پزشکان در شکم یک زن ۴۲ ساله جنینی را یافتند که به حالت سنگی درآمده بود

زنی ۴۲ ساله از سومالیلند، پس از گذراندن سه سال درد در ناحیه شکم، متوجه شد که بقایای جنینی تبدیل به سنگهای رسوبی در بدنش باقی ماندهاند.
این ماجرا زمانی آغاز گردید که او به علت درد مکرر در ناحیه پایینی شکم و احساس سنگینی به بیمارستان مراجعه کرد. این درد از سه سال پیش شروع شده بود، لیکن در ماههای اخیر شدت سنگینی شکم او به طور قابل توجهی افزایش یافته بود. پزشکان با بررسی سوابق پزشکیاش نکتهای شگفتآور کشف کردند: بیمار سه سال پیش نشانههای مشابه بارداری را تجربه کرده بود، اما هرگز برای ارزیابی شرایط خود به پزشک مراجعه نکرده بود.
این زن به یاد میآورد که در آن برهه از زمان شکمش به تدریج بزرگ شده و احساسی شبیه به حرکت جنین را هم تجربه کرده بود. با این حال، پس از مدتی حرکتها متوقف شدند و شکم او دیگر بزرگتر نشد و برآمدگی آن به آرامی کم شد.
طبق گزارش لایوساینس، پزشکان در معاینات اولیه خود به تودهای سفت و غیرمنظم در شکم بیمار برخورد کردند که تا نزدیکی ناف دراز شده بود و هنگام لمس تقریباً حرکتی نداشت. آزمایش خون نشاندهنده کمخونی خفیف در این زن بود، اما عملکرد کلیه و کبد و همچنین تعداد گلبولهای سفید او در وضعیت عادی قرار داشت. همچنین نتیجه آزمایش بارداری نیز منفی بود.
تصویربرداری اولترا سوند نشاندهنده وجود تودهای سختشده به دلیل تجمع کلسیم در بدن بیمار بود، در حالی که رحم او خالی نشان داده میشد. پزشکان پس از آن برای تشخیص بهتر ماهیت توده، سیتیاسکن پیشرفتهای انجام داده و تصویری سه بعدی از داخل شکم بیمار تهیه کردند.
نتیجهی تصویربرداری شگفتانگیز بود. درون تودهای به ابعاد تقریبی ۱۸ در ۱۳ سانتیمتر، استخوانهایی مشابه اسکلت جنین مشاهده میشد؛ از جمجمه و ستون فقرات گرفته تا دندهها و استخوانهای اندامها.
در نهایت، پزشکان تشخیص دادند که زن مبتلا به عارضهای نادر به نام لیتوپدیون (Lithopedion) یا جنین سنگی است.
چگونه جنین در بدن مادر به سنگ تبدیل میشود؟
جنین سنگی معمولاً از نوعی بارداری خارج رحمی به نام بارداری شکمی ناشی میشود. در بارداری طبیعی، تخمک بارور شده به رحم منتقل شده و در دیواره داخلی آن جای میگیرد، اما در بارداری شکمی، رویان به جای اینکه در رحم قرار گیرد، در حفره شکم مستقر شده و رشد خود را در کنار اندامهای داخلی آغاز مینماید.
بارداری شکمی به شدت خطرناک است؛ چراکه جفت ممکن است به اندامهایی همچون روده یا رگهای خونی شکم وصل شود. چنین حالتی میتواند خطر خونریزی شدید داخلی را افزایش دهد و جان مادر را تهدید کند. بیشتر این نوع بارداریها نیز به زایمان نوزادی زنده ختم نمیشود.
عارضه جنین سنگی زمانی بروز میکند که جنین در یک بارداری خارج رحمی از بین برود و بقایای آن به تدریج با نشانههای کلسیم پوشیده شود
اما ممکن است بعد از مرگ جنین درون شکم، همیشه بقایای آن از بدن خارج یا جذب نشوند. زمانی که جنین به اندازه کافی بزرگ شده باشد که بدن مادر نتواند بافتهای آن را به طور طبیعی تجزیه و جذب کند، میتواند پروسه متفاوتی اتفاق بیفتد.
در چنین وضعیتی، بدن ممکن است با رسوب تدریجی کلسیم بر روی بقایای جنین، لایهای سخت در اطراف آن ایجاد کند. این لایه آهکی به تفکیک بافت مرده از بافتهای زنده اطراف کمک کرده و میتواند خطر التهاب و عفونت را کاهش دهد.
به واقع، جنین سنگی به معنای تبدیل جنین زنده به سنگ نیست؛ بلکه بقایای جنین از بین رفته به مرور زمان با رسوبات کلسیم پوشیده و سخت میشوند. این فرآیند ممکن است سبب شود بقایای جنین سالها، و حتی دههها در شکم مادر باقی بماند، بدون آنکه فرد از وجود آن آگاه باشد.
پزشکان بر این باورند که در مورد این زن اهل سومالیلند، تجمع کلسیم بر روی بقایای جنین موجب ایجاد تودهای سخت گشته که احتمالاً منجر به دردهای مستمر و احساس سنگینی در شکم او شده است.
پزشکان پس از شناسایی علت درد، تصمیم بر آن کردند که توده را از طریق جراحی حذف کنند. در طول عمل جراحی، بقایای جنین سنگشده به طور کامل از ناحیهی لگن بیمار خارج گردید.
این زن یک روز پس از عمل جراحی دچار تب خفیف و حالت تهوع گردید، اما این علائم با درمان مناسب تسکین یافت. وضعیت کلی او در روزهای آینده بهبود یابیافته و با حال خوب از بیمارستان ترخیص شد. در معاینات شش ماه بعد از جراحی، پزشکان مشخص کردند که او به طور کامل بهبود یافته و درد شکمیاش به کلی از بین رفته است.
عارضهای که ممکن است دههها پنهان بماند
طبق گزارش منتشر شده در مجله International Medical Case Reports Journal، در طول ۴۰۰ سال گذشته تنها حدود ۳۴۰ مورد جنین سنگی در منابع پزشکی ثبت گردیده است. قدیمیترین گزارش شناختهشده از این پدیده به سال ۱۵۸۲ برمیگردد.
نکتهی جالب در مورد این مورد اخیر، سن بیمار و مدت زمان نسبتاً کوتاه وجود جنین در شکم او میباشد. بسیاری از موارد مستند اخیر به زنانی مربوط میشود که سالها از سن باروری خود گذشته و در سنی بالا از وجود جنین سنگی در بدنشان آگاه شدهاند.
در طول ۴۰۰ سال اخیر، تنها نزدیک به ۳۴۰ مورد جنین سنگی در منابع پزشکی گزارش شده است
به عنوان مثال، در یکی از موارد پزشکی، زنی ۷۴ ساله در هند، بیش از ۳۰ سال بقایای جنین سنگشده را حمل کرده بود. در مقایسه، زن ۴۲ ساله ساکن سومالیلند تنها سه سال پس از بارداری مشکوک خود درمان دریافت کرد.
پژوهشگران بیان میکنند که این پرونده نمایانگر چگونگی تأثیر عدم دسترسی به مراقبتهای دوران بارداری و سونوگرافیهای اولیه بر تأخیر در تشخیص بارداریهای خارج رحمی است. زنی که مورد بررسی قرار گرفته، در طول بارداری احتمالیاش هیچ مراقبت پزشکی دریافت نکرده و این موضوع سبب شده تا وضعیت او سالها ناشناخته باقی بماند.



