حسین شریعتمداری: مجلس در هفت ماه گذشته از موقعیت اصلی خود دور بوده و انتخاب قالیباف به عنوان رئیس هیئت مذاکرهکننده نشاندهنده عدم فعالیت مجلس است

حسین شریعتمداری در نوشتاری به تحلیل وضعیت تعطیلی یا حداقل نیمهتعطیل بودن مجلس در طول ۷ ماه گذشته پرداخته است:
بحث در خصوص تعطیلی مجلس و یا ضعف در فعالیتهای آن طی این مدت ممکن است به نظر بدبینانه بیاید و یا حتی دور از واقعیت تصور شود! اما از آنجا که این موضوع از اهمیت فوق العادهای برخوردار است و تأثیر غیرقابل انکاری بر سرنوشت کشور دارد، نمیتوان با بیتفاوتی از آن عبور کرده و نسبت به آن بیتوجه بود. در شرایطی که تعطیلی مجلس همواره مورد پذیرش نیست و خسارات ناشی از آن غیرقابل انکار است، بخصوص در وضعیت حساس کنونی، چنین وضعیتی به نظر میرسد نگرانکننده است و احتمال دارد که این تعطیلی به دلیل فریب یا غفلت برخی از مسئولین محترم کشور ایجاد شده باشد. بنابراین، بازنگری و بررسی آنچه در این مدت گذشت و مرور اشتباهات احتمالی، میتواند آموزنده و عبرتآموز باشد.
۱- اکنون که مجلس میخواهد با رعایت برخی الزامات امنیتی و بهگونهای متفاوت از روال عادی فعالیت خود را از سر بگیرد و پیگیر وظایف معوقه باشد، ضروری است که به برخی نکات همچون لزوم تأکید بر آنها اشارهای هرچند مختصر داشته باشیم.
۲- مجلس شورای اسلامی به تعبیر امام خمینی (ره) و امام شهیدمان، «در رأس امور» و «عصاره فضیلت ملت» به شمار میآید، اما در این برهه تاریخی این نهاد حیاتی از چرخه مدیریت کشور خارج شده یا دستکم بسیاری از وظایف و مأموریتهایش نادیده گرفته شده است! بیایید به بخش دیگری از بیانات مرحوم شهید نگاهی بیندازیم: ایشان میفرمایند: «مجلس وزنهای سنگین است که کشورهای مختلف از آن در مذاکرات و تعاملات خود استفاده میکنند.
وقتی در مذاکرات، موضوعی مطرح میشود، طرف مقابل ممکن است بگوید: «ما نمیتوانیم؛ زیرا مجلس ما منع قانونی دارد» و بدین شکل از مجلس بهعنوان پشتیبانی در مذاکرات بهره میبرند. در موقعیتهای مختلف که ممکن است چالشهایی با دولت وجود داشته باشد، مجلس میتواند به دولت وزن و قوت بیشتری ببخشد و آن را توانمندتر نماید؛ از اینرو، مشارکت مجلس در مسائل سیاسی، بینالمللی و دیپلماسی امری حائز اهمیت است. اکنون در این وضعیت، سؤالی مطرح میشود که مجلس در کدام بخش از این مذاکرات حساس و سرنوشتساز اخیر حضوری داشته است؟! مذاکراتی که پیامدهای آن بر سرنوشت کشور اثرگذار بوده است.
۳- رهبر شهید انقلاب یکی از وظایف مجلس را «تعیین مسیر و ریلگذاری برای دولت» معین کرده و میفرمایند: «مجلس مسیر را مشخص میکند و دولتها ملزمند طبق قانون در این مسیر حرکت کنند. چه کسی این ریل را میسازد؟ چه مسیری باید تعیین شود؟» این بیان اهمیت نمایندگی مجلس را توضیح میدهد. در این اوضاع، آیا نباید این سؤال مطرح شود که مجلس در این ۷ ماه و در بحبوحه جنگ و مواجهه با شرایط اقتصادی ویژه، چه اقداماتی برای ریلگذاری در موضوعات فرهنگی، تنسیق تفاهمنامهها، مذاکرات حساس، و تصمیمگیری درباره دو وزارتخانه کلیدی اطلاعات و دفاع که فاقد متولی شدهاند، انجام داده است؟!
۴- به نظر میرسد که تعطیلی نمایشی مجلس ممکن است بهطرق غیرمستقیم به نظام تحمیل شده باشد. چرا؟ توجه کنید! الف- شخصیت انقلابی برادر عزیزمان، آقای قالیباف و سوابق موفق وی در مسئولیتهای قبلی برای کسی پوشیده نیست، اما انتصاب وی به عنوان رئیس هیئت مذاکرهکننده به نوعی به معنای تعطیلی فعالیتهای مجلس محسوب میشود! این واقعیت بدیهیتر از آن است که جای تردید داشته باشد و نتایج آن نیز به وضوح مشاهده شده است. اگر تصمیمگیرندگان از پیامد این اقدام مبنی بر تعطیلی مجلس آگاه بودند، باید پاسخ دهند که هدف از این تعطیلی چه بوده است؟ و اگر از عواقب آن بیخبر بودند، این امر نهایت تأسف را به دنبال دارد.
ب- علاوه بر قانونگذاری، مجلس بر عهده نظارت نیز دارد. لذا حضور رئیس مجلس در مقام رئیس هیئت مذاکرهکننده نهتنها هماهنگ نیست بلکه نیز با تضاد مواجه است. به عبارت دیگر، آقای قالیباف از سوی در باید به عنوان رئیس مجلس، نظارت لازمه بر فعالیتهای هیئت مذاکرهکننده را انجام دهد و از سوی دیگر، در مقام رهبری هیئت باید خود نیز تحت نظارت باشد! و این معضل دیگری است که در شرایط خطیر کنونی این روزها با آن درگیر هستیم و کماکان ادامه دارد!



