اولین حراج برای بهرهبرداری از ذخایر معدنی در عمق دریاها در آمریکا به زودی صورت خواهد گرفت

مدیر موقت اداره مواد معدنی دریایی، مایک اولسن، در طی بیانیهای بیان کرد که مواد معدنی حیاتی، دیگر صرفاً به عنوان کالا تلقی نمیشوند، بلکه به داراییهای استراتژیک و مهم در عرصه رقابت جهانی تبدیل شدهاند. تأمین این منابع نه تنها در راستای اهداف بهرهوری انرژی، بلکه در تقویت توان دفاعی و ایمنسازی زنجیره تأمین داخلی نیز از اهمیت ویژهای برخوردار است. او تأکید کرد که باید فعالیتهای اکتشافی پیرامون ساموآی آمریکا با اقداماتی جدی در جهت حفاظت از محیطزیست همراه باشد.
در سالهای اخیر، تنشها بر سر استخراج مواد معدنی در اعماق دریا افزایش یافته است. بستر اقیانوس از گرهکهای چندفلزی که به «سیبزمینیهای دریایی» معروفاند، تقریباً پر شده است؛ این تودههای غنی از منگنز، نیکل، مس، کبالت و عناصر کمیاب، در ساخت محصولاتی نظیر تلفنهای هوشمند، لپتاپها، تجهیزات پزشکی و سامانههای دفاعی نقش دارند. این مواد همچنین برای تولید باتریها و تکنولوژیهای مرتبط با انتقال به انرژیهای پاک از اهمیت بالایی برخوردارند.
بسیاری از محققان، این مسیر را به شدت مخاطرهآمیز میدانند
آمریکا در تلاش است که به منابع داخلی این مواد معدنی دست یابد و وابستگی خود را به تأمینکنندگان خارجی، به ویژه چین، کاهش دهد. به علاوه، در آوریل ۲۰۲۵، دونالد ترامپ با صدور یک فرمان اجرایی از نهادهای فدرالی خواسته است تا روند توسعه استخراج این مواد معدنی از بستر دریا را تسریع کنند.
با این حال، تعدادی از دانشمندان این روند را به شدت خطرآفرین قلمداد میکنند. در طی عملیات استخراج، تجهیزات سنگین قسمتی از بستر دریا را خراشیده و رسوبات را به منظور جمعآوری گرهکهای معدنی جابهجا میکنند. پس از استخراج، مواد به سطح منتقل شده و در این فرایند، ابری از رسوبات در آب ایجاد میشود که میتواند به زیستگاهها و موجودات دریایی صدمه بزند.
تحقیقات انجام شده حاکی از آن است که اثرات این فعالیتها ممکن است برای مدتی بسیار طولانی ادامه داشته باشد. در یکی از پژوهشها، اثرات یک آزمایش استخراج مواد معدنی در اعماق دریا به انجام رسیده در سال ۱۹۷۹، بیش از چهار دهه بعد همچنان قابل شناسایی بود.
بیش از هزار نفر از کارشناسان علوم و سیاستگذاری دریایی از بیش از ۷۰ کشور با امضای بیانیهای خواستار توقف کلی فعالیتهای معدنکاوی در اعماق دریا شدهاند. به اعتقاد آنها، این فعالیت میتواند به انقراض و نابودی گونههای منحصر به فرد با اهمیت اکولوژیکی منجر شود و حتی بر قدرت اقیانوسها در ذخیرهسازی کربن تأثیر منفی بگذارد.
گروههای حفاظتی نیز به تصمیم اخیر دولت آمریکا واکنش تندی نشان داده و جولیا سینگر، مدیر کارزار دفاعی سازمان اوشیانا، بیان کرده که این مزایدهها میتواند «دروازههای بهرهبرداری از اعماق دریا» را بگشاید. تَرین کیکو هایمر، مدیر بخش انرژی اقیانوسی شورای دفاع از منابع طبیعی، نیز هشدار داده که استخراج مواد معدنی در اعماق دریا ممکن است اکوسیستمهای حساس اقیانوسی را به «بیابانهای صنعتی» تبدیل کند.
علاوه بر این، تصمیم دولت آمریکا با مخالفت برخی از ساکنان ساموآی آمریکا نیز روبهرو شده است. مخالفان معتقدند که اقیانوس جزئی جداییناپذیر از فرهنگ، معیشت و هویت آنان به شمار میرود و توسعه صنعتی در اعماق آبها میتواند این هویت و میراث را به خطر بیندازد. آنها اظهار کردهاند که به مبارزه با این طرح ادامه خواهند داد و اجازه نخواهند داد تا صنعتی که پیامدهای آن هنوز بهطور کامل شناخته نشده است، موجب قربانی شدن محیطزیست و فرهنگ منطقه به اهداف اقتصادی گردد.



