زیمنس برای خرید شرکت آلمانی متخصص تراشه قرارداد بست
شرکت آلمانی زیمنس اعلام کرده است که برای خرید Lauterbach، یکی از سازندگان شناخته‌شده ابزارهای عیب‌یابی نرم‌افزارهای تعبیه‌شده در تراشه‌ها، به توافق رسیده است. این قرارداد که ۱۰ نوامبر ۲۰۲۶ اعلام شد، قرار است توانایی زیمنس را در آزمایش هم‌زمان سخت‌افزار و نرم‌افزار پردازنده‌های پیشرفته افزایش دهد؛ حوزه‌ای که با گسترش هوش مصنوعی، خودروهای هوشمند و تجهیزات الکترونیکی پیچیده اهمیت بیشتری پیدا کرده است.
Lauterbach شرکتی آلمانی است که از سال ۱۹۷۹ در زمینه ساخت ابزارهای توسعه و عیب‌یابی پردازنده‌ها فعالیت می‌کند. محصولات این شرکت به مهندسان اجازه می‌دهند هنگام اجرای نرم‌افزار روی تراشه، رفتار پردازنده را بررسی کنند و محل بروز خطا را پیدا کنند. زیمنس می‌خواهد این فناوری را با ابزارهای طراحی و آزمایش تراشه خود ترکیب کند تا مشکلات احتمالی پیش از رسیدن محصول به مرحله تولید نهایی شناسایی شوند.
براساس اطلاعات رسمی، Lauterbach حدود ۱۷۰ کارمند دارد و محصولاتش در اختیار بیش از ۱۲۰۰ مشتری در صنایع مختلف قرار گرفته‌اند. درآمد شرکت در سال ۲۰۲۵ نیز حدود ۶۰ میلیون یورو بوده است. دو طرف مبلغ معامله را اعلام نکرده‌اند و انتظار دارند فرایند خرید پس از دریافت مجوزهای قانونی در نیمه نخست سال ۲۰۲۷ تکمیل شود.
چرا زیمنس به خرید Lauterbach علاقه‌مند شده است؟
زیمنس بیشتر با تجهیزات صنعتی، اتوماسیون کارخانه‌ها و زیرساخت‌های الکتریکی شناخته می‌شود، اما بخش مهمی از فعالیت این شرکت به نرم‌افزارهای مهندسی اختصاص دارد.
یکی از حوزه‌های اصلی حضور زیمنس، اتوماسیون طراحی الکترونیکی یا EDA است. شرکت‌های سازنده تراشه از نرم‌افزارهای این حوزه برای طراحی مدارها، بررسی عملکرد آن‌ها و پیدا کردن خطاهای احتمالی پیش از ساخت فیزیکی استفاده می‌کنند.
طراحی یک پردازنده پیشرفته فقط به کشیدن نقشه مدار محدود نیست. مهندسان باید اطمینان پیدا کنند میلیون‌ها یا میلیاردها جزء الکترونیکی مطابق انتظار با یکدیگر کار می‌کنند.
در همین حال، بسیاری از تراشه‌های امروزی برای انجام وظایف خود به نرم‌افزارهای پیچیده وابسته‌اند. برای مثال، یک پردازنده مورد استفاده در خودرو ممکن است چندین هسته پردازشی داشته باشد و هم‌زمان اطلاعات حسگرها، سامانه ارتباطی و فرمان‌های کنترلی را مدیریت کند.
حتی اگر طراحی الکترونیکی چنین تراشه‌ای درست باشد، اشتباه در نرم‌افزار می‌تواند عملکرد محصول نهایی را مختل کند.
زیمنس با خرید Lauterbach می‌خواهد فاصله میان آزمایش سخت‌افزار و بررسی نرم‌افزار را کاهش دهد.
در این روش، مهندسان می‌توانند رفتار تراشه و برنامه در حال اجرا روی آن را در محیطی هماهنگ‌تر بررسی کنند و پیش از آنکه محصول به مرحله تولید گسترده برسد، مشکلات احتمالی را شناسایی کنند.
Lauterbach چه شرکتی است و چه محصولاتی تولید می‌کند؟
Lauterbach در نزدیکی مونیخ آلمان قرار دارد و از سال ۱۹۷۹ در زمینه ابزارهای توسعه سیستم‌های تعبیه‌شده فعالیت می‌کند.
این شرکت را دو برادر به نام‌های Lothar Lauterbach و Stephan Lauterbach تأسیس کردند.
سیستم تعبیه‌شده به رایانه یا مدار پردازشی گفته می‌شود که برای انجام وظیفه‌ای مشخص داخل یک دستگاه دیگر قرار می‌گیرد.
برای مثال، رایانه کنترل موتور خودرو، سامانه الکترونیکی ماشین لباس‌شویی و کنترل‌کننده یک ربات صنعتی همگی می‌توانند نمونه‌هایی از سیستم‌های تعبیه‌شده باشند.
برخلاف رایانه شخصی که برای اجرای برنامه‌های مختلف طراحی شده، یک سیستم تعبیه‌شده معمولاً وظایف مشخصی دارد و باید در شرایط کاری تعیین‌شده عملکرد قابل اعتمادی ارائه دهد.
محصولات Lauterbach با نام تجاری TRACE32 شناخته می‌شوند.
این مجموعه شامل تجهیزات سخت‌افزاری عیب‌یابی، ابزارهای ثبت رفتار پردازنده و نرم‌افزارهایی برای بررسی برنامه‌های در حال اجرا است.
مهندسان با استفاده از این ابزارها می‌توانند وضعیت حافظه، رجیسترها، اجرای دستورها و رفتار بخش‌های مختلف سیستم را بررسی کنند.
Lauterbach اعلام کرده ابزارهایش از هزاران تراشه و معماری پردازشی پشتیبانی می‌کنند.
این گستردگی اهمیت دارد، زیرا شرکت‌های خودروسازی، مخابراتی و سازندگان تجهیزات صنعتی ممکن است از پردازنده‌های متفاوتی در محصولات خود استفاده کنند.
عیب‌یابی تراشه با عیب‌یابی یک برنامه معمولی چه تفاوتی دارد؟
وقتی یک برنامه معمولی روی رایانه شخصی دچار مشکل می‌شود، توسعه‌دهنده ممکن است بتواند با استفاده از ابزارهای نرم‌افزاری محل خطا را پیدا کند.
او می‌تواند اجرای برنامه را در نقطه مشخصی متوقف کند، مقدار متغیرها را ببیند و مراحل بعدی را بررسی کند.
اما در سیستم‌های تعبیه‌شده، موضوع می‌تواند پیچیده‌تر باشد.
برای مثال، یک کنترل‌کننده صنعتی ممکن است در زمانی بسیار کوتاه فرمانی به موتور ارسال کند. توقف کامل نرم‌افزار در چنین شرایطی می‌تواند رفتار دستگاه را تغییر دهد و حتی مانع مشاهده مشکل اصلی شود.
در بعضی کاربردها نیز چند هسته پردازشی به‌صورت هم‌زمان فعالیت می‌کنند.
اگر یکی از هسته‌ها اطلاعاتی را دیرتر از انتظار در اختیار دیگری قرار دهد، ممکن است خطایی ایجاد شود که فقط در شرایط زمانی مشخص قابل مشاهده باشد.
ابزارهای عیب‌یابی حرفه‌ای برای بررسی همین وضعیت‌ها طراحی شده‌اند.
بعضی تجهیزات به مهندس اجازه می‌دهند رویدادهای داخلی پردازنده را هنگام اجرای برنامه ثبت کند.
به این ترتیب، می‌توان پس از وقوع خطا بررسی کرد که برنامه چه مسیری را طی کرده و کدام دستورها اجرا شده‌اند.
این قابلیت در محصولاتی که به زمان‌بندی دقیق وابسته هستند اهمیت زیادی دارد.
فناوری Trace چگونه به شناسایی خطا کمک می‌کند؟
یکی از تخصص‌های اصلی Lauterbach، فناوری ثبت رد اجرای برنامه یا Trace است.
این فناوری با ثبت اطلاعات مربوط به اجرای دستورها و رویدادهای پردازنده، به مهندسان کمک می‌کند رفتار سیستم را در طول زمان بررسی کنند.
فرض کنید یک دستگاه صنعتی پس از چند ساعت کار ناگهان از فعالیت بازمی‌ایستد.
اگر مشکل فقط در شرایط خاصی اتفاق بیفتد، بازسازی دوباره آن ممکن است دشوار باشد.
اما اگر اطلاعات مناسبی از اجرای نرم‌افزار ثبت شده باشد، مهندسان می‌توانند به عقب برگردند و ببینند پیش از بروز مشکل چه اتفاقی افتاده است.
در بعضی سیستم‌ها، اطلاعات ثبت‌شده می‌تواند شامل ترتیب اجرای دستورها، تغییر وضعیت فرایندها یا رویدادهای مرتبط با پردازنده باشد.
این داده‌ها به توسعه‌دهنده کمک می‌کنند خطاهای زمانی و مشکلات ارتباط میان بخش‌های مختلف نرم‌افزار را پیدا کند.
البته مقدار اطلاعات قابل ثبت به قابلیت‌های تراشه، تجهیزات عیب‌یابی و ظرفیت ذخیره‌سازی بستگی دارد.
همچنین استفاده از ابزار Trace به معنی ثبت خودکار تمام فعالیت‌های یک سیستم بدون هیچ محدودیتی نیست.
با این حال، چنین فناوری‌هایی یکی از ابزارهای مهم توسعه محصولات الکترونیکی پیچیده محسوب می‌شوند و زیمنس اکنون قصد دارد آن‌ها را در مجموعه نرم‌افزارهای مهندسی خود ادغام کند.
آزمایش نرم‌افزار پیش از ساخته شدن تراشه
یکی از مهم‌ترین اهداف قرارداد جدید، امکان آزمایش نرم‌افزار در زمانی است که تراشه فیزیکی هنوز ساخته نشده است.
توسعه یک تراشه پیشرفته ممکن است ماه‌ها یا حتی سال‌ها طول بکشد.
در این مدت، تیم‌های مختلف روی طراحی مدار، بررسی معماری، نرم‌افزار و سیستم‌عامل موردنیاز کار می‌کنند.
اگر توسعه‌دهندگان نرم‌افزار مجبور باشند تا پایان ساخت تراشه منتظر بمانند، بخش مهمی از زمان توسعه از دست خواهد رفت.
برای حل این مشکل، شرکت‌های سازنده تراشه از ابزارهای شبیه‌سازی و نمونه‌سازی سخت‌افزاری استفاده می‌کنند.
در بعضی از این روش‌ها، رفتار مدار طراحی‌شده در محیط نرم‌افزاری بازسازی می‌شود.
در روش‌های دیگر، طراحی تراشه روی سامانه‌های مخصوصی اجرا می‌شود که رفتار سخت‌افزار نهایی را شبیه‌سازی یا تقلید می‌کنند.
زیمنس در این حوزه تجهیزات و نرم‌افزارهای تخصصی دارد.
با اضافه شدن ابزارهای Lauterbach، هدف آن است که توسعه‌دهندگان بتوانند برنامه‌های خود را روی نمونه‌های مجازی یا سامانه‌های شبیه‌سازی‌شده اجرا و عیب‌یابی کنند.
البته محیط مجازی همیشه نمی‌تواند تمام ویژگی‌های تراشه واقعی را با دقت کامل بازسازی کند.
به همین دلیل، آزمایش نهایی روی سخت‌افزار واقعی همچنان ضروری خواهد بود.
رویکرد Shift Left در صنعت تراشه چیست؟
زیمنس در توضیح برنامه خرید Lauterbach از اصطلاح Shift Left استفاده کرده است.
این اصطلاح در مهندسی نرم‌افزار و سخت‌افزار به انتقال فعالیت‌هایی مانند آزمایش و بررسی کیفیت به مراحل ابتدایی توسعه اشاره دارد.
در روش سنتی، ممکن است بخش بزرگی از آزمایش محصول پس از تکمیل طراحی یا ساخت نمونه اولیه انجام شود.
اما اگر خطایی در این مرحله شناسایی شود، اصلاح آن ممکن است به تغییر طراحی مدار، تولید دوباره نمونه یا بازنویسی قسمت‌هایی از نرم‌افزار نیاز داشته باشد.
در صنعت نیمه‌رسانا، چنین تغییراتی می‌توانند پرهزینه باشند.
برای مثال، اگر مشکل مهمی پس از تولید نمونه فیزیکی تراشه شناسایی شود، ممکن است شرکت مجبور شود بخشی از طراحی را اصلاح کند و مراحل ساخت را دوباره انجام دهد.
رویکرد Shift Left تلاش می‌کند خطاها را در زمانی شناسایی کند که اصلاح آن‌ها ساده‌تر و کم‌هزینه‌تر است.
زیمنس امیدوار است ترکیب ابزارهای خود با فناوری Lauterbach به شرکت‌های سازنده تراشه اجازه دهد تعامل سخت‌افزار و نرم‌افزار را زودتر بررسی کنند.
با این حال، میزان کاهش زمان توسعه یا هزینه‌ها هنوز با نتایج مستقل و قابل تعمیم به تمام پروژه‌ها مشخص نشده است.
نقش این خرید در آینده خودروهای هوشمند
یکی از بازارهایی که ممکن است از همکاری زیمنس و Lauterbach تأثیر بگیرد، صنعت خودرو است.
خودروهای جدید برای مدیریت موتور، باتری، ترمز، سامانه‌های کمک‌راننده و امکانات ارتباطی به نرم‌افزارهای پیچیده وابسته‌اند.
در بعضی طراحی‌ها، خودروسازان به‌جای استفاده از تعداد زیادی واحد کنترل کوچک، بخشی از وظایف را به رایانه‌های مرکزی قدرتمند منتقل می‌کنند.
این تغییر با مفهوم خودروهای نرم‌افزارمحور یا Software-Defined Vehicles ارتباط دارد.
در چنین خودروهایی، نرم‌افزار نقش بیشتری در تعیین امکانات و رفتار سامانه‌ها پیدا می‌کند.
اما افزایش وابستگی به نرم‌افزار، نیاز به آزمایش دقیق‌تر را نیز بیشتر می‌کند.
برای مثال، ممکن است یک رایانه مرکزی هم‌زمان اطلاعات چند حسگر را پردازش کند و فرمان‌هایی را به سامانه‌های مختلف بفرستد.
اگر ارتباط میان نرم‌افزار و بخش سخت‌افزاری درست عمل نکند، ممکن است بعضی قابلیت‌های خودرو با مشکل روبه‌رو شوند.
ابزارهای عیب‌یابی و ثبت رفتار سیستم می‌توانند به توسعه‌دهندگان کمک کنند چنین مشکلاتی را در مراحل اولیه شناسایی کنند.
با این حال، این ابزارها به‌تنهایی جایگزین آزمون‌های ایمنی خودرو یا فرایندهای دریافت تأییدیه‌های لازم نیستند.
هوش مصنوعی و پردازنده‌های چند‌هسته‌ای
افزایش استفاده از هوش مصنوعی نیز یکی از عواملی است که زیمنس برای توجیه خرید Lauterbach به آن اشاره کرده است.
پردازنده‌های جدید ممکن است از هسته‌های متعدد، شتاب‌دهنده‌های اختصاصی و بخش‌های مختلف حافظه تشکیل شده باشند.
در چنین معماری‌هایی، نرم‌افزار باید وظایف را میان واحدهای پردازشی تقسیم کند و ارتباط میان آن‌ها را مدیریت کند.
برای مثال، یک سامانه هوش مصنوعی ممکن است بخشی از داده‌ها را روی پردازنده مرکزی پردازش کند و عملیات سنگین‌تر را به شتاب‌دهنده دیگری بسپارد.
هماهنگی درست میان این بخش‌ها اهمیت زیادی دارد.
گاهی مشکل اصلی در خود الگوریتم هوش مصنوعی نیست، بلکه در انتقال داده، مدیریت حافظه یا زمان‌بندی اجرای بخش‌های مختلف ایجاد می‌شود.
ابزارهای TRACE32 می‌توانند برای بررسی رفتار نرم‌افزار در چنین محیط‌هایی مورد استفاده قرار گیرند.
زیمنس می‌خواهد با اتصال این قابلیت‌ها به ابزارهای طراحی تراشه، امکان بررسی یکپارچه‌تر سامانه را فراهم کند.
البته این خرید به معنای آن نیست که زیمنس قرار است مدل زبانی یا پردازنده گرافیکی جدیدی تولید کند.
هدف معامله، توسعه ابزارهای مهندسی مورد استفاده شرکت‌هایی است که تراشه‌ها و سامانه‌های پردازشی را طراحی می‌کنند.
چرا فناوری عیب‌یابی برای امنیت سایبری اهمیت دارد؟
هرچه تجهیزات بیشتری به شبکه متصل شوند، امنیت نرم‌افزارهای تعبیه‌شده اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.
دستگاه‌های اینترنت اشیا، تجهیزات صنعتی و بعضی سامانه‌های ارتباطی ممکن است سال‌ها در محیط عملیاتی باقی بمانند.
وجود یک خطای نرم‌افزاری در چنین دستگاه‌هایی می‌تواند باعث اختلال عملکرد یا ایجاد مسیر سوءاستفاده امنیتی شود.
ابزارهای عیب‌یابی به مهندسان اجازه می‌دهند رفتار برنامه را با دقت بیشتری بررسی کنند و بعضی خطاهای مربوط به حافظه، اجرای دستورها و ارتباط میان بخش‌های سیستم را شناسایی کنند.
همچنین بررسی رفتار پردازنده هنگام اجرای شرایط غیرمعمول می‌تواند در تحلیل مشکلات امنیتی مفید باشد.
اما استفاده از ابزارهای Lauterbach به معنی تضمین امنیت کامل تراشه نیست.
امنیت محصول به عوامل دیگری مانند معماری سخت‌افزار، کیفیت کد، کنترل دسترسی، مدیریت به‌روزرسانی‌ها و آزمون‌های تخصصی امنیت نیز وابسته است.
زیمنس اعلام کرده امنیت سایبری و ایمنی عملکردی از حوزه‌هایی هستند که پیچیدگی روزافزون آن‌ها، نیاز به هماهنگی بهتر میان طراحی سخت‌افزار و نرم‌افزار را افزایش داده است.
ارزش اقتصادی Lauterbach چقدر است؟
زیمنس مبلغ قرارداد خرید Lauterbach را منتشر نکرده است.
بنابراین نمی‌توان ارزش معامله را با قطعیت محاسبه کرد یا نتیجه گرفت این خرید یکی از بزرگ‌ترین معاملات صنعت نرم‌افزارهای طراحی تراشه بوده است.
با این حال، اطلاعاتی درباره اندازه فعالیت شرکت هدف اعلام شده است.
Lauterbach در سال ۲۰۲۵ حدود ۶۰ میلیون یورو درآمد داشته و تقریباً ۱۷۰ نفر در آن مشغول به کار هستند.
این شرکت همچنین به بیش از ۱۲۰۰ مشتری در سراسر جهان خدمات می‌دهد.
مشتریان آن در حوزه‌هایی مانند خودروسازی، نیمه‌رسانا، مخابرات و صنایع دیگر فعالیت دارند.
برای زیمنس، ارزش این معامله فقط به درآمد فعلی شرکت هدف محدود نیست.
زیمنس انتظار دارد ترکیب محصولات دو شرکت فرصت فروش خدمات بیشتر به مشتریان مشترک را فراهم کند.
در ادبیات تجاری، چنین مزیتی با عنوان هم‌افزایی درآمدی شناخته می‌شود.
اما هم‌افزایی مورد انتظار با درآمد تحقق‌یافته تفاوت دارد.
تا زمانی که معامله تکمیل نشده و محصولات دو شرکت در عمل یکپارچه نشده‌اند، میزان افزایش درآمد ناشی از همکاری مشخص نخواهد بود.
آینده کارکنان و مدیران Lauterbach چه می‌شود؟
براساس اعلام زیمنس، قرار است Stephan Lauterbach، از بنیان‌گذاران و مدیر ارشد فناوری شرکت، پس از تکمیل معامله به فعالیت خود در مجموعه جدید ادامه دهد.
Thomas Ullmann نیز از مدیرانی است که بنا بر اعلام رسمی، فعالیتش را در ساختار جدید ادامه خواهد داد.
این موضوع نشان می‌دهد زیمنس قصد دارد بخشی از دانش مدیریتی و فنی شرکت هدف را حفظ کند.
Lauterbach بیش از چهار دهه در زمینه ابزارهای توسعه سیستم‌های تعبیه‌شده فعالیت کرده و تجربه مهندسان آن یکی از دارایی‌های مهم شرکت محسوب می‌شود.
در خرید شرکت‌های فناوری، حفظ نیروهای متخصص می‌تواند برای ادامه توسعه محصولات اهمیت زیادی داشته باشد.
با این حال، هنوز جزئیات کامل درباره ساختار سازمانی پس از ادغام یا تغییرات احتمالی در بخش‌های مختلف منتشر نشده است.
بنابراین نمی‌توان درباره افزایش یا کاهش تعداد کارکنان پس از نهایی شدن معامله نتیجه قطعی گرفت.
زیمنس و Lauterbach تأکید کرده‌اند که هدفشان ادامه ارائه خدمات به مشتریان موجود و گسترش امکانات توسعه نرم‌افزار و تراشه است.
جایگاه این معامله در رقابت ابزارهای طراحی تراشه
بازار نرم‌افزارهای طراحی تراشه یکی از بخش‌های تخصصی صنعت فناوری است.
شرکت‌هایی مانند Synopsys، Cadence و Siemens در زمینه ابزارهای طراحی و بررسی مدارهای الکترونیکی فعالیت می‌کنند.
این ابزارها برای توسعه پردازنده‌های مورد استفاده در گوشی‌ها، خودروها، مراکز داده و تجهیزات صنعتی ضروری هستند.
با افزایش پیچیدگی تراشه‌ها، شرکت‌های سازنده به مجموعه گسترده‌تری از نرم‌افزارهای مهندسی نیاز پیدا کرده‌اند.
بعضی ابزارها برای طراحی مدار استفاده می‌شوند، برخی وظیفه بررسی زمان‌بندی و مصرف انرژی را برعهده دارند و گروه دیگری برای ارزیابی عملکرد سخت‌افزار و نرم‌افزار توسعه یافته‌اند.
زیمنس با خرید Lauterbach تلاش می‌کند بخش تازه‌ای از این زنجیره را به مجموعه محصولات خود اضافه کند.
این اقدام می‌تواند به شرکت اجازه دهد خدمات مرتبط با طراحی تراشه را از مرحله اولیه تا بررسی نرم‌افزار روی سخت‌افزار واقعی پوشش دهد.
البته وجود مجموعه گسترده محصولات به‌تنهایی تضمین‌کننده برتری در بازار نیست.
کیفیت ابزارها، سازگاری با معماری‌های مختلف، پشتیبانی فنی و قیمت‌گذاری در انتخاب مشتریان نقش مهمی دارند.
تکمیل معامله چه زمانی انجام می‌شود؟
زیمنس و Lauterbach اعلام کرده‌اند انتظار دارند معامله در نیمه نخست سال ۲۰۲۷ نهایی شود.
اما اجرای آن به دریافت تأییدیه‌های قانونی و رعایت شرایط متداول قراردادهای خرید شرکت‌ها وابسته است.
بنابراین Lauterbach در تاریخ ۱۰ نوامبر ۲۰۲۶ هنوز به‌طور قطعی به زیرمجموعه زیمنس تبدیل نشده است.
امضای قرارداد به معنی توافق طرفین بر سر چارچوب معامله است و مرحله نهایی انتقال مالکیت ممکن است بعداً انجام شود.
همچنین هنوز مشخص نیست نخستین محصولات مشترک چه زمانی عرضه خواهند شد.
زیمنس از برنامه ترکیب فناوری‌های دو شرکت صحبت کرده، اما جدول زمانی دقیقی برای ارائه یک محصول جدید با امکانات کاملاً یکپارچه منتشر نکرده است.
به همین دلیل نباید اعلام قرارداد خرید را با آماده شدن فوری یک ابزار جدید برای تمام مشتریان اشتباه گرفت.
آنچه اکنون قطعی است، توافق دو شرکت برای اجرای معامله و برنامه آن‌ها برای ترکیب ابزارهای طراحی و آزمایش تراشه است.
چرا این خبر برای آینده تجهیزات هوشمند اهمیت دارد؟
خرید Lauterbach نشان می‌دهد شرکت‌های بزرگ فناوری فقط برای ساخت تراشه‌های سریع‌تر رقابت نمی‌کنند.
یکی از بخش‌های مهم این رقابت به ابزارهایی مربوط می‌شود که طراحی و آزمایش محصولات پیچیده را امکان‌پذیر می‌کنند.
با افزایش استفاده از هوش مصنوعی، خودروهای نرم‌افزارمحور و سامانه‌های صنعتی هوشمند، مرز میان توسعه سخت‌افزار و نرم‌افزار کم‌رنگ‌تر شده است.
در بسیاری از محصولات جدید، عملکرد نهایی فقط به توان پردازنده وابسته نیست، بلکه هماهنگی آن با نرم‌افزار و سایر اجزای سیستم اهمیت دارد.
زیمنس می‌خواهد با ترکیب ابزارهای خود و فناوری TRACE32، شرایطی فراهم کند که مهندسان بتوانند مشکلات این هماهنگی را زودتر شناسایی کنند.
چنین رویکردی در صورت اجرای موفق ممکن است زمان توسعه برخی محصولات را کاهش دهد و فرایند بررسی کیفیت آن‌ها را ساده‌تر کند.
با این حال، میزان تأثیر واقعی خرید به نحوه ادغام محصولات و استقبال مشتریان وابسته خواهد بود.
در حال حاضر، مهم‌ترین اتفاق امضای قرارداد خرید یکی از شرکت‌های باسابقه آلمانی در حوزه عیب‌یابی نرم‌افزارهای تعبیه‌شده است. معامله‌ای که اگر در سال ۲۰۲۷ تکمیل شود، می‌تواند جایگاه زیمنس را در بازار ابزارهای طراحی و آزمایش تراشه تقویت کند.
منبع: Siemens، Lauterbach، Dealroom
