گرمازدگی بی‌نظیر در اروپا؛ تابستانی کشنده که بیش از ۵۰ هزار نفر را به کام مرگ کشاند
مالکوم میستری، مدل‌ساز مرتبط با اقلیم و سلامت در دانشکده بهداشت و پزشکی گرمسیری لندن و یکی از اعضای تیم تحقیق، اظهار داشت: «اگرچه روش‌ها متفاوت هستند، ولی رویکرد مطرح‌شده در قیاس با تخمین‌های رسمی گذشته، عملکرد مطلوبی از خود نشان داده است.»
مدل‌سازی علاوه بر این، امکان انتشار سریع نتایج را فراهم می‌کند؛ چراکه پردازش اطلاعات مربوط به فوت‌ها از سوی مقامات رسمی ممکن است چندین ماه به طول بینجامد. این‌گونه تخمین‌ها می‌توانند تصویری ابتدایی از عظمت بحران را پیش از انتشار آمار نهایی برای سیاست‌گذاران و نهادهای بهداشتی ارائه دهند.
بیشترین سهم مرگ‌ومیر ناشی از گرما، متعلق به افراد مسن بود
بیشترین سهم مرگ‌ومیر ناشی از گرما، در میان افراد مسن برجسته بود. تقریباً ۲۲,۵۰۰ مورد از این مرگ‌ها به افراد ۸۵ سال به بالا تعلق داشت و ۱۴,۱۰۰ قربانی دیگر در رده سنی بین ۷۵ تا ۸۴ سال بودند. همچنین، جنوب اروپا به‌دلیل گزارش برخی از بالاترین دماها، به‌طور قابل‌توجهی آسیب‌پذیری بیشتری را متحمل شد. در این ناحیه به‌ازای هر یک میلیون نفر، ۳۸۰ مرگ مرتبط با گرما ثبت گردید. در حالی که این رقم در شمال اروپا ۱۲۹ مورد و در شرق و غرب اروپا ۲۷۷ مورد بوده است.
برای تعیین سهم گرمایش جهانی، پژوهشگران از سوابق جوی و مدل‌های اقلیمی بهره جستند تا نسخه‌ای فرضی از موج گرما را شبیه‌سازی کنند که در آن، آلودگی ناشی از گازهای گلخانه‌ای صنعتی حضور نداشت.
یافته‌ها نشان داد که دمای موج گرما در این شرایط می‌توانست تا ۲٫۸ درجه سانتی‌گراد کمتر باشد. پژوهشگران تأکید کردند که این کاهش دما می‌توانست از وقوع ۳۲,۶۰۰ مورد مرگ مرتبط با گرما جلوگیری نماید.
کلر بارنز، نویسنده‌ی اصلی این تحقیق و خبره در آمار و علوم اقلیمی از امپریال کالج لندن، بیان کرد: «تغییر دما به اندازه چند درجه در تابستان، می‌تواند تفاوت میان زندگی و مرگ برای هزاران فرد باشد.»
مارکوس کیخال زامورانو، همه‌گیرشناس محیطی در دانشگاه برن، روش پژوهشگران را به‌عنوان یک ابزار نیرومند برای برآورد مرگ‌ومیر مرتبط با گرما برشمرد؛ اما همچنین هشدار داد که تفاوت‌های معنادار شرایط یک شهر در سال جاری با وضعیتی که به‌عنوان مبنای مدل انتخاب شده است، یعنی سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۹، می‌تواند به انحراف در برآوردهای آن شهر منجر شود. این مسئله محدودیت‌هایی را برای تفسیر برآوردهای قاره‌ای نمایان می‌سازد.
اقداماتی نظیر صدور هشدارهای سلامت عمومی و ایجاد مراکز خنک‌کننده در برخی کشورها به‌منظور کاهش خسارات ناشی از موج گرما اتخاذ شده‌اند. این مراکز به افراد این امکان را می‌دهند که در زمان‌های گرم روز از منازل بیش‌ازحد گرم به محیط‌هایی خنک‌تر نقل مکان کنند.
زامورانو در یک مطالعه‌ی انجام‌شده در سال ۲۰۲۴ نتیجه‌گیری کرد که موج‌های گرمای سال ۲۰۲۳ در اروپا بیش از ۴۷,۰۰۰ نفر را به کام مرگ کشاند و شمار قربانیانی که بدون تدابیر ایمنی موجود فوت می‌شدند، می‌توانست ۸۰ درصد بیشتر باشد.
کریستی ابی بر این باور است که تحقیق اخیر ممکن است تعداد واقعی قربانیان را کمتر از آنچه که در واقعیت بوده، برآورد کرده باشد. مدل‌ها معمولاً فرض می‌کنند که با افزایش دما، مرگ‌ومیر به طرز ثابتی افزایش می‌یابد؛ اما نگرانی‌های فزاینده‌ای وجود دارد که با بالارفتن دما، شمار تلفات به شکلی سریع‌تر و غیرمنتظره افزایش یابد. اگر چنین الگویی برقرار باشد، مدل‌های رایج ممکن است نتوانند به‌طور کامل خطرات ناشی از دماهای بی‌سابقه را منعکس کنند.
این پژوهش برای انتشار در نشریه‌ی Nature Health پذیرفته شده است.
