پیتر مداک، کارگردان سریال «بریکینگ بد» به دیار باقی شتافت

بر اساس گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از گاردین، پیتر مداک در عرصه سینما و تلویزیون دارای سابقه‌ای غنی و متنوع بوده است. در آثار او می‌توان فیلم‌های قابل توجه و متناسب با روحیه زمان، از جمله «روزی در مرگ جو اِگ» و «طبقه حاکم» (هر دو از تولیدات سال ۱۹۷۲)، فیلم ترسناک تحسین‌شده «احضار» با بازی جورج سی. اسکات و دو اثر جنایی تاریخی «برادران کری» و «بگذار داشته باشد» که در اوایل دهه ۱۹۹۰ ساخته شدند، را نام برد. علاوه بر این، او کارگردانی چندین قسمت از مجموعه‌های تلویزیونی معروف را نیز بر عهده داشته است، از جمله نسخه بازسازی‌شده «منطقه گرگ‌ومیش» در دهه ۱۹۸۰، «قتل: زندگی در خیابان» و «هانیبال».

پیتر مداک در سال ۱۹۳۷ در مجارستان چشم به جهان گشود. در دوران جنگ جهانی دوم، او و خانواده یهودی‌اش ناچار به مخفی‌کاری شدند و پس از آن، در زمان قیام مجارستان، از کشور فرار کردند. او به لندن رفت، جایی که عمه‌اش، لوت مداک، به عنوان یک خواننده مشهور اپرا شناخته می‌شد. با بهره‌گیری از ارتباطات عمه‌اش، به عنوان کارآموز در شرکت تولید فیلم‌های خبری «اسوشیتد بریتیش پاته» مشغول به کار شد و به تدریج در بخش‌های مختلف استودیو ترقی کرد. او مدتی را نیز در اتاق تدوین و در کنار هیو هادسن، کارگردانی که در آینده «ارابه‌های آتش» را ساخت، گذراند.

مداک به عنوان دستیار کارگردان با جون لیتلوود در فیلم «گنجشک‌ها آواز نمی‌خوانند» و با گای همیلتون در فیلم «تشییع جنازه در برلین» همکاری داشت. در سال ۱۹۶۸، او اولین تجربه کارگردانی خود را با ساخت فیلم مهیج اروتیک «نگاتیوها» با بازی پیتر مک‌انری و گلندا جکسون رقم زد.

او پس از آن دو اقتباس از آثار برجسته نمایشی را ارائه داد: «روزی در مرگ جو اِگ»، اثر پیتر نیکولز، با هنرنمایی آلن بیتس و «طبقه حاکم»، اثر پیتر بارنز، با بازی پیتر اوتول. هر دو اثر پس از اکران در سال ۱۹۷۲ با استقبال فراوانی مواجه شدند و اوتول به خاطر نقش‌آفرینی در «طبقه حاکم» نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد گردید.

اما، دو سال بعد، مداک با چالش‌های جدی‌ای روبرو شد. فیلم «شبح در آفتاب نیمروز»، که پیتر سلرز در آن نقش‌آفرینی می‌کرد، به یکی از پروژه‌های جنجالی تاریخ سینما تبدیل شد. هزینه تولید فیلم به طرز قابل توجهی از بودجه پیش‌بینی‌شده فراتر رفت؛ مسائل ناشی از رفتارهای غیرقابل پیش‌بینی سلرز بر این موضوع تأثیر گذاشت. این فیلم بیش از یک دهه بعد صرفاً به صورت ویدئویی خانگی منتشر شد.

مداک بعدها این تجربه را «بزرگ‌ترین فاجعه زندگی‌ام» عنوان کرد و مستند مرتبطی در مورد آن ساخت که در سال ۲۰۱۸ در جشنواره فیلم ونیز به نمایش درآمد.

پس از آنکه کمدی «کار عجیب» با بازی گراهام چپمن را ساخت، مداک با فیلم ترسناک «احضار» که در سال ۱۹۸۰ تولید شد، بار دیگر اعتبار حرفه‌ای خود را باصرفه به دست آورد. این فیلم وهم‌آور با بازی جورج سی. اسکات، داستان آهنگ‌سازی را روایت می‌کند که به یک خانه تسخیرشده نقل مکان می‌کند. مارتین اسکورسیزی این اثر را یکی از فیلم‌های ترسناک محبوب خود دانسته و آن را «سرشار از اندوه و هراس» تلقی کرده است.

پس از همکاری با مجموعه گلچین تلویزیونی «تئاتر افسانه‌ای» شلی دووال و نسخه بازسازی «منطقه گرگ‌ومیش»، مداک دوباره به دنیای سینما بازگشت و دو فیلم جنایی پربازتاب در بریتانیا را کارگردانی کرد.

فیلم «برادران کری» که در سال ۱۹۹۰ اکران شد، گری و مارتین کمپ، اعضای گروه موسیقی اسپانداو باله، را در نقش دوقلوهای گنگستری، رونالد و رجی کری به تصویر کشید. فیلم بعدی او، «بگذار داشته باشد»، به پرونده جنجالی درک بنتلی، جوان ۱۹ ساله‌ای که در سال ۱۹۵۳ به اتهام قتل یک مأمور پلیس به دار آویخته شد، در حالی که او خود ماشه را نکشیده بود، می‌پردازد.

مداک در سال ۱۹۹۳ با فیلم جنایی مهیج «رومئو در حال خون‌ریزی است» با بازی گری اولدمن، دوباره به هالیوود بازگشت.

او سپس بار دیگر فعالیت‌های خود را بر تلویزیون متمرکز کرد. از سال ۱۹۹۴، او شش قسمت از مجموعه جنایی تحسین‌شده «قتل: زندگی در خیابان» را کارگردانی نمود و در سال ۲۰۰۲ نیز یک قسمت از مجموعه «وایر» را ساخت. از دیگر تجربه‌های تلویزیونی او در سال‌های بعد می‌توان به کارگردانی قسمت‌هایی از مجموعه‌های پرمخاطبی چون «هاوس»، «برکینگ بد» و «آدم‌خوار» اشاره کرد.

نیل پرویس و رابرت وید، نویسندگان فیلم‌های «اسکای‌فال» و «زمانی برای مردن نیست» که نخستین فیلم‌نامه مشترک خود، یعنی «بگذار داشته باشد»، را با مداک نوشتند، در مصاحبه‌ای با گاردین اظهار داشتند:

«پیتر فیلم اول ما را کارگردانی کرد و هیچ چیز فراتر از همکاری دوستانه و محترمانه‌ای از او انتظار نمی‌رفت. فوق‌العاده بود که این کارگردان با تجربه با ما چون همکارانی برابر رفتار می‌کرد؛ فیلم‌سازی که پس از خلق اثر هیجان‌انگیز و غافلگیرکننده «برادران کری»، بار دیگر شاهد رشد و شکوفایی در فعالیت‌های سینمایی‌اش بود. او دوستی عزیز بود و دلمان برای ناهار خوردن با او و گفتگو درباره پروژه‌های آتی که هنوز هم مشتاق ساخت آن‌ها بودیم، تنگ خواهد شد.»

پیتر مداک سه بار ازدواج کرد: ابتدا با کاترین لا کرمانس از سال ۱۹۶۳ تا ۱۹۷۲، سپس با کارولین سیمور از سال ۱۹۷۳ تا ۱۹۸۴ و در نهایت با جولیا میگنس از سال ۱۹۸۸ تا ۲۰۰۳.

۵۹۵۹