اثر مصرف شکر در حین دریافت آنتیبیوتیک بر میکروبهای روده

“`html
آنتیبیوتیکها ابزارهایی کلیدی در درمان عفونتهای باکتریایی هستند، ولی استفاده از آنها میتواند به تغییر در تعادل میکروبیوم روده منجر شود. میکروبیوم به مجموعهای از میکروارگانیسمها اشاره دارد که در سیستم گوارش وجود دارند و نقشهای حیاتی مانند هضم غذا و تقویت سیستم ایمنی را ایفا میکنند.
تحقیقات جدید نشان میدهند که مصرف بیش از حد قندها و نوشیدنیهای شیرین در حین درمان با آنتیبیوتیکها میتواند به وخامت وضعیت میکروبیوم روده دامن بزند. این امر ممکن است باعث کاهش تنوع در جمعیت باکتریایی و افزایش تعداد میکروبهای مقاوم به دارو شود.
بر اساس گزارشی از ساینسنیوز، محققان در این مطالعه به بررسی تاثیر قند بر آنتیبیوتیکها پرداخته و رژیم غذایی ۱۷۳ بیمار بستری را که برای پیوند سلولهای بنیادی خونساز آماده میشدند، زیر نظر گرفتند. این بیماران به دلیل ابتلا به سرطان خون تحت درمان داروهای مختلف از جمله آنتیبیوتیک قرار داشتند. شرایط خاص این بیماران زمینهساز مطالعهگران شد تا تغییرات میکروبیوم روده را در حالتهای مختلف تغذیهای تحلیل نمایند.
پژوهشگران اطلاعات مربوط به بیش از ۹ هزار وعده غذایی را ثبت کردند. از آنجا که غذاهای بیمارستانی استاندارد بودند، اندازهگیری دقیق مواد مغذی شامل قند به سادگی ممکن شده بود. سپس اطلاعات تغذیهای بیماران با نتایج آزمون نمونههای مدفوع آنها مقایسه گردید تا رابطه بین الگوی تغذیه و تنوع باکتریهای روده شناسایی شود.
افزایش قند در حین درمان با آنتیبیوتیک میتواند تنوع باکتریهای روده را کاهش دهد و تعادل میکروبیوم را بیشتر به هم بزند.
تحقیقات نشان داد که به ازای مصرف هر ۱۰۰ گرم قند اضافی در دو روز قبل از نمونهبرداری، تنوع باکتریهای روده در بیماران تحت آنتیبیوتیک ۲۴ درصد کمتر بود. برای مقایسه، ۱۰۰ گرم قند تقریباً معادل میزان قند موجود در دو و نیم قوطی نوشابه کوکاکولا است.
کاهش تنوع باکتریها لزوماً به معنای از بین رفتن تمامی باکتریهای مفید نیست، اما میتواند نشانهای از برهمخوردن تعادل میکروبیوم باشد؛ وضعیتی که ممکن است به رشد میکروبهای مضر بیانجامد.
قند میتواند موجب تقویت باکتریهای مقاوم به آنتیبیوتیک شود
یکی دیگر از یافتههای بهدستآمده از این پژوهش، ارتباط مصرف غذاهای شیرین با افزایش جمعیت باکتریهای جنس انتروکوک (Enterococcus) است.
انتروکوکها گروهی از باکتریها هستند که تعدادی از گونههای آنها بهطور طبیعی در روده وجود دارند، اما در شرایط خاص میتوانند موجب عفونت شوند. برخی از این باکتریها ایمنی در برابر آنتیبیوتیکها دارند و عفونتهای ناشی از آنها شاید بهسختی درمان شوند.
افزایش تعداد این باکتریها، بهخصوص در افرادی با سیستم ایمنی ضعیف، میتواند نگرانکننده باشد. عفونتهای ناشی از انتروکوکهای مقاوم ممکن است منجر به افزایش مدت بستری در بیمارستان و خطر بیشتر مرگ شوند.
یوناس شلوتر، میکروبشناس مرکز پزشکی لانگون دانشگاه نیویورک و یکی از پژوهشگران این مطالعه، توضیح میدهد که برخی باکتریها میتوانند اثر آنتیبیوتیکها را تحمل کنند و دستهای دیگر بهطور کلی در برابر این داروها مقاوم هستند. او اظهار میدارد که فراهمسازی مقادیر زیادی قند برای این باکتریها میتواند به رشد و تسلط بیشتر آنها بر محیط روده کمک کند.
شلوتر این وضعیت را به آتش زدن جنگلهای بارانی و بعد تلاش برای خاموش کردن آتش با ریختن بنزین بیشتر توصیف میکند. در این تشبیه، آنتیبیوتیکها بخش زیادی از جمعیت باکتریایی را از بین میبرند و قند اضافی میتواند به رشد باکتریهای باقیمانده، از جمله انواع مقاوم به درمان کمک کند.
آزمایشهای حیوانی نیز اثر قند را تأیید کردند
برای بررسی بیشتر نتایج، پژوهشگران آزمایشی بر روی موشها ترتیب دادند. یک گروه از موشها رژیم غذایی عادی داشتند و گروه دیگر تحت رژیم غنی از ساکاروز یا قند خوراکی قرار گرفتند.
به ازای هر ۱۰۰ گرم قند اضافی مصرفشده در دو روز پیش از نمونهگیری، تنوع باکتریهای روده در بیماران دریافتکنندهی آنتیبیوتیک ۲۴ درصد کمتر بود
هر دو گروه دوزی از آنتیبیوتیک را دریافت کردند و نتایج نشان داد که موشهای تحت رژیم غذایی پرقند، پس از مصرف آنتیبیوتیک، افزایش بیشتری در تعداد باکتریهای انتروکوک داشتند.
نتایج آزمایشهای بر روی موشها از این امکان حمایت میکند که قند میتواند تغییرات ناشی از آنتیبیوتیک را در جمعیت میکروبی روده تشدید کند. با این حال، پژوهشگران هنوز نمیتوانند بخوبی بگویند که آیا این مکانیسم در تمامی انسانها نیز صدق میکند. بخش انسانی این پژوهش به صورت مشاهدهای بود و بنابراین ارتباط بین مصرف قند و تغییرات میکروبیوم به تنهایی نمیتواند رابطهی قوی علت و معلولی را تصویب کند.
آیا در حین مصرف آنتیبیوتیک قند را باید کاهش داد؟
سارا بری، پژوهشگر حوزه تغذیه در کینگز کالج لندن که در این تحقیق مشارکت نداشته است، بر این باور است که کاهش میزان قند میتواند یکی از شیوههای مفید برای حفظ تعادل میکروبیوم روده در طی درمان با آنتیبیوتیک باشد.
با این وجود، بری تأکید میکند که برای تعمیم نتایج به جمعیت عمومی به تحقیقات بیشتری نیاز است. مشارکتکنندگان در این مطالعه همگی بیمارانی بودند که تحت درمانهای پیچیده قرار داشتند و وضعیت جسمی آنها به وضوح با افراد سالم یا کسانی که برای عفونتهای جزئی آنتیبیوتیک مصرف میکنند، متفاوت است.
نتایج این پژوهش به معنای نیاز به حذف کامل قند از رژیم غذایی در زمان مصرف آنتیبیوتیک نیست
همچنین یافتههای این پژوهش دلیلی برای لزوم حذف کامل قند از رژیم غذایی در حین مصرف آنتیبیوتیک نیست. هنوز مشخص نیست که چه اندازه کاهش مصرف قند میتواند از بروز تغییرات نامطلوب در میکروبیوم جلوگیری کند یا چه مقدار قند برای افراد مختلف مناسب خواهد بود.
شلوتر امیدوار است که تحقیقات آینده و کارآزماییهای بالینی قادر به وضوح بیشتری درباره ارتباط میان قند، آنتیبیوتیکها و میکروبیوم روده باشند. او تأکید میکند که آنتیبیوتیکها برای درمان عفونتهای باکتریایی لازم هستند و نباید در حالات ضروری از مصرف آنها خودداری کرد. مسئله اصلی یافتن راهکارهایی است که با کمک آنها میتوان آسیبهای ناخواسته ناشی از این داروها به میکروبیوم روده را کاهش داد.
این تحقیق در ژورنال Nature منتشر گردیده است.
“`



