دوران جدید کاوش‌های فضایی؛ مریخ‌نورد پرسویرنس ناسا حالا رکورددار پیمایش در منظومه شمسی است
پرسویرنس در تاریخ ۱۸ فوریه ۲۰۲۱ به سطح دهانه یزرو مریخ فرود آمد؛ این گودال به قطر تقریبی ۴۸ کیلومتر، زمانی در اوایل شکل‌گیری منظومه شمسی که مریخ دارای آب و هوای گرم و مرطوب بود، یک پهنه آبی را در خود جای داده بود.
چتر نجات پرسویرنس که به هدف کاهش سرعت فضاپیما در هنگام عبور از جو مریخ طراحی شده بود، پیامی مخفی را در خود گنجانده بود: «کارهای بزرگ و جسورانه انجام بده.»
پرواز هلی‌کوپتر مریخی
یکی از فعالیت‌های ابتدایی ماموریت، حرکتی بود که به نوعی با رانندگی ارتباط نداشت.
زیر بدنه پرسویرنس، یک هلی‌کوپتر کوچک به نام اینجنیوتی وجود داشت. پس از این که این هلی‌کوپتر به سطح مریخ منتقل شد، به‌طور تاریخی، نخستین پرواز کنترل‌شده به کمک نیروی موتور در یک سیاره دیگر را به انجام رساند. پرسویرنس در نزدیکی اینجنیوتی مستقر شد تا بتواند پروازهای آن را نظارت کرده و اطلاعات آن را به زمین ارسال کند.
چهار پرواز آزمایشی اینجنیوتی به قدری موفقیت‌آمیز بود که مدیران ماموریت تصمیم گرفتند این هلی‌کوپتر به عنوان یک همراه در ادامه اکتشافات مریخ به پرسویرنس کمک کند. این هلی‌کوپتر مجموعاً ۷۲ پرواز را انجام داد تا اینکه در ژانویه ۲۰۲۴ یکی از ملخ‌های آن آسیب دید.
آزمایش فناوری رانندگی خودکار
بزرگترین بخش از سال اول مأموریت پرسویرنس به رانندگی در کف دهانه یزرو اختصاص یافت؛ منطقه‌ای پر از سنگ‌هایی که ناشی از برخورد یک شهاب‌سنگ ذوب شده و بعد دوباره سخت شده بودند، شکل گرفته بود. این برخورد همان چیزی بود که دهانه یزرو را به وجود آورد.
پرسویرنس مشابه با برخی از وسایل نقلیه جدید زمینی، از فناوری رانندگی خودکار بهره می‌برد تا بدون نیاز به انتظار برای دریافت دستورات جداگانه از زمین، مسیر خود را از نقطه الف به نقطه ب پیدا کند.
