وزیر بهداشت: در سال گذشته بیش از 180 دانشجو و استاد جان خود را از دست دادند
وزیر بهداشت تصریح کرد: در سال گذشته، بیش از ۱۸۰ شهید دانشجو و تعدادی از استادان ارجمند را تقدیم کرده‌ایم.
محمدرضا ظفرقندی، وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، در تاریخ ۲۰ مهرماه، در مراسم افتتاحیه دانشگاه‌های کشور که با حضور رئیس‌جمهور در دانشگاه شهید بهشتی برگزار گردید، به تفاوت فضای این مراسم نسبت به سال‌های گذشته اشاره کرد و گفت: مراسم بازگشایی امسال از جنبه‌ها و تعاریف متفاوتی برخوردار است و با سال‌های پیشین تضاد دارد. ما امروز افرادی و تصاویری را در اینجا می‌بینیم که رنگ و بوی دانشگاه و علم را دگرگون کرده‌اند و نور خاصی به این حرکت علمی و دانشگاهی بخشیده‌اند.
او در ادامه با تجلیل از شهدای عرصه علم و دانش، به ایثارگری‌های سال گذشته اشاره نمود و افزود: ما سال دشواری را پشت سر گذاشتیم. در این مسیر، تمام کشور به ویژه دانش‌آموزان و رهبر شهیدمان و شهدای همراه ما در دانشگاه‌ها دخیل بودند. در سال گذشته بیش از ۱۸۰ دانشجوی شهید و تعدادی از استادان گرانقدر را فدای این راه کردیم.
ظفرقندی با نقل یک خاطره و تأکید بر ملموس بودن این فداکاری‌ها خاطرنشان کرد: امروز که با آقای دکتر پزشکیان به این مراسم می‌آمدیم، تصویر یک رزیدنت ارتوپدی سال سوم که به شهادت رسید را در نمایشگاه مشاهده کردیم. به آقای دکتر نشان دادم و گفتم، این همان صحنه‌ای است که آن رزیدنت عزیز ما جان خود را فدای خدمت کرد.
ضرورت تبدیل «آموزش ایستادگی» به یک اصل بنیادین
وزیر بهداشت با اشاره به کلیپی که در ابتدای مراسم پخش شد و نظرات ارائه‌شده توسط اساتید و دانشجویان، تصریح کرد: دوستان بر این نکته تأکید کردند که در دانشگاه باید بیش از علم، ایستادگی را بیاموزیم. به نظر من، این “گاهی” باید به “همیشه” تغییر یابد. تاریخ دانشگاه باید همواره بیش از علم، ایستادگی یاد بدهد؛ چرا که علم به تنهایی نمی‌تواند مسیرها را مشخص کند و ارزشمند باشد.
او با انتقاد از رویکردهای موجود در برخی حوزه‌های علمی جهانی اظهار داشت: امروز در جهان فردی داریم که با تکیه بر همین علم، مرتکب جنایت می‌شود؛ زیرا آن فرد از اخلاق به دور است، خودشیفته است و تعادل ندارد و به همین جهت در دنیا اقدام به جنایت می‌کند. بنابراین، علم بدون اخلاق به هیچ عنوان معنا ندارد.
چهار رکن بنیادی علمِ هدفدار
ظفرقندی در توضیح علمی که «خدایی و مردمی» است، به چهار رکن اساسی اشاره کرد: برای شکوفایی علم، باید آن را با اخلاق، عقلانیت، عدالت و عشق در هم آمیخت. علمی که بدون عشق به سرزمین خود باشد و به راحتی از واژه “وطن” عبور کند، نمی‌تواند برای مردم در این کشور بایستد و کار کند. همچنین علم باید همراه با سیاست باشد؛ مانند آنچه که در ۱۶ آذر یا ۱۳ آبان مشاهده کردیم. اگر علم با عدالت توأم نباشد، چه تفاوتی به وجود می‌آورد؟ انسانی که دانشمند شده اما درد فقرا، گرسنگی و مشکلات مردم را احساس نکند، علمش هدفمند نیست.
روایت از ایثار پرستاران و کادر درمان در زیر بمباران
وزیر بهداشت در بخشی دیگر از سخنانش به توصیف صحنه‌هایی از ایستادگی دانشگاهیان پرداخت و گفت: بیمارستان‌های ما تحت بمباران قرار داشتند. شما صحنه‌هایی را دیده‌اید که در هنگام بمباران بیمارستان‌ها، پرستاران و پزشکان ما چه اقداماتی انجام دادند. در بیمارستان شهدا، هنگامی که بمباران صورت گرفت، امکان انتقال مجروحین وجود نداشت؛ من خودم در نزدیکی آنجا بودم، خیابان پر از آب شده بود و اصلاً ابزاری وجود نداشت، اما همکاران ما مجروحین را بر دوش گرفتند و منتقل کردند.
او ادامه داد: پرستارانی که در شهرهای مختلف کشور بودند؛ برخی از آنها به تصویر کشیده شدند و برخی دیگر نه. در حالی که بمباران همچنان ادامه داشت، همکاران ما در زیر آتش دشمن، کودکان را از زیر آوارها نجات می‌دادند. یا صحنه‌هایی که شاهد بودم همکاران ما به طور داوطلبانه سه شبانه‌روز بدون استراحت و خواب کار می‌کردند.
دانشگاه و نیاز به خردورزی و منافع ملی
وزیر بهداشت با تأکید بر اینکه دانشگاه باید هویت‌مند باشد، گفت: ما در ظرف یک خلا پرورش نیافتیم. ما از میان این مردم برخاستیم و به مقام علمی دست یافتیم؛ این‌گونه است که دانشگاه‌های ما معنا پیدا می‌کنند و باید در کنار مردم باشیم و به حل مسائل آنها بپردازیم.
او افزود: دانشگاه ما به عقلانیت و خردورزی احتیاج دارد. باید بتوانیم مشکلات مردم را شناسایی کرده و راه‌حل‌هایی مبتنی بر شواهد ارائه دهیم و مصالح و منافع ملی را در نظر بگیریم. این ایستادگی که در عکس‌ها مشاهده می‌شود و انسانی که جان خود را فدای علم کرده، با اخلاق، عدالت و عشق به کشور معنا پیدا می‌کند. دانشگاهیان ما دین خود را به این سرزمین ادا کردند و ان‌شاءالله همیشه درخشان باشند.
