از تذکر تا برکناری؛ کاربری نامناسب هوش مصنوعی، موقعیت یک مدیر دانشگاه را به نابودی کشاند

معاون علمی دانشگاه دارتموث به‌دنبال انتشار یک مقاله پژوهشی درباره ابزارهای شناسایی متون تولید شده توسط ماشین که بخش عمده‌ی آن با بهره‌گیری از مدل‌های هوش مصنوعی نوشته شده بود، از سمت خود کناره‌گیری کرد. این اتفاق در شرایطی رخ می‌دهد که او پیش‌تر نسبت به چالش‌های ناشی از تقلب به‌وسیله‌ی هوش مصنوعی به جامعه علمی هشدار داده بود.

براساس گزارش واشنگتن پست، شلن در مقاله‌ای با عنوان «چه کسی این را نوشته است؟» به دفاع از ترکیب قضاوت انسانی با توانایی‌های پردازشی الگوریتم‌ها پرداخته و جدایی مطلق بین نگارش انسانی و ماشینی را نادرست ارزیابی کرده بود. علیرغم توضیحات شفاف در مورد روش تحقیق در متن مقاله، کناره‌گیری او نمایانگر حساسیت عمیق نهادهای آکادمیک نسبت به محدودیت‌های مجاز استفاده از مدل‌های زبانی است.

سیان لیا بَیلاک، رئیس دانشگاه دارتموث، تصریح کرد: «هر یک از ما دیدگاه خاص خود را در رابطه با نحوه و زمان به‌کارگیری هوش مصنوعی در زندگی و کارمان داریم. به‌علاوه، حفظ موقعیت دانشگاه دارتموث در رده‌های بالای هوش مصنوعی به معنای هدایت امور در یک بستر پویا و پرتحول است. به همین دلیل، برای ما به‌عنوان رهبران این مؤسسه، پررنگ کردن شفافیت و قضاوت انسانی که از دانشجویان و پژوهشگران انتظار داریم، حیاتی است.»

در مقاله پژوهشی منتشر شده، شلن جزئیات استفاده از مدل‌های مختلف را مستند سازد و به این نکته اشاره کرد که برای آزمایش امکان شناسایی قطعی مقالات تولید شده به‌وسیله ماشین، این موضوع را با مدل‌های پیشرفته مطرح کرده است. او در توضیح شیوه‌ تحقیق خود بیان کرد که این مدل‌ها بخش‌هایی از پیش‌نویس‌های اولیه و منابع مرتبط را ارائه دادند، اما تصمیم‌گیری نهایی درباره ساختار و صحت فرمول‌ها به‌عهده‌ی خود او بوده است.

او برای اصلاح زبانی متن بازنویسی‌شده از مدل GPT-5.6 Sol استفاده کرد و قبل از ارسال مقاله به نشریه، نقد اثر را به دو سیستم GPT-5.6 Pro و آنتروپیک Claude Fable 5.1 سپرد تا خطاهای احتمالی داوران را شناسایی نماید. با این حال، نویسنده حاضر به شناسایی این ابزارها به‌عنوان «همکار نویسنده» نشد و بر این نکته تأکید داشت که میان مشارکت در کار و مقام مؤلف تفاوت ماهوی وجود دارد.

شلن اظهار داشت: «خواندن عنوان هم‌نویس برای [مقاله] نوعی سردرگمی ایجاد می‌کند. ابزارهای ریاضی مدت‌هاست که مشارکت‌های اساسی داشته‌اند، بدون اینکه خود به نویسنده تبدیل شوند… نکته این است که نرم‌افزار هیچ کمکی نکرده است؛ مشارکت در تولید محتوا و نویسندگی دو نقش کاملاً مجزا به شمار می‌روند.»