همه چیز پیرامون حقوق بالا برای ناوبری در تنگه هرمز / پاداش‌های فراوان در مقابل ریسک مرگ
گزارشی از روزنامه فایننشیال تایمز حاکی است که برخی از کاپیتان‌های نفتکش‌ها در حال حاضر حقوق پایه‌ای معادل ۱۰۰ هزار دلار در ماه دریافت می‌کنند که این رقم در بین دریافتی‌های سایر بخش‌های صنعت بی‌نظیر است. علاوه بر این، به ازای هر عبور موفقیت‌آمیز از این گذرگاه خطرناک، به آنها پاداشی به میزان ۵۰ هزار دلار اهدا می‌شود.
به‌طور کلی، ملوانان و کارکنان کشتی‌ها در صورت پذیرش خطر عبور از تنگه هرمز می‌توانند به درآمدی بین چهار تا شش برابر حقوق معمولی خود دست یابند.
همچنین، وال استریت ژورنال گزارشی ارائه کرده که بر اساس آن، مالکان کشتی‌ها برای هر سفر رفت و برگشت و جابه‌جایی محموله‌های نفتی، با استفاده از روش‌های پیچیده‌ای نظیر انتقال کشتی به کشتی، بین ۳۰ تا ۴۰ میلیون دلار هزینه می‌کنند.
بیشتر ملوانانی که حاضر به انجام این خطر با جان خود می‌شوند، از کشورهایی مانند فیلیپین، هند و چین می‌باشند.
یک شرکت تامین نیروی دریایی در استان شاندونگ چین به ملوانان برای هر سفر رفت و برگشت پاداشی تا ۲۵ هزار دلار پیشنهاد می‌دهد؛ رقمی که برای رده‌های پایین‌تر خدمه به معنای بیش از یک سال حقوق کامل محسوب می‌شود.
تاکتیک‌های اجتناب از ردیابی؛ ناوبری در تاریکی و سنگربندی با کیسه‌های شن
فرماندهان شناورها شرایط فوق‌العاده و جنگی حاکم بر حرکت نفتکش‌ها را به تصویر می‌کشند.
خبرگزاری بلومبرگ در مصاحبه‌ای با یکی از کاپیتان‌های فعال در خطوط شاتل دریایی، فاش کرد که تردد شبانه این شناورها تحت تدابیر امنیتی سختگیرانه‌ای انجام می‌شود؛ به‌طوری که فرمان اکید برای خاموشی کامل چراغ‌های کشتی، جمع‌آوری تمامی تلفن‌های همراه کارکنان و هدایت شناور تنها با استفاده از یک رادار فعال صادر می‌شود.
کاپیتان‌ها بیان کرده‌اند که برای فرار از رصد موشکی و پهپادی، در آغاز ورود به آب‌های عمان، فیوز فرستنده‌های ماهواره‌ای موقعیت‌یاب (AIS) را خاموش می‌کنند و مسیر خود را بر اساس خطوط ساحلی و فانوس‌های دریایی شناسایی می‌کنند.
علاوه بر این، دریانوردان برای حفاظت در برابر ترکش‌های ناشی از ضربه موشک‌ها یا ریزپرنده‌ها، عرشه اصلی کشتی‌ها را با ردیف‌هایی از کیسه‌های شن سنگربندی می‌کنند.
مدیران خطوط کشتیرانی برآورد می‌کنند که احتمال برخورد پرتابه‌ها با هر شناور عبوری در شرایط کنونی، دست‌کم یک در بیست است.
این ارزیابی‌ها به‌دنبال آن تقویت شده که چهارشنبه شب، سازمان عملیات تجارت دریایی بریتانیا (UKMTO) از وقوع تلفات و مجروحیت خدمه یک کشتی بر اثر اصابت چندین پرتابه در نزدیکی سواحل شمالی قطر خبر داد.
خطوط لوله، قایق‌های قاچاق و صادرات ۱۶.۵ میلیون بشکه‌ای
با وجود این خطرات قابل لمس، داده‌های موسسه رهگیری انرژی کپلر نشان می‌دهد که در ماه گذشته دست‌کم ۱۶.۵ میلیون بشکه نفت از منطقه خارج شده که معادل میانگین میزان صادرات پیش از جنگ است.
با این حال، حدود ۴۰ درصد از این حجم نفتی از طریق خط لوله شرق به غرب عربستان به بندر ینبع در دریای سرخ منتقل شده یا توسط قایق‌های کوچک شاتل با انتقال محموله به کشتی‌های بزرگ مستقر در پشت خطوط بحران صادر گشته است.
داده‌های کپلر نشان می‌دهد که تعداد شناورهای قابل ردیابی با هویت رسمی که موفق به عبور از تنگه هرمز شده‌اند، در هفته گذشته به هفت فروند کاهش یافته است که کمترین تعداد از اواخر تیرماه (ژوئیه) تا به امروز محسوب می‌شود.
تحلیلگران بازار انرژی بر این باورند که اگرچه خطوط لوله و روش‌های انتقال پنهان بخشی از صادرات را بازیابی کرده‌اند، اما تداوم حملات و هزینه‌های بالای لجستیکی، قیمت‌ها را روند صعودی حفظ کرده است؛ به‌طوری که قیمت نفت خام برنت با افزایش ۲.۲۸ درصدی به ۱۰۲.۲۸ دلار در هر بشکه رسید و نفت خام وست تگزاس اینترمیدیت نیز به مرز ۹۰ دلار نزدیک شد.
حقوقدانان حوزه حمل‌ونقل دریایی تأکید دارند که تا زمانی که جنگ نظامی خاتمه نیابد، اقتصاد تازه‌ای که در عرصه ترانزیت انرژی با تکیه بر پاداش‌های کلان، نرخ‌های بالای بیمه و خطرات مرگبار شکل گرفته است، تنها راهکار شکننده مالکان کشتی‌ها برای حفظ کارایی تجاری آنها خواهد بود.
۴۲/۴۲
