مزرعهٔ مخفی استخراج رمزارز در مکزیک؛ وقتی برق دزدیده‌شده سوخت بیت‌کوین می‌شود

کشف یک مزرعهٔ مخفی استخراج رمزارز در منطقه‌ای کوهستانی در ایالت پوئبلای مکزیک، بحث دربارهٔ پیوند میان فناوری بلاک‌چین، مصرف انرژی و اقتصاد زیرزمینی را دوباره به صدر اخبار آورده است. مأموران در ساختمانی دورافتاده، مجموعه‌ای از تجهیزات پردازشی و ارتباطی پیدا کرده‌اند که برای استخراج ارزهای دیجیتال به کار می‌رفت. این عملیات از آن جهت اهمیت دارد که ماجرا فقط به چند رایانهٔ قدرتمند محدود نمی‌شود؛ محل کشف‌شده نشانه‌هایی از یک زیرساخت برنامه‌ریزی‌شده را در خود داشته و احتمال استفاده از برق تأسیسات نزدیک به یک سد برق‌آبی را مطرح کرده است.

کشف صدای غیرعادی در دل کوهستان

مزرعهٔ مورد نظر در نزدیکی جاده‌ای کم‌رفت‌وآمد و میان جنگل‌های سرسبز سیرا نورته قرار داشت؛ منطقه‌ای که روستاهای کوچک و فاصلهٔ زیاد میان سکونتگاه‌ها، نظارت روزمره بر ساختمان‌های صنعتی را دشوار می‌کند. ساکنان محلی گفته‌اند صدای یکنواخت و مکانیکی تجهیزات از فاصله‌ای حدود یک کیلومتر شنیده می‌شد. همین صدا در کنار مصرف غیرعادی برق به مأموران کمک کرد تا به ساختمانی مشکوک شوند که در نگاه نخست شبیه یک کارگاه یا انبار معمولی به نظر می‌رسید.

در بازرسی انجام‌شده حدود ۳۰۰ پردازندهٔ گرافیکی، ۸۰ پایانهٔ ولتاژ متوسط و هشت آنتن ماهواره‌ای شناسایی شد. چنین ترکیبی نشان می‌دهد که گردانندگان مزرعه فقط چند دستگاه را برای آزمایش روشن نکرده بودند، بلکه برای فعالیت مداوم و ارتباط مستقل با شبکه آماده شده بودند. پردازنده‌های گرافیکی برای حل محاسبات پیچیدهٔ مورد نیاز استخراج رمزارز استفاده می‌شوند و هم‌زمان گرمای زیادی تولید می‌کنند. بنابراین، تأمین برق پایدار و سامانهٔ خنک‌کننده برای ادامهٔ فعالیت اهمیت حیاتی دارد.

چرا برق مهم‌ترین بخش هزینه است؟

استخراج بیت‌کوین و ارزهای مشابه به رقابت محاسباتی وابسته است. دستگاه‌های بسیاری در نقاط مختلف جهان هم‌زمان تلاش می‌کنند پاسخ درست یک مسئلهٔ رمزنگاری را پیدا کنند و دستگاهی که زودتر به پاسخ برسد، پاداش شبکه را دریافت می‌کند. این مدل باعث شده مصرف برق به بزرگ‌ترین هزینهٔ عملیاتی استخراج‌کنندگان تبدیل شود. هرچه رقابت بیشتر شود، ماینرها به تجهیزات قدرتمندتر و زمان فعالیت طولانی‌تر نیاز دارند؛ در نتیجه، قبض برق می‌تواند بخش عمده‌ای از درآمد را از بین ببرد.

در چنین شرایطی، دسترسی به برق ارزان یا سرقت برق می‌تواند اقتصاد یک عملیات غیرقانونی را به‌طور کامل تغییر دهد. اگر استخراج‌کننده مجبور باشد هزینهٔ واقعی برق را بپردازد، قیمت تجهیزات، استهلاک، خنک‌سازی و اتصال اینترنت باید از درآمد رمزارز کسر شود. اما وقتی برق از شبکه یا تأسیسات عمومی بدون پرداخت هزینه برداشته شود، مزرعه می‌تواند حتی با حاشیهٔ سودی که برای یک شرکت قانونی جذاب نیست به فعالیت ادامه دهد. به همین دلیل، بازرسان مکزیکی بررسی می‌کنند آیا این مجموعه از زیرساخت‌های نزدیک به سد برق‌آبی به‌صورت غیرمجاز استفاده کرده است یا نه.

رمزارز چگونه وارد پرونده‌های جرایم سازمان‌یافته می‌شود؟

ارز دیجیتال ذاتاً غیرقانونی نیست و میلیون‌ها کاربر و شرکت از آن برای سرمایه‌گذاری، پرداخت یا انتقال دارایی استفاده می‌کنند. با این حال، سرعت انتقال، امکان استفاده از کیف‌پول‌های متعدد و دشواری شناسایی مالک واقعی برخی حساب‌ها، آن را برای مجرمانی که می‌خواهند پول را جابه‌جا کنند جذاب کرده است. استخراج رمزارز نیز می‌تواند بخشی از همین زنجیره باشد. گروهی که به برق سرقت‌شده دسترسی دارد، می‌تواند منابع فیزیکی خود را به دارایی دیجیتال تبدیل کند؛ دارایی‌ای که انتقال آن از مرزها به حمل‌ونقل نقدی وابسته نیست.

تحلیلگران امنیتی می‌گویند راه‌اندازی چنین محلی به دانش فنی، سرمایه و توانایی مدیریت تجهیزات نیاز دارد. یک مزرعهٔ کوچک هم باید بتواند دستگاه‌ها را نصب کند، دمای آن‌ها را کنترل کند، ارتباط شبکه را پایدار نگه دارد و درآمد حاصل از استخراج را به کیف‌پول‌های مختلف منتقل کند. وجود آنتن‌های ماهواره‌ای در محل کشف‌شده می‌تواند نشانه‌ای از تلاش برای کاهش وابستگی به زیرساخت مخابراتی محلی باشد؛ هرچند تا پایان تحقیقات نمی‌توان دربارهٔ هدف دقیق همهٔ تجهیزات اظهارنظر قطعی کرد.

افزایش تراکنش‌های غیرقانونی در بازار رمزارز

بر اساس داده‌های شرکت تحلیل بلاک‌چین Chainalysis، ارزش دارایی‌هایی که در سال ۲۰۲۵ به نشانی‌های مرتبط با فعالیت مجرمانه رسیده، رشد شدیدی داشته است. این رقم فقط به استخراج غیرقانونی مربوط نمی‌شود و مواردی مانند دور زدن تحریم‌ها، باج‌گیری، کلاهبرداری و پول‌شویی را هم دربرمی‌گیرد. اهمیت این آمار در آن است که نشان می‌دهد استفادهٔ مجرمانه از رمزارز دیگر به معاملات فردی و کوچک محدود نیست و می‌تواند با شبکه‌های مالی بزرگ‌تر پیوند بخورد.

با این حال، بلاک‌چین برخلاف تصور عمومی کاملاً ناشناس نیست. بسیاری از تراکنش‌ها برای همیشه در دفترکل عمومی باقی می‌مانند و شرکت‌های تحلیل‌گر می‌توانند ارتباط میان کیف‌پول‌ها، صرافی‌ها و الگوهای انتقال را بررسی کنند. همین ویژگی به پلیس اجازه می‌دهد بخشی از مسیر پول را پس از کشف یک عملیات غیرقانونی دنبال کند. چالش اصلی این است که مجرمان معمولاً از واسطه‌های متعدد، صرافی‌های غیرمتمرکز، حساب‌های اجاره‌ای یا سرویس‌های مخلوط‌کننده استفاده می‌کنند و با ایجاد لایه‌های بیشتر، روند تحقیقات را طولانی‌تر می‌سازند.

چرا مناطق دورافتاده برای ماینرهای غیرقانونی جذاب‌اند؟

مزرعهٔ استخراج به برق فراوان، صدای دائمی و دفع گرما نیاز دارد. این ویژگی‌ها در شهرها سریع جلب توجه می‌کند و قبض برق غیرعادی نیز می‌تواند سرنخ مهمی برای شرکت توزیع برق باشد. مناطق دورافتاده از این نظر برای فعالیت مخفی مناسب‌ترند؛ زیرا ساختمان‌های پراکنده، جاده‌های کم‌رفت‌وآمد و فاصلهٔ زیاد با مراکز شهری فرصت بیشتری برای پنهان ماندن فراهم می‌کنند. در عین حال، نزدیکی به سد یا خطوط انتقال برق می‌تواند هزینه و پیچیدگی اتصال را کاهش دهد.

اما همین وابستگی به انرژی، نقطهٔ ضعف چنین عملیات‌هایی نیز هست. مصرف چندصد دستگاه در یک ساختمان کوچک به‌سادگی با الگوی معمول مصرف روستاهای اطراف هم‌خوانی ندارد. افزایش ناگهانی بار روی شبکه، گرمای غیرعادی کابل‌ها، صدای فن‌ها و تغییرات غیرطبیعی در جریان برق می‌تواند مأموران را به محل برساند. در پروندهٔ پوئبلا نیز گزارش شده است که سه مزرعهٔ مشابه دیگر در نزدیکی همان سامانهٔ برق‌آبی پیدا شده‌اند؛ موضوعی که احتمال وجود شبکه‌ای گسترده‌تر را مطرح می‌کند.

پول‌سازی دیجیتال، بدون حذف ریسک

برای گروه‌های مجرمانه، استخراج رمزارز راهی برای تبدیل برق یا سرمایهٔ غیرقانونی به دارایی قابل انتقال است، اما این روش بدون ریسک نیست. قیمت بیت‌کوین نوسان زیادی دارد و هزینهٔ خرید و تعمیر تجهیزات نیز بالاست. دستگاه‌های استخراج پس از مدتی به‌دلیل فرسودگی یا تغییر الگوریتم شبکه بازده کمتری دارند. افزون بر این، انتقال درآمد به صرافی‌های معتبر می‌تواند ردپای مالی برجای بگذارد و در صورت شناسایی کیف‌پول‌ها، امکان مسدودشدن دارایی وجود دارد.

مرحلهٔ بعدی تحقیقات چه خواهد بود؟

دادستانی فدرال مکزیک دربارهٔ جزئیات پرونده اظهارنظر نکرده و تحقیقات همچنان ادامه دارد. بازرسان باید مشخص کنند ساختمان متعلق به چه کسی بوده، برق از چه مسیری تأمین می‌شده، رمزارز استخراج‌شده به کدام کیف‌پول‌ها انتقال یافته و آیا ارتباطی میان این مزرعه و گروه‌های سازمان‌یافته وجود دارد یا نه. پاسخ به این پرسش‌ها نیازمند همکاری شرکت‌های برق، متخصصان بلاک‌چین، پلیس محلی و نهادهای مالی است.

کشف مزرعهٔ پوئبلا در نهایت تصویری از دو چهرهٔ متفاوت فناوری ارائه می‌دهد. از یک سو، محاسبات توزیع‌شده و دارایی‌های دیجیتال فرصت‌های تازه‌ای برای کسب‌وکار و نوآوری ساخته‌اند؛ از سوی دیگر، همین ابزارها می‌توانند در صورت نبود نظارت، به وسیله‌ای برای پنهان‌کردن جریان پول و مصرف غیرمجاز منابع عمومی تبدیل شوند. نتیجهٔ تحقیقات مکزیک می‌تواند نشان دهد این عملیات یک مورد منفرد بوده یا بخشی از روندی بزرگ‌تر که هنوز همهٔ ابعاد آن آشکار نشده است.

منبع: Reuters

مشاهده بیشتر

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا