چگونه قورباغه‌ی شیشه‌ای برای نامرئی‌شدن خون خود را مخفی می‌کند؟
کشفی که سؤالات تازه‌ای را به وجود آورد
گلبول‌های قرمز نقش حیاتی در تأمین اکسیژن برای بافت‌های بدن ایفا می‌کنند. هنگامی که ۸۹ درصد این سلول‌ها از گردش خون خارج شوند، توانایی بدن برای حمل اکسیژن به‌طرز قابل توجهی کاهش می‌یابد. قورباغه‌ها در زمان خواب فعالیت متابولیکی کمتری را انجام می‌دهند، با این حال، بافت‌ها همچنان زنده و نیازمند تأمین انرژی هستند.
تحقیقی که در سال ۲۰۲۲ انجام شد، نشان داد که انباشت گلبول‌های قرمز در بدن موجب کاهش قابل توجهی در سطح اکسیژن‌رسانی می‌گردد. دانشمندان بر این باورند که قورباغه‌ها در هنگام خواب، میزان متابولیسم خود را به‌شدت کاهش می‌دهند یا به تأمین انرژی از طریق مسیرهای بی‌هوازی روی می‌آورند؛ هرچند مکانیزم دقیق سازگاری‌های فیزیولوژیکی نیاز به تحقیق و بررسی بیشتری دارد.
نکته جالب دیگر این است که تجمع گلبول‌های قرمز در قورباغه‌ها نظر پژوهش‌گران را به خود جلب کرده است. در بدن انسان و بیشتر مهره‌داران، جمع شدن چنین حجم زیادی از گلبول‌های قرمز در یک ناحیه می‌تواند منجر به لخته‌شدن خون و انسداد عروق شود، اما قورباغه‌های شیشه‌ای روزانه انبوهی از گلبول‌های خود را در کبد ذخیره کرده و شب‌ها دوباره آنها را وارد رگ‌ها می‌کنند، بدون آنکه دچار لخته‌های مضر شوند.
محققان گمان می‌برند که ویژگی‌های خاص بیوشیمیایی یا ساختار فیزیکی این سلول‌ها در فضای کبد مانع از فعالیت فاکتورهای لخته‌سازی می‌شود. بر اساس اطلاعات موزه تاریخ طبیعی آمریکا، کشف راز این ظرفیت می‌تواند راه‌های نوینی را در تحقیقات پزشکی مرتبط با پیشگیری از لخته‌شدن خون و سکته‌های عروقی در انسان هموار کند.
وقتی شب فرا می‌رسد و قورباغه بیدار می‌شود، کبد دوباره مقدار ذخیره‌شده گلبول‌های قرمز را آزاد می‌کند. رنگ سرخ دوباره به رگ‌ها بازمی‌گردد، و شفافیت بدن کاهش می‌یابد و حیوان آماده زندگی و شکار می‌شود. در زیر آن برگ‌های سبز، پوست شفاف تنها نیمی از زیبایی طبیعت بود؛ قورباغه شیشه‌ای برای اینکه کمتر به چشم بیاید، باید سرخی خون خود را نیز از دید دیگران پنهان می‌کرد.
