فروش اسکلت نادر نانوتیرانوس به مبلغ ۴۷ میلیون دلار در کمتر از ۱۲ دقیقه؛ حراجی تاریخی

در هفته‌ای که گذشت، یک اسکلت نادر از گونه نانوتیرانوس، که از خویشاوندان کوچکتر تیرانوسوروس رکس به شمار می‌رود، در نیویورک به مبلغ شگفت‌انگیز ۴۷٫۳ میلیون دلار به فروش رسید و در لیست گران‌ترین سنگواره‌های جهان جا گرفت. این فسیل که به خاطر کاشفش، جودی نام‌گذاری شده است، در سال ۲۰۱۹ کشف گردید، اما هنوز هویت خریدار آن به‌طور عمومی آشکار نشده و مقصد نهایی این اثر نیز مشخص نیست.

به گزارش گاردین، جودی در یک حراج برگزار شده توسط ساتبیز در روز سه‌شنبه به فروش رسید. ساتبیز اعلام کرد که این فروش در جریان یک رقابت ۱۲ دقیقه‌ای میان شش پیشنهاددهنده آنلاین و تلفنی حاصل شد و آخرین پیشنهاد از طریق تلفن ارائه گردید.

این مزایده با برآورد اولیه‌ای بین ۶ تا ۹ میلیون دلار آغاز شده بود، اما مبلغ نهایی به‌طرز قابل توجهی بیشتر از انتظار اولیه شد. پس از نتیجه‌گیری این حراج در روز سه‌شنبه، ساتبیز جودی را به عنوان دومین دایناسور گران‌قیمت تاریخ حراج‌ها معرفی کرد.

اسکلت این دایناسور اوایل اکتبر در حراجی در منهتن به نمایش گذاشته شد. جودی پیرسون در سال ۲۰۱۹ در زمین شخصی خود واقع در سازند هل‌کریک در شهرستان گارفیلد ایالت مونتانا و نزدیک شهر جردن، بقایای فسیلی را کشف کرد.

جودی در اواخر دوره کرتاسه، همزمان با تیرانوسوروس رکس زندگی می‌کرد

طول اسکلت از پوزه تا دم تقریبا ۶ متر و ارتفاع آن در روی سازه نگه‌دارنده تقریبا ۲٫۹ متر است و مجموعه‌ای شامل تقریباً ۱۹۱ قطعه استخوان فسیلی را در خود دارد. ابعاد کلی و میزان رشد استخوان‌ها نشان می‌دهد که این فسیل به یک نانوتیرانوس بالغ تعلق دارد.

کساندرا هاتون، نایب‌رئیس و مدیر جهانی بخش علم و تاریخ طبیعی ساتبیز، در روز حراج از تلاشی که گروهی که به حفاری و نجات جودی کمک کردند، قدردانی کرد و افزود:

اشتیاق و مهارت‌های تیم در تمامی مراحل، از کشف و استخراج فسیل تا تحقیقات و حفاظت، نقش بسیار مهمی در تاریخ جودی ایفا کرده است. این تلاش‌ها بیانگر این است که افراد عادی نیز می‌توانند نقش باارزشی در پیشرفت علم ایفا کنند. این فروش شگفت‌انگیز نیز ادای احترامی است به سال‌ها زحمت و تعهد گروه و همچنین نشاندهنده‌ی جذابیت همیشگی نانوتیرانوس در میان عموم مردم.

ساتبیز اعلام کرد که جودی یکی از تنها سه اسکلت نانوتیرانوس اهمیت‌دار در علم بوده و نخستین نمونه از این سرده است که پس از تایید در پاییز گذشته، به بازار ورود پیدا کرده است.

ساتبیز همچنین این دایناسور را گوشت‌خوار، تندرو و بسیار خاص توصیف کرد که حدود ۶۷ میلیون سال پیش، در دوره پایانی کرتاسه، همزمان با تیرانوسوروس رکس می‌زیست. برخی محققان پیشین گمان می‌کردند نانوتیرانوس همان نوزاد تیرانوسوروس رکس است، اما بیش از ۱۵۰ تفاوت ریخت‌شناختی میان این دایناسور و خویشاوند بزرگ‌ترش شناسایی شده است.

با این حال، قیمت ۴۷٫۳ میلیون دلار و واگذاری این فسیل به خریدار ناشناس، انتقادات بسیاری از اعضای جامعه علمی را برانگیخته است. توماس آر. هولتز جونیور، نویسنده و پژوهشگر تیرانوسورها و مدرس ارشد دیرینه‌شناسی مهره‌داران در دانشگاه مریلند، انتقادات خود را در خصوص فروش جودی مشابه با مسائل عمومی surrounding تمام معاملات میلیارد دلاری فسیل‌ها دانسته است.

هولتز جونیور به یادآوری پرداخت که در زمان برگزاری حراج، آکادمی علوم طبیعی دانشگاه درکسل در فیلادلفیا در حال تعطیلی بود و همچنین موزه تاریخ طبیعی اشترنبرگ در دانشگاه ایالتی فورت هیز به‌دلیل هزینه‌های اضافی که تنها معادل یک دهم این قیمت است، با خطر تعطیلی مواجه شد.

هولتز افزوده است که افرادی که واقعا نسبت به دیرینه‌شناسی دغدغه دارند، می‌توانند با حمایت از موزه‌ها و کمک به فعالیت آنها، تأثیر بسیار بیشتری نسبت به خرید فسیل داشته باشند. او تصریح کرد که هزینه‌های حفاری، آماده‌سازی و مونتاژ یک نمونه مانند جودی احتمالاً از یک میلیون دلار بیشتر نمی‌شود و ممکن است حتی کمتر نیز باشد. یک موزه با بودجه مناسب می‌تواند با این مبلغ، چندین اسکلت ارزشمند را به مجموعه خود بیفزاید.

هولتز همچنین هشدار داده است که فسیل‌های مهم برای علم، مانند جودی، اگر در اختیار مالکیت خصوصی قرار گیرند، ممکن است از دسترسی پژوهشگران و عموم مردم خارج شوند. او توضیح داده که ممکن است خریدار ناشناس اسکلت را به یک موزه یا موسسه‌ای مشابه اهدا کند تا عموم بتوانند از آن بهره‌مند شوند و پژوهشگران حال و آینده نیز بتوانند به اندازه‌گیری استخوان‌ها، نمونه‌برداری، اسکن فسیل‌ها و استفاده از فناوری‌های تحلیلگری فعلی یا آینده دسترسی داشته باشند. چنین دسترسی‌هایی می‌تواند به‌عبارت دیگر، دانش ما در مورد زندگی جانوران پیشین را گسترش دهد.

احتمال دارد خریداری ناشناس اسکلت را به موزه یا مؤسسه‌ای مشابه اهدا کند تا عموم مردم بتوانند آن را ببینند

اما اگر جودی تنها به‌عنوان یک عنصر تزئینی در لابی یا سالن یک میلیاردر باقی بماند و فقط دوستان، خدمتکاران و نزدیکان او امکان دیدن آن را داشته باشند، برای جامعه و عموم مردم بسیار غم‌انگیز خواهد بود. در چنین شرایطی، تفاوتی نمی‌کند که این فسیل همچنان در زمین باقی بماند.

لیندا ایوانی، استاد بوم‌شناسی دیرینه‌تکاملی در دانشگاه سیراکیوس هم در گفت‌وگو با نیویورک تایمز، نگرانی مشابهی را ابراز کرد. ایوانی بیان کرد: «شاید ارزش جودی در حراجی به ده‌ها میلیون دلار برسد، اما ارزش واقعی آن در سوالاتی نهفته است که می‌تواند به پرسش‌های تاریخی پیرامون حیات روی زمین پاسخ دهد. فقط در صورتی که پژوهشگران و عموم مردم به این فسیل دسترسی داشته باشند، این پاسخ‌ها ممکن خواهد بود.»

مشاهده بیشتر

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا