امینزاده: تنها چین قادر است تا به توافق ایران و آمریکا تضمین ارائه نماید

در نشست عمومی جبهه اصلاحات ایران
دیپلمات پیشین و کارشناس معتبر در حوزه بینالملل با بررسی آخرین وضعیت سیاست خارجی و جریان مذاکرات ایران و ایالات متحده، چین را تنها کشوری معرفی کرد که میتواند اعتبار و تضمین بینالمللی به توافق احتمالی میان دو کشور ارائه دهد.
محسن امینزاده، دیپلمات پیشین و کارشناس مطرح در حوزه بینالملل، در جلسه اخیر مجمع عمومی جبهه اصلاحات ایران با تأکید بر پتانسیلهای اقتصادی چین در رابطه با ایالات متحده و نفوذ این کشور بر طرف آمریکایی، بر لزوم بهرهبرداری مؤثر ایران از فرصتهای پکن برای تسهیل حل مناقشه، مدیریت بحران در روابط دو کشور و دستیابی به تفاهمی پایدار تأکید کرد.
این دیپلمات پیشین با اشاره به تحولات اخیر در روابط چین و آمریکا و افزایش حساسیت پکن نسبت به مناقشه ایران و ایالات متحده، بیان کرد که مواضع شفافتر چین و تماسهای این کشور با طرف ایرانی، نشانههای مثبتی برای ایفای نقش مؤثرتر پکن در ساماندهی این مناقشه به شمار میرود.
به گفته او، توجه به ظرفیت چین در داخل کشور نیز بیشتر شده و حتی بیش از یک بار به رئیسجمهور توصیه گردیده است که از این ظرفیت برای ورود به موضوع، مدیریت بحران در روابط ایران و آمریکا و ساماندهی مناسبات دو کشور کمک بگیرد.
امینزاده ابراز داشت که فقط نوشتن و امضای توافق میان رؤسای جمهور ایران و آمریکا به تنهایی برای ضمانت پایداری کافی نمیباشد و خاطرنشان ساخت که طرفهای تأثیرگذار بینالمللی باید آماده ارائه تضمینهایی باشند که به ماندگاری تفاهم کمک کند. در این خصوص، روابط اقتصادی گسترده چین و ایالات متحده میتواند به پکن اعتبار و نفوذ قابل توجهی برای ایفای چنین نقشی اعطا کند.
در عین حال، این کارشناس از وجود فاصله بین سخنان و اقدامات ایران در روابط با چین انتقاد کرد و اذعان داشت که بسیاری از تفاهمها و مناسبات دو کشور در عمل به نتایج مؤثر و ملموس منتهی نشده و بیشتر در حد صحبت و تشریفات باقی مانده است.
از نظر او، وضعیت کنونی ضرورت بازنگری در این رویکرد و بهرهبرداری عملی از قابلیتهای روابط ایران و چین را بیشتر از پیش نمایان کرده است.
امینزاده همچنین به افزایش توجه به نقش چین در محافل سیاسی ایران اشاره کرد و تأکید کرد که این ظرفیت در مقایسه با نقش روسیه بیشتر به چشم میآید و گفت: تحولات اخیر موجب فعالتر شدن روسها و اتخاذ مواضع در همسویی با این روند گردیده است.
این کارشناس حوزه بینالملل در قسمت دیگری از سخنان خود شکلگیری یک مناقشه جدی در داخل کشور حول محور مذاکره و مصالحه یا تداوم جنگ را به عنوان یکی از عوامل کلیدی در وضعیت کنونی معرفی کرد.
به گفته او، این تقسیمبندی دیگر پنهان نیست و در فضای سیاسی و رسانهای کشور به وضوح قابل مشاهده است؛ هرچند نمیتوان آن را به طور کامل به تقابل اصلاحطلبان و اصولگرایان تقلیل داد، زیرا در میان گروههای مختلف سیاسی نیز نظرات مشترکی درباره نیاز به مذاکره و تفاهم وجود دارد.



