دلایل علمی کندی زمان در اوج تمرکز: تحلیل مغز در ورزشکاران و نوازندگان
این تحقیق در مجله iScience منتشر شده و بر اساس نتایج به‌دست‌آمده، تمرینات مداوم به‌جز بهبود سرعت واکنش، ممکن است سبب شود که وقایع کوتاه‌تر از آنچه که واقعاً هستند، همچون مدت‌زمان بیشتری به نظر برسند. این پدیده نشان‌دهنده عمق رابطه بین حرکت و حس زمان است.
آزمایش چگونه انجام گرفت؟
تیم پژوهشی از دانشگاه تور ورگاتای رم در ایتالیا آزمایشی را با ۴۰ بزرگسال طراحی نموده است. از شرکت‌کنندگان خواسته شد که انگشتان خود را به سمت نشانه‌هایی که بر روی صفحه نمایش قرار داشت، هدایت کنند و پیش از آغاز حرکت، زمان روشن‌ماندن یک دایره را تخمین بزنند. پژوهشگران برای مقایسه بین زمان واقعی و زمان احساس‌شده، مدت مرجع ۰.۸۴ ثانیه را به‌عنوان مبنا تعیین کردند.
نتایج نشان داد که شرکت‌کنندگانی که مکان هدف را از پیش می‌دانستند، احساس می‌کردند نور مدت بیشتری روشن مانده است. این اثر با افزایش تمرینات مکرر و بهبود سرعت شروع در حرکات، تقویت شده است. میزان انحراف درک زمان نسبت به زمان مرجع به حدود ۲۵ درصد رسید.
در مغز چه اتفاقی می‌افتد؟
پژوهشگران با بهره‌گیری از الکتروانسفالوگرافی (EEG) الگوهای فعالیت‌های عصبی مرتبط با برنامه‌ریزی حرکتی و پردازش اطلاعات زمانی را شناسایی کردند. نیکولا بنتی، متخصص در رشته علوم اعصاب، توضیح می‌دهد که مغز ممکن است لحظه آماده‌سازی برای انجام یک عمل خاص را به‌عنوان مبنایی برای تخمین مدت‌زمان رخدادهای اطراف از آن استفاده کند.
به گفته محققین، این سازوکار می‌تواند به درک تجربه‌های ورزشکاران و نوازندگانی که در زمان اجرا، تغییراتی در سرعت گذر زمان حس می‌کنند، کمک کند.
با این حال، تیم تحقیقاتی تأکید می‌کند که یافته‌ها یک رابطه علّی مستقیم میان سرعت آمادگی برای حرکت و کندی زمان درک‌شده را اثبات نمی‌کند، زیرا عواملی چون انگیزه و انتظارات نیز ممکن است در این تجربه تأثیرگذار باشند.
