مغز انسان بهطور ذاتی برای آموزش برنامهنویسی مهیا است
تحقیقی که به تازگی منتشر شده، نشان میدهد که یادگیری کدنویسی بهخصوص در زمینه شبکههای عصبی به منطق و استدلال وابسته است و نیازی به تشکیل مدارهای عصبی جدید در مغز نمیباشد.
خلاصه تحقیق
طبق گزارش ایتنا، محققان با بررسی فعالیتهای مغزی دانشجویانی که دورهی مقدماتی زبان برنامهنویسی پایتون را گذرانده بودند، متوجه شدند نواحی پیشانی-جداری مغز که مسئول تفکر منطقی و حل مسائل به شمار میروند، در حین خواندن و فهم کدها فعال میشوند. جالب اینجاست که این نواحی حتی قبل از شرکت در آموزشهای رسمی نیز به توضیحات ابتدایی کد واکنش نشان میدادند؛ این موضوع به عنوان نشانهای از آن است که مغز از قبل زیرساختهای عصبی لازم برای درک ساختارهای منطقی مرتبط با کدنویسی را داراست.
ماهیت یافتهها: بهرهبرداری از شبکههای عصبی بهجای ایجاد مدارهای جدید
نتایج بهدستآمده از این مطالعه، نظریهی بازیافت عصبی (neural recycling) را تأیید میکند. این نظریه به این معناست که مهارتهای فرهنگی نوظهور نظیر خواندن یا برنامهنویسی بهجای ایجاد مدارهای عصبی کاملاً جدید، از شبکههای موجود در مغز بهره میبرند. تحلیلهای چندمتغیره نشانگر این است که الگوهای فعالسازی برای شناسایی ساختارهای منطقی مثل حلقههای for و شرطهای if در نواحی پیشانی-جداری، چه قبل و چه بعد از آموزش، مشابه هستند.
روش تحقیق
در این پژوهش، نوزده تا بیستودو دانشجو از جنسیتهای مختلف با استفاده از تصویربرداری عملکردی fMRI قبل و پس از گذراندن یک ترم آموزی ابتدایی در زمینه پایتون مورد بررسی قرار گرفتند. شرکتکنندگان مأموریتهای رفتاری و خواندن نمونههای کد و شبهکد (توضیحات ساده به زبان انگلیسی) را انجام دادند تا الگوهای مربوط به فعالیتهای مغزی آنها تحلیل شود.
پیامدها برای آموزش و پرورش
محققان اشاره میکنند که یافتههای این تحقیق نشان میدهند تقویت مهارتهای تفکر منطقی و حل مسائل از سنین کودکی از طریق فعالیتهایی همچون بازی، پازل و مباحث تحلیلی میتواند ابزاری مؤثر برای آمادهسازی بهتر برای یادگیری کدنویسی باشد. به عبارت دیگر، آموزش برنامهنویسی ممکن است با ارتباط دادن به قابلیتهای منطقی که بهطور طبیعی در مغز موجود است، به شیوهای سریعتر و مؤثرتر انجام پذیرد. مارینا بدنی، نویسنده ارشد این مطالعه، میگوید: «مغز شما از قبل زیرساختهای عصبی لازم برای برنامهنویسی را داراست.»
نتیجهگیری
تحقیقات دانشگاه جانز هاپکینز نشان میدهد که کدنویسی به عنوان یک مهارت فرهنگی جدید، بهنوعی “بازنماییهای منطقی” را در قشر پیشانی-جداری بازیافت کرده و به این ترتیب، آموزش آن برای انسانها دستیافتنیتر و ذاتیتر از آن چیزی است که پیشتر تصور میشد.
