‌های معتبر و شرکت‌های صنعتی پیشرفته ظرفیت قابل توجهی دارد، اما در برخی بخش‌های زنجیره هوش مصنوعی، شرکت‌های آمریکایی و آسیایی سهم بزرگ‌تری دارند.

بخش زیادی از زیرساخت رایانش ابری جهان در اختیار شرکت‌هایی مانند مایکروسافت، آمازون و گوگل است. در تولید تراشه‌های پیشرفته نیز شرکت‌های فعال در آمریکا و آسیا نقش کلیدی دارند.

رهبران اتحادیه اروپا در نشست دوبلین تلاش کردند مشخص کنند چگونه می‌توان از توان پژوهشی و صنعتی موجود برای کاهش این وابستگی‌ها استفاده کرد.

اما مسئله فقط عقب‌ماندن در رقابت تجاری نیست. هوش مصنوعی بر تصمیم‌گیری سازمان‌ها، امنیت اطلاعات، تولید محتوا و حتی نحوه ارائه خدمات عمومی تأثیر می‌گذارد.

به همین دلیل، نشست ۱۳ نوامبر صرفاً یک گفت‌وگوی اقتصادی نبود و بخشی از برنامه آن به بررسی اثرات اجتماعی و امنیتی فناوری اختصاص پیدا کرد.

رقابت اروپا با آمریکا و چین بر سر چیست؟

رقابت جهانی هوش مصنوعی چندین لایه دارد و تنها به ساخت یک چت‌بات قدرتمندتر محدود نمی‌شود.

نخستین لایه، توانایی توسعه مدل‌های پیشرفته است. ساخت چنین مدل‌هایی به پژوهشگران متخصص، مجموعه‌های گسترده داده و ظرفیت پردازشی بالا نیاز دارد.

لایه دوم، زیرساخت اجرای مدل‌هاست. حتی اگر یک شرکت بتواند مدل قدرتمندی توسعه دهد، برای ارائه آن به میلیون‌ها کاربر یا هزاران سازمان به منابع محاسباتی و شبکه ارتباطی مناسب نیاز خواهد داشت.

لایه سوم به سخت‌افزار مربوط می‌شود. مراکز داده هوش مصنوعی به پردازنده‌ها، حافظه‌های پرسرعت، تجهیزات شبکه و سامانه‌های خنک‌سازی پیشرفته وابسته‌اند.

در نهایت، توانایی تبدیل این فناوری‌ها به محصولات کاربردی نیز اهمیت دارد. کشوری ممکن است پژوهش علمی قوی داشته باشد، اما نتواند نتایج آن را به خدمات تجاری گسترده تبدیل کند.

اروپا در برخی از این بخش‌ها موقعیت مناسبی دارد و در بخش‌های دیگر وابستگی بیشتری به تأمین‌کنندگان خارجی احساس می‌کند.

به همین دلیل، موضوع «حاکمیت فناوری» در نشست دوبلین اهمیت زیادی پیدا کرد.

منظور از این مفهوم آن نیست که اتحادیه اروپا باید تمام فناوری‌ها را بدون همکاری بین‌المللی تولید کند. مسئله اصلی، کاهش وابستگی‌های پرخطر و حفظ امکان انتخاب در بخش‌هایی است که برای اقتصاد و امنیت اهمیت راهبردی دارند.

حضور مدیرعامل Mistral AI چه پیامی داشت؟

یکی از مهمانان نشست دوبلین آرتور منش، مدیرعامل و از بنیان‌گذاران شرکت فرانسوی Mistral AI بود.

Mistral از شرکت‌های اروپایی فعال در توسعه مدل‌های زبانی پیشرفته است و تلاش می‌کند در بازاری فعالیت کند که بازیگران بزرگ آمریکایی حضور پررنگی دارند.

دعوت از مدیرعامل این شرکت نشان می‌داد رهبران اروپایی می‌خواهند دیدگاه فعالان صنعت را درباره محدودیت‌ها و فرصت‌های رقابت بشنوند.

ساخت مدل‌های بزرگ هوش مصنوعی به سرمایه گسترده نیاز دارد. هزینه استخدام پژوهشگران، تهیه پردازنده‌ها، آموزش مدل‌ها و ارائه خدمات به مشتریان می‌تواند برای شرکت‌های نوپا بسیار سنگین باشد.

در چنین بازاری، دسترسی به سرمایه تنها یکی از عوامل موفقیت است. شرکت‌ها باید بتوانند مشتریان سازمانی جذب کنند و برای مدل‌های خود کاربردهای اقتصادی پیدا کنند.

همچنین توسعه‌دهندگان اروپایی با پرسش‌هایی درباره محل اجرای مدل، استفاده از داده‌های سازمانی و سازگاری با مقررات روبه‌رو هستند.

حضور منش در نشست به معنای اعطای قرارداد جدید یا حمایت مالی اختصاصی از Mistral نیست. براساس گزارش رسمی شورای اروپا، او برای مشارکت در بحث مربوط به رقابت‌پذیری و استقلال فناوری اروپا دعوت شده بود.

تفاوت میان مشارکت در گفت‌وگو و دریافت امتیاز تجاری مهم است؛ زیرا هیچ قرارداد تازه‌ای با این شرکت به‌عنوان نتیجه قطعی نشست اعلام نشده است.

جفری هینتون چرا به نشست رهبران اروپا دعوت شد؟

دومین مهمان تخصصی نشست، جفری هینتون بود؛ پژوهشگری که فعالیت‌های او نقش مهمی در توسعه روش‌های یادگیری عمیق داشته است.

هینتون در سال‌های اخیر علاوه بر مشارکت علمی، درباره خطرات احتمالی توسعه سامانه‌های پیشرفته هوش مصنوعی نیز صحبت کرده است.

دعوت از او نشان می‌دهد رهبران اروپا قصد نداشتند فقط درباره جذب سرمایه و ساخت زیرساخت گفت‌وگو کنند.

بخشی از برنامه نشست به تأثیر هوش مصنوعی بر جامعه، امنیت، اعتماد عمومی و حقوق شهروندان اختصاص یافته بود.

از جمله موضوعات مطرح‌شده می‌توان به حفاظت از کودکان، خطرات مرتبط با فرایندهای دموکراتیک، تمرکز قدرت در بازار فناوری و تغییرات احتمالی بازار کار اشاره کرد.

این مسائل با هم تفاوت دارند و برای حل آن‌ها نمی‌توان یک راهکار واحد ارائه کرد.

برای مثال، کاهش خطر انتشار محتوای جعلی با حفاظت از اطلاعات پزشکی یا مدیریت تأثیر اتوماسیون بر مشاغل، به ابزارها و سیاست‌های متفاوتی نیاز دارد.

همچنین درباره سرعت پیشرفت فناوری و شدت بعضی خطرات بلندمدت، دیدگاه‌های متفاوتی در میان پژوهشگران وجود دارد.

نشست دوبلین فرصتی برای بررسی این نگرانی‌ها بود، اما در پایان آن ارزیابی علمی واحد و قطعی درباره آینده هوش مصنوعی اعلام نشد.

اروپا برای ساخت زیرساخت هوش مصنوعی به چه چیزهایی نیاز دارد؟

یکی از موضوعات اصلی نشست، سرمایه‌گذاری در ظرفیت محاسباتی اروپا بود.

مدل‌های پیشرفته هوش مصنوعی برای آموزش و اجرا به مراکز داده مجهز به پردازنده‌های قدرتمند نیاز دارند.

در چنین مراکزی، تنها تعداد پردازنده‌ها اهمیت ندارد. سرعت شبکه، پهنای باند حافظه، تجهیزات ذخیره‌سازی و توانایی مدیریت بارهای پردازشی نیز بر عملکرد تأثیر می‌گذارند.

برای فعالیت پایدار، زیرساخت برق و خنک‌سازی مناسب نیز ضروری است.

این موضوع در اروپا اهمیت ویژه‌ای دارد؛ زیرا هزینه برق و دسترسی به ظرفیت شبکه در کشورهای مختلف یکسان نیست.

راه‌اندازی یک مرکز داده بزرگ ممکن است علاوه بر خرید تجهیزات، به توسعه شبکه انتقال برق و تأمین منابع انرژی پایدار نیاز داشته باشد.

به همین دلیل، کوستا در سخنان پایانی خود بر دسترسی به انرژی پاک و مقرون‌به‌صرفه تأکید کرد.

از دید اقتصادی، توسعه ظرفیت هوش مصنوعی بدون حل مسائل انرژی می‌تواند دشوار باشد.

بااین‌حال، نشست ۱۳ نوامبر به معنی آغاز ساخت مرکز داده تازه یا تصویب بودجه قطعی برای یک پروژه مشخص نیست.

رهبران درباره ضرورت تقویت زیرساخت و تأمین مالی گفت‌وگو کردند و تصمیم‌های اجرایی به مراحل بعدی وابسته خواهند بود.

سرنوشت پروژه‌های گیگافکتوری هوش مصنوعی چه می‌شود؟

یکی از برنامه‌های مهم اتحادیه اروپا در حوزه زیرساخت، توسعه مجموعه‌های بزرگ پردازشی برای آموزش و اجرای مدل‌های پیشرفته است.

در برخی برنامه‌های اروپایی از اصطلاح گیگافکتوری هوش مصنوعی برای توصیف زیرساخت‌هایی در مقیاسی بزرگ‌تر از مراکز محاسباتی معمول استفاده می‌شود.

هدف چنین طرح‌هایی فراهم‌کردن ظرفیت پردازشی برای توسعه مدل‌های پیشرفته و پشتیبانی از شرکت‌ها و مراکز پژوهشی است.

اما اجرای آن‌ها به سرمایه سنگین، تأمین تجهیزات و دسترسی کافی به برق نیاز دارد.

رویترز در گزارش روز نشست به مشکلات تأمین مالی و اختلاف‌نظرها درباره منابع بودجه‌ای برنامه توسعه چند گیگافکتوری اشاره کرد.

این موضوع نشان می‌دهد میان اعلام یک هدف راهبردی و اجرای عملی آن فاصله وجود دارد.

ساخت مرکز داده در مقیاس بزرگ، صرفاً با یک تصمیم سیاسی انجام نمی‌شود. انتخاب محل، قرارداد تجهیزات، دریافت مجوزهای لازم و آماده‌سازی شبکه برق می‌توانند زمان‌بر باشند.

از سوی دیگر، افزایش تقاضای جهانی برای تراشه و تجهیزات مرتبط ممکن است بر هزینه و زمان تحویل اثر بگذارد.

در پایان نشست دوبلین، تأمین مالی قطعی هفت گیگافکتوری اعلام نشد. بنابراین نباید گفت اتحادیه اروپا در ۱۳ نوامبر ساخت این مراکز را تصویب و بودجه آن‌ها را کامل تأمین کرده است.

چرا تولید تراشه یکی از نقاط حساس اروپا محسوب می‌شود؟

توسعه هوش مصنوعی به زنجیره تأمین پیچیده‌ای وابسته است که از طراحی تراشه تا ساخت تجهیزات پردازشی و شبکه ارتباطی را در بر می‌گیرد.

در این صنعت، شرکت‌های مختلف نقش‌های تخصصی دارند و تولید یک تراشه پیشرفته ممکن است به همکاری مجموعه‌هایی از چند کشور نیاز داشته باشد.

اروپا در بعضی بخش‌های این زنجیره، از جمله تجهیزات و فناوری‌های صنعتی مرتبط با ساخت نیمه‌رسانا، دارای توانایی‌های مهمی است.

اما دسترسی به تمام انواع پردازنده‌های پیشرفته هوش مصنوعی و ظرفیت تولید آن‌ها همچنان با محدودیت‌هایی روبه‌روست.

قانون تراشه اروپا با هدف تقویت صنعت نیمه‌رسانا و کاهش بعضی وابستگی‌ها طراحی شده است.

بااین‌حال، دستیابی به سهم بزرگ‌تر از بازار جهانی تراشه تنها با تصویب مقررات ممکن نیست.

کارخانه‌های نیمه‌رسانا به سرمایه بسیار بالا، نیروی متخصص و تجهیزات پیچیده نیاز دارند.

همچنین صرف افزایش ظرفیت تولید داخلی تضمین نمی‌کند که تمام پردازنده‌های موردنیاز صنعت هوش مصنوعی در اروپا ساخته خواهند شد.

در نشست دوبلین، تقویت زنجیره تأمین و کاهش وابستگی‌های بحرانی از موضوعات اصلی گفت‌وگو بود.

این موضوع به سیاست صنعتی گسترده‌تر اتحادیه اروپا مربوط می‌شود و فراتر از حمایت از چند شرکت سازنده مدل زبانی است.

منابع مالی توسعه هوش مصنوعی از کجا تأمین می‌شود؟

یکی از پرسش‌های دشوار برای رهبران اروپا این است که هزینه توسعه زیرساخت، پژوهش و صنعت هوش مصنوعی چگونه تأمین شود.

دولت‌ها می‌توانند از طریق بودجه عمومی، کمک‌های پژوهشی و برنامه‌های حمایتی در توسعه این صنعت نقش داشته باشند.

اما مقیاس سرمایه‌گذاری موردنیاز برای رقابت جهانی بسیار بزرگ است و تأمین تمام آن از بودجه دولت‌ها دشوار خواهد بود.

به همین دلیل، در نشست دوبلین بر ترکیب منابع مالی عمومی و خصوصی تأکید شد.

کوستا به اهمیت برنامه‌هایی مانند اتحادیه پس‌انداز و سرمایه‌گذاری و سازوکارهای تسهیل فعالیت شرکت‌ها در بازار واحد اروپا اشاره کرد.

هدف از چنین برنامه‌هایی آن است که شرکت‌های اروپایی بتوانند آسان‌تر سرمایه جذب کنند و برای توسعه فعالیت خود کمتر با محدودیت‌های ناشی از تفاوت نظام‌های ملی روبه‌رو شوند.

رئیس شورای اروپا همچنین گفت بودجه بلندمدت بعدی اتحادیه و صندوق رقابت‌پذیری اروپا می‌توانند در توسعه ظرفیت فناوری نقش مهمی داشته باشند.

اما این اظهارات به معنی تصویب مبلغ تازه و مشخصی در همان نشست نیستند.

میزان نهایی بودجه، نحوه تخصیص و شرایط استفاده از منابع مالی به روندهای سیاسی و حقوقی بعدی وابسته خواهد بود.

هوش مصنوعی چه تأثیری بر شرکت‌های اروپایی خواهد داشت؟

یکی از نکات مهم مطرح‌شده در نشست آن بود که اروپا نباید فقط به توسعه فناوری توجه کند؛ بلکه باید استفاده عملی از هوش مصنوعی را در اقتصاد نیز گسترش دهد.

ساخت مدل قدرتمند زمانی می‌تواند به افزایش بهره‌وری منجر شود که شرکت‌ها و سازمان‌ها بتوانند آن را در فعالیت‌های واقعی به کار بگیرند.

برای مثال، یک تولیدکننده صنعتی ممکن است از هوش مصنوعی برای تحلیل اطلاعات نگهداری تجهیزات استفاده کند.

شرکت خدماتی نیز می‌تواند بعضی فرایندهای بررسی اسناد یا پاسخ‌گویی به درخواست‌ها را با کمک نرم‌افزارهای هوشمند انجام دهد.

در بخش عمومی، کاربردهایی مانند مرتب‌سازی اسناد، جست‌وجوی اطلاعات و کمک به ارائه خدمات اداری مطرح هستند.

اما استفاده گسترده همیشه به معنای افزایش فوری بهره‌وری نیست.

سامانه‌ها باید با فرایندهای موجود هماهنگ شوند و کارکنان نیز برای استفاده صحیح از آن‌ها آموزش ببینند.

اگر خروجی مدل به بررسی انسانی گسترده نیاز داشته باشد یا اشتباه‌های پرهزینه ایجاد کند، مزیت اقتصادی آن ممکن است کمتر از انتظار باشد.

به همین دلیل، گفت‌وگوهای دوبلین بر کاربرد عملی و توانایی تبدیل فناوری به ارزش اقتصادی تأکید داشتند.

بااین‌حال، هیچ عدد مشخصی درباره افزایش قطعی بهره‌وری تمام اقتصاد اروپا در نتیجه این نشست اعلام نشده است.

نگرانی درباره آینده مشاغل در اروپا

یکی از مهم‌ترین بخش‌های اجتماعی گفت‌وگوها به تأثیر هوش مصنوعی بر بازار کار اختصاص داشت.

سامانه‌های هوشمند می‌توانند بعضی فعالیت‌های تکراری را خودکار کنند و در مقابل، نیاز به مهارت‌های تازه ایجاد کنند.

اما این تغییر در تمام صنایع و مشاغل به یک شکل اتفاق نخواهد افتاد.

برخی کارها ممکن است به‌طور کامل تغییر کنند، در حالی که بعضی مشاغل بیشتر از هوش مصنوعی به‌عنوان ابزار کمکی استفاده خواهند کرد.

برای مثال، در یک شرکت حقوقی یا حسابداری، نرم‌افزار ممکن است بخش‌هایی از بررسی اسناد را سریع‌تر انجام دهد، اما مسئولیت تحلیل نهایی و تصمیم‌گیری همچنان به متخصص وابسته باشد.

در صنعت نیز خودکارسازی می‌تواند نیاز به بعضی فعالیت‌های دستی را کاهش دهد و در عین حال تقاضا برای نگهداری و نظارت بر تجهیزات جدید ایجاد کند.

این تغییرات ممکن است بر دستمزد، مهارت‌آموزی و امنیت شغلی کارکنان اثر بگذارند.

کوستا اعلام کرد تأثیر هوش مصنوعی بر اشتغال و جامعه یکی از محورهای اصلی نشست اجتماعی اروپا در سال ۲۰۲۷ خواهد بود.

این تصمیم نشان می‌دهد رهبران اتحادیه اروپا موضوع بازار کار را مسئله‌ای بلندمدت می‌دانند.

بااین‌حال، نشست دوبلین برنامه اجرایی نهایی و الزام‌آوری درباره تغییر مقررات اشتغال یا حمایت از تمام مشاغل در معرض اتوماسیون تصویب نکرد.

حفاظت از کودکان و حقوق شهروندان

یکی دیگر از محورهای نشست ۱۳ نوامبر، حفاظت از حقوق بنیادین شهروندان در مواجهه با هوش مصنوعی بود.

سامانه‌های هوشمند می‌توانند در آموزش، سرگرمی و ارتباطات دیجیتال کاربردهای مفیدی داشته باشند، اما در صورت طراحی یا استفاده نامناسب، خطراتی نیز ایجاد می‌کنند.

برای کودکان و نوجوانان، موضوعاتی مانند قرارگرفتن در معرض محتوای نامناسب، سوءاستفاده از اطلاعات شخصی و وابستگی به سامانه‌های گفت‌وگومحور اهمیت دارند.

در حوزه حریم خصوصی نیز استفاده از داده‌های شخصی برای آموزش یا اجرای مدل‌ها باید با شرایط حقوقی و رضایت‌های لازم سازگار باشد.

رهبران اروپایی در نشست دوبلین این مسائل را بخشی از ضرورت ایجاد اعتماد عمومی به فناوری دانستند.

البته حفاظت از حقوق کاربران تنها از طریق انتشار دستورالعمل‌های کلی محقق نمی‌شود.

نظارت بر اجرای مقررات، طراحی امن محصولات و امکان رسیدگی به شکایت‌ها نیز اهمیت دارند.

اتحادیه اروپا پیش‌تر چارچوب‌هایی در زمینه حفاظت از داده‌ها و تنظیم‌گری هوش مصنوعی ایجاد کرده است.

نشست ۱۳ نوامبر بر اهمیت اجرای مسئولانه و همکاری بین‌المللی تأکید کرد، اما قانون تازه‌ای درباره کودکان یا حریم خصوصی در همان روز به تصویب نرسید.

خطر هوش مصنوعی برای انتخابات و فرایندهای دموکراتیک

تولید محتوای مصنوعی یکی از حوزه‌هایی است که نگرانی‌های تازه‌ای برای فرایندهای سیاسی و اجتماعی ایجاد کرده است.

ابزارهای تولید تصویر، ویدئو و صدا می‌توانند محتوایی بسازند که تشخیص واقعی یا جعلی‌بودن آن برای مخاطب دشوار باشد.

در دوره‌های انتخاباتی، چنین ابزارهایی ممکن است برای انتشار اطلاعات نادرست یا جعل سخنان افراد به کار گرفته شوند.

در کنار آن، سامانه‌های خودکار می‌توانند انتشار گسترده و سریع محتوا را آسان‌تر کنند.

بااین‌حال، همه استفاده‌های سیاسی از هوش مصنوعی مخرب نیستند. این فناوری می‌تواند برای دسترس‌پذیری اطلاعات، ترجمه یا تحلیل اسناد عمومی نیز کاربرد داشته باشد.

مسئله اصلی، ایجاد سازوکارهایی است که سوءاستفاده را کاهش دهند و در عین حال حقوق بنیادین و آزادی‌های قانونی را حفظ کنند.

در نشست دوبلین، سلامت فرایندهای دموکراتیک به‌عنوان یکی از موضوعات مرتبط با ایمنی و اعتماد مطرح شد.

این بحث بخشی از تلاش گسترده‌تر اروپا برای بررسی اثر فناوری‌های دیجیتال بر جامعه است.

اما نشست به معنای اعلام ممنوعیت عمومی استفاده از هوش مصنوعی در فعالیت‌های سیاسی یا تصویب مقررات انتخاباتی جدید نبود.

نقش قانون هوش مصنوعی اروپا چیست؟

اتحادیه اروپا پیش از نشست دوبلین نیز در زمینه تنظیم‌گری هوش مصنوعی اقدام کرده بود.

قانون هوش مصنوعی اتحادیه اروپا، موسوم به AI Act، یکی از مهم‌ترین چارچوب‌های حقوقی این حوزه به شمار می‌رود.

این مقررات برای دسته‌های مختلف کاربرد هوش مصنوعی، الزامات متفاوتی در نظر می‌گیرد و توجه ویژه‌ای به سامانه‌هایی دارد که ممکن است خطر بیشتری برای حقوق و ایمنی افراد ایجاد کنند.

اما وجود یک قانون به معنی حل کامل مسائل آینده نیست.

مدل‌ها و کاربردهای جدید ممکن است پرسش‌هایی ایجاد کنند که اجرای مقررات را پیچیده‌تر کنند.

همچنین شرکت‌ها باید میان رعایت الزامات قانونی، حفظ رقابت‌پذیری و هزینه توسعه محصولات تعادل برقرار کنند.

در نشست دوبلین، کوستا بر تجربه اروپا در ایجاد چارچوب تنظیم‌گری تأکید کرد و گفت اتحادیه می‌تواند از این تجربه برای مشارکت در تدوین استانداردهای جهانی استفاده کند.

او همچنین به اهمیت حضور اروپا در گفت‌وگوهای بین‌المللی در چارچوب گروه هفت، گروه بیست و سازمان ملل اشاره کرد.

بااین‌حال، نشست ۱۳ نوامبر نسخه جدیدی از قانون هوش مصنوعی را تصویب نکرد و نباید آن را با فرایند قانون‌گذاری اتحادیه اروپا اشتباه گرفت.

چرا همکاری بین‌المللی برای ایمنی هوش مصنوعی ضروری است؟

یکی از ویژگی‌های صنعت هوش مصنوعی آن است که فعالیت توسعه‌دهندگان و کاربران اغلب به مرزهای یک کشور محدود نمی‌شود.

مدلی که در یک کشور توسعه یافته، ممکن است در ده‌ها کشور دیگر مورد استفاده قرار گیرد.

همچنین سرویس‌های آنلاین می‌توانند با کاربران، زیرساخت‌ها و داده‌هایی از مناطق مختلف جهان ارتباط داشته باشند.

این شرایط باعث می‌شود مقررات ملی به‌تنهایی برای پاسخ به تمام مسائل کافی نباشند.

برای مثال، اگر یک سامانه در کشوری توسعه یابد و در کشور دیگری به کار گرفته شود، پرسش‌هایی درباره مسئولیت حقوقی و نظارت بر آن مطرح خواهد شد.

از سوی دیگر، معیارهای فنی ارزیابی ایمنی می‌توانند در صورت هماهنگی بین‌المللی، مقایسه و بررسی محصولات را آسان‌تر کنند.

رهبران اروپا در نشست دوبلین درباره نقش اتحادیه در همکاری جهانی برای مدیریت خطرات هوش مصنوعی گفت‌وگو کردند.

هدف اعلام‌شده، کمک به ایجاد قواعدی است که ایمنی فناوری و حقوق بنیادین را در نظر بگیرند.

البته دستیابی به توافق جهانی در این حوزه دشوار است، زیرا کشورها از نظر منافع اقتصادی، سیاست صنعتی و رویکرد حقوقی تفاوت دارند.

بنابراین همکاری بین‌المللی یک هدف راهبردی است و تحقق آن به مذاکرات و توافق‌های بعدی نیاز خواهد داشت.

آیا اروپا می‌تواند وابستگی فناوری خود را کاهش دهد؟

یکی از پرسش‌های اصلی پس از نشست دوبلین این است که اهداف مطرح‌شده تا چه اندازه قابل اجرا هستند.

اروپا در زمینه پژوهش دانشگاهی، صنایع پیشرفته و توسعه بعضی فناوری‌های کلیدی ظرفیت‌های قابل توجهی دارد.

اما ایجاد زنجیره کامل هوش مصنوعی در مقیاس جهانی به سرمایه، زمان و همکاری میان بخش‌های مختلف نیازمند است.

حتی اگر شرکت‌های اروپایی مدل‌های پیشرفته بیشتری توسعه دهند، برای اجرای آن‌ها ممکن است همچنان به تراشه‌های تولیدشده در کشورهای دیگر وابسته باشند.

همچنین زیرساخت‌های ابری و نرم‌افزاری در سطح جهانی به‌صورت شبکه‌ای از شرکت‌ها و تأمین‌کنندگان فعالیت می‌کنند.

به همین دلیل، استقلال کامل و قطع تمام وابستگی‌های خارجی نه لزوماً امکان‌پذیر است و نه در همه زمینه‌ها از نظر اقتصادی مطلوب خواهد بود.

هدف واقع‌بینانه‌تر می‌تواند افزایش توان انتخاب و کاهش وابستگی در بخش‌های حساس باشد.

برای دستیابی به چنین هدفی، اروپا باید علاوه بر حمایت از پژوهش، امکان رشد شرکت‌ها و جذب سرمایه را نیز فراهم کند.

نشست دوبلین نشان داد رهبران اتحادیه به این مسئله توجه دارند، اما نتیجه اقتصادی برنامه‌ها تنها در بلندمدت قابل ارزیابی خواهد بود.

تصمیم‌های بعدی اتحادیه اروپا چه زمانی بررسی می‌شوند؟

در پایان نشست ۱۳ نوامبر، آنتونیو کوستا تأکید کرد گفت‌وگوی رهبران اروپا درباره هوش مصنوعی ادامه خواهد داشت.

طبق اعلام شورای اروپا، قرار است این موضوع در نشست‌های آینده نیز مورد بررسی قرار گیرد.

یکی از زمان‌های مشخص اعلام‌شده، نشست پنجم فوریه ۲۰۲۷ در آلدن بیزن است.

همچنین تأثیر هوش مصنوعی بر اشتغال و ساختار اجتماعی اروپا قرار است در نشست اجتماعی سال ۲۰۲۷ جایگاه ویژه‌ای داشته باشد.

این برنامه‌ها نشان می‌دهند گفت‌وگوی دوبلین بیشتر نقطه آغاز یک بحث راهبردی منظم در سطح رهبران اتحادیه بوده است.

در ماه‌های بعد باید مشخص شود چه میزان از اولویت‌های مطرح‌شده به برنامه‌های بودجه‌ای، سیاست‌های صنعتی یا اقدامات اجرایی تبدیل خواهند شد.

همچنین نحوه همکاری کشورهای عضو با یکدیگر اهمیت زیادی دارد.

هر کشور اروپایی ظرفیت اقتصادی و زیرساخت فناوری متفاوتی دارد و توافق بر سر تأمین مالی مشترک همیشه آسان نیست.

به همین دلیل، موفقیت برنامه‌های هوش مصنوعی اتحادیه به هماهنگی سیاسی و اقتصادی در کنار پیشرفت فنی وابسته خواهد بود.

جمع‌بندی؛ اروپا برای آینده هوش مصنوعی به دنبال راهبرد مشترک است

نشست ۱۳ نوامبر ۲۰۲۶ در دوبلین نشان داد هوش مصنوعی اکنون به یکی از موضوعات راهبردی در بالاترین سطح تصمیم‌گیری اتحادیه اروپا تبدیل شده است.

رهبران ۲۷ کشور عضو برای نخستین بار یک گفت‌وگوی اختصاصی و عمیق را درباره این فناوری برگزار کردند و از دو زاویه متفاوت به آن پرداختند: فرصت‌های اقتصادی و خطرات اجتماعی.

در بخش اقتصادی، موضوعاتی مانند توسعه مدل‌های اروپایی، جذب سرمایه عمومی و خصوصی، افزایش ظرفیت پردازشی، تقویت زنجیره تأمین و دسترسی به انرژی مورد توجه قرار گرفتند.

در بخش اجتماعی، رهبران درباره ایمنی فناوری، حقوق کودکان، سلامت فرایندهای دموکراتیک، تمرکز قدرت در بازار و تأثیر بر اشتغال گفت‌وگو کردند.

حضور آرتور منش از Mistral AI و جفری هینتون نیز نشان داد برگزارکنندگان می‌خواهند دیدگاه صنعت و پژوهش را در کنار اولویت‌های سیاسی بررسی کنند.

بااین‌حال، مهم‌ترین نکته در ارزیابی این خبر تفکیک میان گفت‌وگو و تصمیم اجرایی است. نشست دوبلین یک گردهمایی غیررسمی بود و در پایان آن بودجه قطعی تازه‌ای برای گیگافکتوری‌های هوش مصنوعی یا قانون الزام‌آور جدیدی اعلام نشد.

اهمیت این رویداد بیشتر در تعیین مسیر بحث‌های آینده قرار دارد؛ مسیری که در آن اروپا تلاش می‌کند هم در توسعه فناوری توانمندتر شود و هم در تنظیم قواعد استفاده مسئولانه از آن نقش داشته باشد.

اینکه نشست دوبلین به تغییر واقعی جایگاه اروپا در صنعت جهانی هوش مصنوعی منجر شود، به تصمیم‌های مالی، صنعتی و حقوقی بعدی بستگی خواهد داشت. فعلاً نتیجه روشن آن است که رهبران اتحادیه اروپا، هوش مصنوعی را دیگر موضوعی محدود به شرکت‌های فناوری نمی‌دانند و آن را در مرکز گفت‌وگو درباره آینده اقتصاد، امنیت و جامعه خود قرار داده‌اند.

مشاهده بیشتر

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا